Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

“En de doelpuntenmaker is ……………Hans Adam”

De inmiddels 28-jarige Hans Adam, momenteel werkzaam bij Mars Nederland als Fixed Asset Analyst, ging op vijfjarige leeftijd onder voetbal bij de vereniging Odiliapeel. Hoewel sport niet echt hoog in het vaandel stond bij de familie Adam vonden de ouders wel dat hun kinderen een sport moesten gaan bedrijven. Dat Hans vervolgens ging voetballen was niet echt verwonderlijk. Odiliapeel is namelijk maar een klein dorpje van ongeveer 2000 inwoners en had/heeft maar de beschikking over twee sportverenigingen namelijk voetbalvereniging Odiliapeel en volleybalvereniging Terraveen. Daarbij kwam ook nog eens dat de familie Adam op 50 meter afstand woonde van het voetbalveld, de keuze was dus al snel gemaakt. Samen met zijn broer ging hij onder voetbal. Aanvankelijk mocht Hans alleen nog maar mee trainen vanwege zijn leeftijd maar na een jaar kwam hij in de F1 te spelen. Odiliapeel was en is nog steeds een kleine vereniging. Momenteel beschikt het over slechts vier seniorenelftallen en heeft het in elke leeftijdscategorie één team. Dat was in de jeugdjaren van Hans anders. Men had toen niet in elke leeftijdscategorie een team en het was zodoende ook moeilijk te bepalen hoe goed iemand was. Toch had men bij Odiliapeel en daar buiten in de gaten dat Hans iets in zijn mars had. Zo werd hij o.a. geselecteerd voor het regioteam Maasbuurt. Hans: “Ik werd geselecteerd samen met een vriend. Het bleek dat ik achteraf een jaar te oud was voor dat ene team en het andere team van mijn leeftijd zat al vol. Dat is dus jammer genoeg nooit iets geworden.” Jammer genoeg liep dat dus voor Hans op niets uit maar hij liet zich daardoor niet uit het veld slaan. Hans ging vrolijk door met waar hij goed in was en dat was voetballen en scoren! Buiten het voetbal beoefende Hans in zijn jeugdjaren overigens nog een sport meer namelijk handbal. Hans:” Toen ik een jaar of 12 was, heb ik onder handbal gezeten. Dit deden we samen met een aantal vrienden wat altijd super gezellig was. Na een aantal jaren handbal te hebben gespeeld, was het een beetje dood gebloeid en zijn we hier mee gestopt. Het is een leuke sport waar net als voetbal ook veel snelheid, behendigheid en spelinzicht bij komt kijken. Een aantal teamgenoten van mij speelt nu nog steeds handbal dus misschien dat ik in de toekomst nog wel eens een keer kan meespelen.” Nadat hij was gestopt met handbal richtte Hans zich compleet op het voetbal. Hans kwam in de A1 te spelen maar door de elftal/spelers schaarste moest hij het jaar daarna uitkomen voor de B1. Op dat moment werd hij al diverse malen gevraagd om bij het eerste op de bank te komen zitten waar hij overigens voor bedankte. Hans: “Op dat moment had ik andere interesses dan het hele weekend te besteden aan voetbal.” Op zeventienjarige leeftijd maakte Hans vervolgens de overstap van de B1 naar de selectie van Odiliapeel. Hans had hierbij de pech dat het vaandelteam op dat moment een mindere periode doormaakte na succesvolle jaren. Odiliapeel promoveerde namelijk in het seizoen 1998/1999 van de zesde naar de vijfde klasse en promoveerde twee jaar later naar de vierde klasse. Daar deed het de eerste twee jaar geweldig met als hoogtepunt een vierde plaats in het eerste seizoen. Na het seizoen 2002-2003 waarin Odiliapeel een zevende plaats behaalde besloten vele ervaren en belangrijke spelers te verkassen waardoor Odiliapeel verder moest met een jong en onervaren team. Het werd een dramatisch seizoen. Odiliapeel wist over het gehele seizoen, dus competitie-, beker- en