Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Bertran Kreekels (Geldrop):“Met Kerst eens goed nadenken over volgend jaar"

Bertran was als kleine jongen altijd al met de bal bezig. Thuis, op straat en het schoolplein. Voetbal werd hem met de paplepel ingegoten, zijn vader was tenslotte een bekend voetballer namelijk Lambert Kreekels (FC Eindhoven en Helmond Sport). Bertran zelf ging op zevenjarige leeftijd onder voetbal bij de plaatselijke Helmondia’55. Hij speelde daar tot aan zijn zeventiende totdat hij werd benaderd door Helmond Sport. Bertran: “Ik was 17 toen ik uiteindelijk naar Helmond Sport ben gegaan. Voor die tijd had ik al uitnodigingen gekregen van PSV, Eindhoven en VVV. Mijn vader heeft die stap lang tegengehouden. Hij zei altijd: als je goed genoeg bent dan melden deze clubs zich later nog wel een keer bij je. Helmond Sport begon destijds voor het eerst met een A- jeugdelftal. Dat sprak me aan en het was dichtbij en makkelijk te combineren met school.” Bertran ging dus in op het aanbod en ging spelen voor Helmond Sport. Betran, in de jeugd bij Helmondia nog linksbuiten, maakte indruk en mocht reeds op negentienjarige leeftijd zijn debuut maken voor het eerste elftal van Helmond Sport. Hij debuteerde in het duel tussen Helmond Sport en DS’79 en had Marco Boogers als directe tegenstander. Het werd een succesvol debuut waarin Helmond Sport met 2-1 won. Bertran deed het goed en werd al snel vaste waarde bij het eerste elftal. Drie-en-een-half jaar lang was hij te bewonderen op De Braak maar daarna kwam er een voorlopig einde aan zijn avontuur bij Helmond Sport. Bertran: “Ik combineerde het semiprof zijn met een baan bij de Luchtmacht. In mijn 1e periode bij Helmond Sport was mijn standplaats de luchtmachtbasis in Eindhoven maar gedurende het seizoen werd ik overgeplaatst naar Schaarsbergen. Ik kon niet meer op tijd op de training zijn. In die tijd trainde we nog om 17.00. Daarom werd mijn contract niet verlengd. Ik had echter een erg goed jaar gedraaid bij Helmond Sport en stond in de top 30 van het VI sterrenklassement. Daardoor ontstond er ook voldoende belangstelling van verschillende clubs. FC Wageningen was dicht in de buurt bij Schaarsbergen en gelukkig hadden zij ook belangstelling in mij. Nadat ik getekend had bij Wageningen melde Heerenveen en Twente zich ook nog die week maar helaas had ik mijn contract al getekend.” Bertran kon dus gelukkig aan de slag bij eveneens eerstedivisionist FC Wageningen, dat toen nog onder leiding stond van Willem van Hanegem, maar dat geluk was van korte duur. Tijdens het seizoen werd Bertran van vliegbasis Schaarsbergen naar vliegbasis Woensdrecht overgeplaatst. Hierdoor kon hij bijna de gehele tweede seizoenshelft niet meer trainen en was er geen basis om verder met elkaar door te gaan. Na één jaar gingen Bertran en FC Wageningen weer uit elkaar en ging Bertran op zoek naar een nieuwe club. Deze vond hij in België. Bertran:” Zoals al aangegeven werd ik overgeplaatst naar Woensdrecht en dat is dicht bij de Belgische grens. In België trainde men pas om 19.00 en dat was goed te combineren met mijn werk. Eerst heb ik 2 jaar bij Royal Cappellen gespeeld. In de 3e Nationale (vergelijkbaar met Topklasse hier) zijn we 2 jaar achter elkaar 2e geworden. Elke week was het feest onder de rook van Antwerpen. Na een wedstrijd gingen we vaak met de spelersgroep en partners in de stad nog wat eten. Mijn contact bij de luchtmacht liep ten einde en toen ben ik weer bij Helmond Sport terecht gekomen. Na Helmond Sport heb ik 1 jaar bij KFC Turnhout gespeeld in de 3e Nationale. Via de nacompetitie promoveerde we naar de 2e National. In de beslissingswedstrijd bij Lierse gingen 5.000 supporters mee, een mooie ervaring. Ik had (jammer genoeg) in een eerder stadium al gekozen om het seizoen daarna te gaan spelen bij KFC Tielen. Zij waren al zeker van 2e Nationale en daar heb ik vervolgens nog 2 