Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Brian Maukisch (Baarlo):”Niet altijd het gewenste resultaat voor mij”

Baarlo speelde in het seizoen 2004-2005 nog in de 6e Klasse maar werkte zich gestaag op naar een hoger niveau. In 2005-2006 werd het team kampioen in de 5e Klasse en in het seizoen 2008-2009 wist via de nacompetitie promotie af te dwingen naar de 3e Klasse. Daar werd het direct in haar eerste jaar overtuigend kampioen en zo mocht het in het seizoen 2010-2011 uitkomen in de 2e Klasse. Jammer genoeg kon de ploeg van toenmalige trainer Henri Houben en daarna Ruud van Enckevort het niet bolwerken in die 2e Klasse en degradeerde het. In de 3e Klasse was Baarlo in de twee opeenvolgende jaren een goede subtopper, het was een ploeg waar iedereen rekening mee moest houden. Baarlo sloot twee jaar op rij het seizoen af met een vierde plaats. Afgelopen seizoen was men ook hoopvol gestemd, zeker ook na de terugkeer van Wouter Peeters bij Baarlo. Het liep echter niet zoals gehoopt en verwacht. Baarlo begon het seizoen wisselvallig en boekte in de eerste acht wedstrijden drie overwinningen en verloor viermaal. Daarna zakte de ploeg langzaam af naar de onderste regionen en moest het zelfs vechten tegen degradatie. Uiteindelijk sloot het seizoen af met een negende plaats. Wie zich ook iets anders van het seizoen had voorgesteld was Brian Maukisch. Dit geldt overigens niet alleen voor dit seizoen maar eigenlijk al vanaf het moment dat hij bij de senioren kwam te spelen. Brian heeft zich eigenlijk nooit helemaal happy gevoeld. Brian begon op vijfjarige leeftijd met voetbal bij de voetbalvereniging Baarlo, de vereniging waar hij alleen maar voor heeft gespeeld. In eerste instantie mocht hij alleen nog maar mee trainen maar op het moment dat hij zes werd werd hij ingedeeld in de F6. Brian doorliep vervolgens alle jeugdelftallen bij Baarlo en mocht op zijn achttiende zijn debuut maken voor het vaandelteam. Baarlo speelde op dat moment in de 4e Klasse en Brian debuteerde in het gewonnen thuisduel tegen Reuver (1-0). Vanaf het seizoen 2008-2009 kwam Brian vast bij de selectie maar kon hij geen basisplaats veroveren bij het eerste elftal. Brian fungeerde de eerste twee jaar vaak als invaller en ook in zijn derde jaar, Baarlo speelde op dat moment 2e Klasse, begon hij aanvankelijk als invaller en speler van het tweede elftal. Later in het seizoen wist hij dan voor het eerst een basisplaats te bemachtigen en gaf deze niet meer af. Jammer genoeg degradeerde Baarlo dat seizoen wel. Baarlo moest dus een stap terug uit doen en draaide een leuk seizoen in die 4e Klasse. Baarlo eindigde vierde en mocht door deze klassering de nacompetitie in. Hierin werd Baarlo uitgeschakeld door Berghem Sport maar al bij al kon men zeker terugkijken op een goed seizoen. Dat gold niet voor Brian. Brian beleefde gitzwarte jaren en kreeg te maken met schorsingen en blessures. Brian:” Toen ik bij de selectie begon speelde ik linksbuiten. Dit is de plaats in het veld, waarin ik mij goed voel/thuis voel. Aangezien Baarlo voorin een prima trio had was ik vaak wisselspeler en had daardoor weinig speelminuten. Hierdoor kon ik mij voor mezelf en team niet echt bewijzen. Toen het eerste van Baarlo in de 2de klasse voetbalde, waren er veel blessures, waardoor ik wel linksbuiten mocht voetballen. In de wedstrijd tegen de Venlosche Boys viel de linksback van Baarlo geblesseerd uit en toen moest ik als linksback gaan voetballen. Hierna heb ik eigenlijk de hele tijd linksback gevoetbald. Op dat moment was ik blij, want ik had een basisplaats. Het ging qua spel goed in de 2de klasse maar we hadden een te krappe selectie en te veel blessures om in deze klasse te blijven. Ook waren de tegenstanders soms net iets