oefenwedstrijden, slechts eenmaal te winnen. Dat was op 28 maart 2004 in het thuisduel tegen de uiteindelijke nummer negen Toxandria (3-1). Voor Hans zelf verliep het seizoen ook niet succesvol. Hans begon het seizoen in het tweede elftal en mocht in de derde wedstrijd van het seizoen zijn eerste speelminuten maken voor het vaandelteam. Dit was in het uitduel tegen SES Langenboom waar hij mocht invallen bij een 4-0 achterstand. Maar niet alleen het eerste seizoen verliep moeizaam voor Hans. Ook de daaropvolgende jaren had hij het zwaar om uiteenlopende redenen. Hans: “Het was vooral fysiek een stuk zwaarder dan bij de jeugd. Het heeft ook echt een aantal jaren geduurd voordat ik hieraan gewend was. Verder kon ik destijds ook maar één keer in de week trainen wat natuurlijk ook niet bevorderlijk was. Ik was destijds werkzaam in de wegenbouw maar wilde toch iets met cijfers gaan doen. Daardoor ben ik in de avonduren een deeltijdopleiding gaan volgen (waar ik vervolgens mijn MBO en HBO diploma heb behaald) en miste ik zodoende elke week dus een training.” Scoren voor het vaandelteam deed Hans in die jaren nog wel al was het mondjesmaat. Ook de resultaten van het team zelf waren niet om naar huis te schrijven. Odiliapeel dat dus was gedegradeerd naar de 5e Klasse eindigde in haar eerste seizoen negende, werd vervolgens zesde en in 2006-2007 achtste. Maar langzamerhand raakte het team steeds beter ingespeeld en begon het steeds beter te draaien, zo ook Hans. Odiliapeel ging meedoen om de prijzen en behaalde zowel in 2007-2008, waarin het vierde werd, als in 2008-2009 waarin het tweede werd, een periode. Het eerste jaar in de nacompetitie verliep desastreus , Odiliapeel speelde twee wedstrijden en verloor deze beide (0-1 Estria, 7-2 VCA). Het tweede jaar daarentegen was het uiterst succesvol. Deze keer werd er tweemaal gewonnen waardoor het terug mocht naar de 4e klasse. Het team was in die jaren dus enorm gegroeid maar de 4e Klasse was nog wat te hoog gegrepen. Odiliapeel dat het seizoen nog wel goed begon met vier uit twee zakte al snel af naar de onderste regionen en zou daar ook niet meer wegkomen. Odiliapeel hield alleen HBV uit Beers onder zich wat uiteindelijk genoeg bleek daar er dat jaar maar één team afdaalde. Maar of met hier blij mee moest zijn was maar de vraag want ook het volgende seizoen had men het weer lood en loodzwaar. Op zich natuurlijk ook niet gek. Odiliapeel startte het seizoen met zes uit zes maar wist uit de resterende zestien wedstrijden slechts vier punten te behalen waardoor degradatie een feit was. Hoe ging het met Hans in die jaren? In beide seizoenen werd hij clubtopscoorder. In het eerste jaar stopte de teller op negen, in het tweede jaar op vijf. Tuurlijk wil je als vereniging altijd zo hoog mogelijk voetballen maar voor Odiliapeel was het beter zo en dat bleek ook wel in de volgende jaren. Odiliapeel bleef het lastig houden, ook in die 5e Klasse en kon geen enkele rol van betekenis spelen. Een man die dat wel kon was Hans Adam. Eindelijk geraakte de man die in de jeugd zoveel scoorde op stoom. Hans nam in dat eerste seizoen bijna de helft (15 doelpunten) van de totale productie voor zijn rekening. Ook in het tweede seizoen, waarin Odiliapeel zesde werd, was dat het geval. Hans scoorde 19 keer in 22 wedstrijden. Vorig seizoen scoorde Hans precies de helft van de totale productie. In de laatste drie seizoenen is de spits dus uiterst productief met 51 doelpunten in 62 wedstrijden. Tuurlijk valt zoiets ook direct op bij de andere verenigingen en ontstond er ook interesse. Hans: “Ongeveer 1,5 jaar geleden heeft