jaar gespeeld.” Na zijn avontuur in België keerde Bertran voor de derde keer terug bij Helmond Sport. Het liep uit op een teleurstelling. Na een meningsverschil besloot Bertran het betaald voetbal vaarwel te zeggen. Bertran, die vijf jaar in België speelde, kwam in totaal tot 264 wedstrijden (152 in de eerste divisie en 112 in België) en was daarin ongeveer vierentwintig keer trefzeker. Hij beleefde in die periode vele hoogtepunten zoals bv de twee seizoenen bij Royal Capellen, de promotie met KFC Turnhout naar de 2e Nationale, het behalen van de halve finale van de beker van België met KFC Tielen tegen Anderlecht en de kwartfinale in de KNVB beker met Helmond Sport tegen Ajax. Het was een mooie tijd maar tevens de tijd om een stap terug uit te doen. Bertran: “Omdat Mario Captein en Erwin Verijken, jongens waar ik bij Helmond Sport ook mee gespeeld had, bij Geldrop speelde koos ik voor die club.” In totaal speelde Bertran vervolgens nog vijf jaar voor Geldrop dat destijds nog Hoofdklasse speelde. In de laatste jaren bij Geldrop ging het minder met de ploeg (degradeerde naar de 1e Klasse) en minder met Bertran. Bertran kreeg steeds meer last van fysieke ongemakken en besloot dan ook op een lager niveau te gaan voetballen en vertrok naar vierdeklasser Stiphout Vooruit. Bertran:” Ik moet zeggen dat mijn niveau ook een stuk minder was geworden. Ik had erg veel last van spierblessures in mijn kuit. Dat was de reden dat ik ook stopte bij Geldrop. Ik dacht dat het op een lager niveau beter zou gaan maar helaas. Het bleek steeds na een paar wedstrijden gevoetbald te hebben dat ik weer last kreeg van mijn kuit en dan kon ik weer zeker 4 weken toekijken.” Uiteindelijk hield Bertran het nog vijf jaar vol bij de vierdeklasser waarna hij besloot definitief zijn voetbalschoenen aan de wilgen te hangen. Actief voetballen ging dus niet meer maar hij wilde wel betrokken blijven in het voetbalwereldje. In zijn laatste jaar bij Stiphout, waarin hij zich realiseerde dat het zelf voetballen echt niet meer ging, besloot Bertran een verkorte cursus voor ex-profvoetballers op het CIOS te gaan volgen. Bertran rondde de cursus met goed gevolg af en behaalde in één jaar tijd UEFA C en B. In het seizoen 2008-2009 beleefde Bertran zijn vuurdoop als hoofdcoach bij vierdeklasser Bavos uit Bakel en stond hij dus voor het eerst voor een groep. Bertran: “Dat ging me wel goed af moet ik zeggen. Heeft denk ik ook te maken met het feit dat ik voor mijn werk regelmatig voor een groep mensen moet praten dus dan wordt dat wel een stuk makkelijker.” Bertran genoot met volle teugen van zijn nieuwe club en had het enorm naar zijn zin. Bertran: “Ik kan alleen maar positief zijn over Bavos. Een hele hechte gemeenschap, iedereen leeft mee binnen de club. Een spelersgroep die echt vrienden zijn van elkaar. Ik heb 2 jaar met heel veel plezier bij Bavos gewerkt.” In zijn eerste jaar bij Bavos moest de ploeg jammer genoeg afdalen naar de 5e Klasse maar in zijn tweede jaar behaalde hij een tweede plek met zijn team en pakte het de tweede periode. Jammer genoeg kwam de ploeg vervolgens in de nacompetitie net te kort om te promoveren. Na twee seizoenen besloot Bertran tot grote spijt van Bavos de club te verlaten. Ondanks dat hij het geweldig naar zijn zin had wilde hij als trainer wel hogerop en ging hij op zoek naar een nieuwe uitdaging. Deze vond hij in eersteklasser NWC. De ploeg uit Asten was het jaar daarvoor gepromoveerd uit de 2e Klasse. Er stond Bertran een enorme uitdaging te wachten nl NWC in de 1e Klasse houden. De ploeg had het lastig maar wist zich toch knap te handhaven na een mooie eindspurt. Kon NWC het tweede seizoen hetzelfde brengen, het antwoord was jammer genoeg nee. NWC werd twaalfde in de competitie en moest vervolgens de nacompetitie in. Daarin won het van Laura Hopel Combinatie maar was het vervolgens kansloos tegen Heeswijk. Na twee seizoenen eerste