effectiever. Hierdoor degradeerden we dan ook. Toch vond ik het moeilijk. Want als je eenmaal voorin gevoetbald hebt, is je gedachte meer aanvallend. In de 2de klasse kon ik veel opkomen kreeg ik veel ruimte en dat maakte het voetbal als linksback wel tof. Toen we in de 3de klasse voetbalde, werd voor mijn gevoel vaak te veel verlangd dat ik achter in bleef voetballen en niet mee op mocht komen. Hierdoor raakte ik een beetje de spelvreugde kwijt. Ik voetbalde wel goed maar ik merkte wel aan mezelf dat ik het voetballen in de voorhoede miste. In de 3de klasse uit tegen Meijel (op de helft van het seizoen), kreeg ik in de 2de helft een frisse tegenstander tegen me. Ik had toen al geel op zak. Hierdoor kreeg ik in de 2de helft mijn 2de gele kaart en dus rood. Op dat moment was er nog niks aan de hand. Toen kwam een speler van Meijel agressief naar mij toe. Ik botste met mijn hoofd tegen zijn hoofd. Niet hard maar meer op de manier van ‘rot op, laat me met rust’. Hierdoor kreeg ik nog een rode kaart met als reden dat ik een kopstoot gegeven heb. Ofwel 7 wedstrijden schorsing. Ik ben in hoger beroep gegaan tegen de hoge schorsing. Daardoor was ik weer speelgerechtigd in de eerst volgende wedstrijd waarvan de club zei dat ik die er naast moest zitten. De volgende wedstrijd heb ik wel gevoetbald, terwijl ik deze wedstrijd niet mocht spelen. Hierdoor werd mijn schorsing verhoogd met nog eens 3 wedstrijden. Hierdoor heb ik de rest van het seizoen gemist inclusief de promotie degradatie wedstrijden. Het jaar na de schorsing had ik voor mezelf besloten om te knokken voor een basisplaats in de voorhoede van het eerste. In de voorbereiding ging ik met een training door mijn rechter enkel, binnenbanden opgerekt. Na een lange moeizame revalidatie sloot ik in de 2de helft van het seizoen bij het 2de aan. In de wedstrijd tegen Sparta kwam de keeper in de 90ste minuut in op mijn rechter enkel en toen waren de buitenbanden opgerekt. Toen heb ik weer een half jaar gerevalideerd. Dat seizoen was voor mij een verloren jaar.” Brian kon zijn plaats dus maar niet vinden en beleefde zware jaren die er emotioneel flink inhakte. Brian was niet happy en kon niet brengen wat hij zelf voor ogen had. Brian:” Ik ben een doorzetter en ga er altijd 100% voor. Verder ben ik een snelle en fysiek sterke speler. Ik heb een echte winnersmentaliteit. Ik vind dat voetbal een sport is waarin je samen naar een doel werkt en ben dan ook een teamplayer. Ik wil soms té graag, waardoor ik overhaaste acties maak, dit is terug te zien in mijn voetbalspel. Verder zal ik technisch niet de beste voetballer zijn. Ik heb in die jaren jammer genoeg niet het beste uit me kunnen halen. Ik had het liefst mijn hele carrière als voorhoede speler willen voetballen. Hier in had ik mij graag in willen ontwikkelen, jammer genoeg mocht het niet zo zijn.” Brian lag er dus lange tijd uit en zijn enkel bleef een zorgenkindje maar Brian bleef knokken en wilde zich graag bewijzen. Hij wilde bewijzen dat hij een positie in de voorhoede bij het eerste elftal wel degelijk aankon. Brian begon het seizoen bij het tweede maar greep direct zijn kans nadat het eerste met blessureleed kwam te zitten. Eindelijk mocht hij spelen op z’n favoriete positie en was hij ook trefzeker. Brian wist in totaal acht keer het net te laten bollen maar het bleek allemaal niet genoeg te zijn. Belangrijke spelers keerden terug van blessures waardoor Brian ook zijn positie verloor. Brian werd twee linies teruggezet en maakte het seizoen vervolgens af als linksback. Brian:” In dit seizoen had ik als doel om een positie in de voorhoede bij het eerste te bemachtigen. Linksbuiten of rechtsbuiten maakte mij niet veel uit. Door de blessures van teamgenoten uit het eerste