FC Uden contact opgenomen. Zij werden met overmacht kampioen in onze 5e klasse en waren op zoek naar een veel scorende spits. Dat ze aan mij dachten was leuk om te horen maar ik heb er toen toch voor bedankt. Odiliapeel is een mooie club waar je met vrienden speelt en met iedereen een praatje kunt maken. Dat had ik niet op willen geven omdat zij op dat moment één klasse hoger speelde. Via de assistent trainer van Volkel heb ik later ook nog begrepen dat Volkel toen ook interesse had maar dat zij al dachten dat ik naar FC Uden zou gaan.” Hans Adam ging dus gewoon door bij zijn cluppie dat hij zo lief heeft, waar iedereen iedereen kent , waar iedereen voor elkaar klaar staat en waar gezelligheid hoog in het vaandel staat. Een voor nu ook zeker goede keuze. Hans is namelijk ook dit seizoen weer enorm op dreef en lijkt op een persoonlijk doelpuntenrecord af te stevenen. Verder kan Odiliapeel nog mee gaan doen voor promotie vanwege de versterkte promotieregeling. Momenteel staat Odiliapeel op een zesde plaats op zes punten van de nummer drie WHV dat wel een duel minder heeft gespeeld. Hans die met gemengde gevoelens terugkijkt op de eerste seizoenshelft heeft nog wel de volste vertrouwen. Hans:” We zijn dit jaar gestart met een nieuwe trainer welke in de winsterstop, voor ons zeer onverwacht, ontslagen is. Dit vond ik wel jammer omdat de meeste spelers goed overweg konden met de trainer. Hij maakte altijd een lolletje op de training waardoor de plezierfactor duidelijk aanwezig was. Toch bleven de goede resultaten uit en begon het uiteindelijk wat minder te lopen met ons team. Wat er toen allemaal achter de schermen heeft plaats gevonden weet ik niet maar de technische staf besloot om er in de winterstop een punt achter te zetten. Voor de rest van het seizoen heeft de trainer van het 2e elftal het stokje overgenomen. Deze weet iedereen goed te motiveren en op scherp te zetten, iets wat we meteen terug zagen in ons spel. Na de winterstop zijn we dan ook zeer sterk gestart met 3 overwinningen waaronder een 4-1 overwinning op de nummer 2 en daarna een 6-0 overwinning. Je merkt dat iedereen nu gemotiveerder is en voor elkaar door het vuur gaat. Als we dit voor een langere periode vol kunnen houden dan is voor de 3e periode nog van alles mogelijk. Ik ben er in ieder geval ook van overtuigd dat we dit seizoen nog veel punten gaan pakken. Mochten we dit jaar niet promoveren dan zie ik voor volgend jaar goede kansen om te promoveren. Met de nieuwe promotieregeling is er namelijk een grotere doorstroom naar de 4e klasse. Ons team heeft veel potentie dus als het dit jaar niet lukt, hoop ik zeker volgend jaar te promoveren naar de 4e klasse.” Maar de vraag blijft natuurlijk is Hans er dan volgend seizoen ook bij want zijn doelpunten zullen weer volop interesse wekken. Zou hij zelf nog hogerop willen? Hans:” Als je dit 5 jaar geleden had gevraagd zou ik meteen nee hebben gezegd. Nu achteraf vind ik het toch wel jammer dat ik er vroeger niet meer uit heb gehaald. In mijn pubertijd geloofde ik het spelletje wel en ging ik liever met vrienden op stap. Ik was meer bezig met plezier maken dan met het voetbal. Nu ik op latere leeftijd meer met voetbal bezig ben, vind ik het jammer dat ik er niet alles uit heb gehaald. Als ik bijvoorbeeld op een jongere leeftijd al naar een grotere club was gegaan, had ik veel meer kunnen leren. Dan had ik altijd op een hoger niveau getraind en was ik nu zeker te weten een betere voetballer geweest. Niet dat ik overtuigd ben dat ik de top had kunnen halen, maar een aantal niveaus hoger was toch zeker wel mogelijk geweest.”