klasse begon de ploeg o.l.v. Bertran het seizoen 2012-2013 weer in de 2e Klasse. De degradatie was best hard aangekomen en het team had het toen ook lastig in de 2e Klasse. Toch slaagde de ploeg erin zich te handhaven na wederom een eindspurt. De ploeg leek op het juiste moment de juiste vorm te hebben waardoor het de nacompetitie in mocht. Daarin was het over twee duels sterker dan Budel en IVO. Bertran had zijn start als coach wellicht ook anders voorgesteld, vier van de vijf jaren tegen degradatie spelen is geen pretje. Maar Bertran ging bewust de uitdaging aan en koos niet voor de makkelijke weg. De vraag rijst natuurlijk: was hij op het verkeerde moment ingestapt? En wat doet dit verder met hem? Bertran: “Je zou kunnen zeggen dat de resultaten niet best waren, maar van de andere kant kun je ook zeggen; wat zijn niet de beste resultaten? Het kan best zo zijn dat handhaving een geweldige prestatie is……. Ik ben wel iemand die altijd wil winnen, elke keer dat dat niet lukt ben ik daar ongelooflijk ziek van. Dit blijft bij mij doorwerken totdat de dinsdagtraining begint. Verliezen went nooit. Alleen daarom al zou ik de wedstrijd graag vaker positief afsluiten. Wat betreft verkeerd instappen; Bij NWC begon ik in de 1e klasse, dat was voor de vereniging de 1e keer in de historie. We moesten erg wennen aan het niveau. De 1e seizoenshelft haalde we geloof ik 9 punten en na de winterstop haalde we 25 punten. We bleven in de 1e klasse en dat hebben we bijna als een kampioenschap gevierd. Het 2e jaar zijn we uiteindelijk in de nacompetitie toch nog gedegradeerd.” Na drie seizoenen NWC was Bertran op zoek naar een nieuwe uitdaging. Hij kwam uit bij eersteklasser Geldrop. In zijn eerste jaar sloot de ploeg het seizoen af met een achtste plaats. Momenteel is de ploeg, uitkomend in de 1e Klasse D, terug te vinden op een twaalfde plaats en staat het dus in de gevarenzone. Onnodig zo vindt ook Bertran. Bertran:” Ik denk dat wij niet tevreden kunnen zijn over de 1e seizoenshelft. We hadden ook veel meer punten kunnen en moeten hebben. Geldrop is natuurlijk niet meer de vereniging die het was in de tijd dat men in de top van het Nederlandse Amateurvoetbal speelde. De mogelijkheden zijn nu een stuk minder. We hebben dit jaar heel veel gedwongen mutaties gehad in de spelersgroep. Er is veel onrust geweest door allerlei randomstandigheden. De rust is nu sinds enkele weken teruggekeerd en dat komt het voetbal en de prestaties ten goede. De groep begint nu pas naar elkaar te groeien. We verwachten dan ook dat we een betere 2e seizoenshelft gaan draaien. Hoe de afloop ook zal zijn, Bertran zal volgend seizoen niet meer voor de groep staan van de eersteklasser. Onlangs kreeg hij tot grote verbazing te horen dat het contract niet zal worden verlengd en dat hij op zoek moet naar een nieuwe club. Bertran: “Ik moet eerlijk zeggen dat het een beetje raar is gelopen. Technische zaken heeft geëvalueerd met de spelersgroep en de begeleidingsstaf. Iedereen was positief en men wilde graag door met mij. Er was ook geen reden om niet door te gaan met mij, zo werd het ook aan mij uitgelegd. Geldrop heeft echter gekozen voor een nieuwe technische staf die in het verleden ook al op een positieve manier hebben samengewerkt. Een daarvan gaat naast zijn assistentenrol bij het 1e ook de A en B jeugd coördineren. Men is van mening dat dit voor de toekomst van Geldrop de beste oplossing is. Het is voor mij persoonlijk teleurstellend dat als iedereen positief is ze toch voor een andere oplossing kiezen. Bertran kan dus op zoek naar een nieuwe club of is er die al één? Bertran: “Ik moet zeggen dat ik dit nieuws pas vorige week (9 december) te horen heb gekregen en dat kwam voor mij vrij onverwacht. Ik was ook helemaal niet bezig met een andere club. Dat betekent dat ik tijdens de kerst eens goed ga nadenken over komend jaar. Hopelijk komt er nog een mooie club op mijn pad.”