kreeg ik weer de kans om voorin te voetballen. Zo is het eigenlijk gekomen dat ik weer aangesloten ben bij het eerste. Ik presteerde niet slecht. Ik scoorde geregeld en er kwam genoeg dreiging van me af. Dit is mede te danken aan mijn winnersmentaliteit. Toen de selectie weer fit was viel de keuze niet meer op mij als links/rechtsbuiten. Hierdoor werd ik weer opgesteld als linksback, hier was ik zelf niet blij mee. Hier heb ik ook gesprekken over gehad. De trainer gaf aan dat ik een goede back was en vanuit daar heel nuttig kan zijn het voor het team. Ik vind het nog niet zo erg om mijn meerdere te moeten erkennen in andere spelers maar ik vond het vooral vervelend dat ik op dat moment wel het scorend vermogen had terwijl andere spelers dit op dat moment niet hadden.” Brian maakte zoals eerder vermeld het seizoen dus af als back en wist zich met Baarlo ternauwernood te handhaven. Opmerkelijk was dat Brian het seizoen afsloot als topscorer met acht doelpunten. Hiermee eindigde hij op een veertiende plaats op de topscorerslijst en bleef hij teamgenoot Wouter Peeters twee doelpunten voor. Over zijn eigen optreden kijkt hij met gemengde gevoelens terug. Brian:” Ik kijk terug op dit seizoen met verschillende gedachten. Ik kijk eigenlijk mijn hele senioren voetballoopbaan terug op verschillende gedachten. Ik was graag een goede voorhoede speler geworden, maar dit heeft helaas niet zo mogen zijn. Al heb ik niet altijd voorin mogen voetballen, ik heb dit seizoen kunnen afsluiten als clubtopscoorder. Aangaande de teamprestatie; Baarlo heeft eigenlijk altijd een zeer goede voorhoede gehad en achterin stond iedereen altijd wel zijn mannetje. Ik denk dat we dit seizoen gewoon te weinig scorend vermogen hebben gehad en hierdoor dus ook een zwaar seizoen hebben gedraaid. Het is makkelijker om een tweede helft van een wedstrijd in te gaan met een voorsprong, dan dat je achter de feiten aan moet lopen.” Baarlo zal komend seizoen op zoek gaan naar eerherstel al zal dat misschien nog niet meevallen. De selectie lijkt kwaliteit te gaan inleveren. Wouter Peeters gaat werken en wonen in Amsterdam, Frank Peeters vertrekt naar kersverse eersteklasser Wilhelmina’08, Sander Bongers gaat lager voetballen en ook Brian zal stoppen bij de selectie. Kan Baarlo dit verlies opvangen? Volgens Brian moet dat geen probleem zijn. Brian:” Het is zeker een gemis voor de club dat bepaalde spelers stoppen maar ik denk dat dit wel op te vangen is. Zolang de neuzen maar dezelfde kant op staan en iedereen voor elkaar wil blijven knokken en werken, gaat dat helemaal goed komen. Zelf heb ik besloten te stoppen omdat ik volgend jaar naast mijn fulltime baan een deeltijdstudie in Eindhoven ga volgen. In deze studie gaat veel tijd zitten en dit valt dan moeilijk te combineren met het voetballen bij het eerste. Dit vind ik erg jammer. Ook heb ik er niet uit kunnen halen wat er voor mijn gevoel wel had in gezeten. Hier ben ik na dit seizoen dan ook teleurgesteld over.” Voorlopig zit zijn voetbalcarrière bij Baarlo er dus op. Hoe kijkt Brian nu terug op zijn seniorentijd bij Baarlo en komt hij nog wel terug? Brian:” Ik kijk terug op de jaren met plezier maar ook met teleurstelling. Ik heb er veel voor gelaten, maar heeft niet altijd het gewenste resultaat voor mij met zich meegebracht. Dit was niet wat ik er van verwacht had. Dat vind ik wel heel jammer, maar zo gaan sommige dingen in het leven. Over sommige dingen kun jezelf niet de regie hebben. Over een terugkomst; Ik hink op verschillende gedachtes dus daar durf ik nog geen uitspraken over te doen. Ik ben een persoon die voor het hoogst haalbare zal gaan en niet maar half. Ik wil eerst kijken hoe de studie te combineren is met mijn baan. Maar zeg nooit, nooit.”