Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Column vv UNA: 'Overpeinzing winterpauze'

Na de flinke domper van ‘zwarte’ oktober, gaat scoren UNA intussen weer goed af. En dat komt zeker ook omdat Mark Janssen zich luid en duidelijk aan het front heeft gemeld. Lange tijd komt de spits er nauwelijks aan te pas, zelfs bij stoppers met een beweeglijkheid nauwelijks groter dan die van het Mariabeeld in de Zandoerse kapel. Maar zie, na hard werken en een lange aanloop is de vorm er nu. Met maar liefst vijf goals in de laatste drie wedstrijden (2 tegen Sneek in amper een kwartier speeltijd), weer 2 tegen OJC (waarvan de eerste fenomenaal), en een rake kopbal bij de afsluiting van dit jaar tegen Magreb ’90, staat er nu een echte spits. Een mooie belofte voor het tweede competitiedeel. Mark is back! <b>Financiën</b> Begin juli spreekt men bij UNA de ambitie uit om voor een plek in de nieuw te vormen Tweede Divisie en de titel te gaan. Het lijkt het er nu op dat de vooruitzichten om in 2016 een sportieve prijs te pakken heel redelijk zijn. Ook wat de financiën betreft zitten we kennelijk op schema. Met Nieuwjaar is er de presentatie van de UNA-obligatielening, bestemd voor de verbouwing van de kantine. Het lijkt me allemaal goed geregeld. Dus ik zou zeggen: ‘meedoen’. Wat de verdere financiën betreft, zijn we klaar om de sprong naar de Tweede Divisie te maken. Mijn boekhoudkundige kwaliteiten ontlopen amper die van de bevolking op een apenrots, maar mijn boerenverstand is nog redelijk op orde, en dat van us Foppe - de tussenpaus van Heerenveen – zeker ook. De gewiekste Fries past al heel lang vanuit het fierljeppen een wijze les toe. ‘Niet verder proberen te springen dan je polsstok lang is’. Het kan geen kwaad om dat ook bij UNA toch in het achterhoofd te houden. <b>Liefst niet promoveren?</b> Veel clubs van status in de Topklasse verkondigen bij seizoensaanvang luidkeels, niet te willen promoveren. WKE is nagenoeg alles - tot bijna het tuinmeubilair aan toe - kwijtgeraakt aan de Belastingen en hun boodschap bij seizoensaanvang sluit daar bij aan: ‘Wij hebben helemaal niet het plan om te promoveren naar de Betaalde Sector, niet eens over nagedacht ’. Als UNA in het begin van het seizoen echter in Emmen op Grote Geert speelt, ligt de werkelijkheid toch ietsjes anders WKE heeft weer uitstekende ploeg, zelfs veruit de beste in de Topklasse. Na een enerverende wedstrijd, slepen we er die avond nog net een punt uit, vieren dat als een zege, maar zijn erg onder de indruk. Alleen de al snel groeiende kaartenlast kan het prachtige team van Paul Weerman van de titel af houden. Ook een vereniging als AFC – uitgeroepen tot beste amateurclub van ons land (met UNA als geweldige 3e) – wil eigenlijk niet. Het kennelijke motto: ‘wel betalen maar geen Betaald Voetbal’. De Amsterdammers doen het goed, maar houden desondanks vol niet met de minimaal vereiste (KNVB) acht contractspelers te zullen gaan werken. De Koninklijke HFC hoort in hetzelfde rijtje thuis. En HBS is nog zo’n gerenommeerde club die vooraf z’n watervrees uitspreekt; de Hagenaren zijn echter wèl geloofwaardig, presteren navenant en staan dan ook onderin. <b>UNA wil en kan</b> Bij monde van voorzitter en trainer spreekt UNA zijn ambitie klip en klaar uit. En de vereniging ook. Uitgangspunten: Als het financieel en organisatorisch maar verantwoord is, gaan we de sportieve uitdaging die het ‘lidmaatschap’ van de Topklasse nou eenmaal inhoudt, niet uit de weg. In de maand die met drie nederlagen achter elkaar UNA’s geschiedenis in zal gaan als ‘zwarte oktober’, geraken de uitgangspunten echter hevig aan het wankelen. En twijfel slaat toe bij onze breekbaarheid, te vergelijken met een rietstengel in ijskoude winterdagen. Maar de selectie is jong en veerkrachtig. In de laatste zeven wedstrijden van 2015 wordt vier maal (fors) gewonnen, is er twee keer verlies en één keer een gelijkspel. Na deze tussenspurt zitten we weer in de kopgroep. De teleurstelling van de KNVB beker is weggeslikt, in de districtbeker gaan we goed (achtste finale). Met optimisme wordt nu vooruit gekeken naar het vervolg parcours. Na hun operaties kunnen Glenn Schapendonk en Jeroen Stottelaar weer aan sluiten. Ook Tom Dekkers is onderweg, Sander van Weert intussen alweer weer helemaal fit en er is de goeie ontwikkeling van Mark Janssen, Sjoerd van Beers en Willem Tieben. Voegen we er de gelukte terugkeer van Niek van Boekel en zijn met de week beter presterende broer Rob aan toe, dan ziet het er zonnig uit. Nog even iets anders. De trainer gaf mij, na afloop van de laatste wedstrijd tegen Magreb, in het business home op laatdunkende wijze te verstaan dat het maar rotmuziek is die ik draaide. Weet dan, dat sinds ongeveer 2 jaar deze stevige en soms naar heavy neigende nummers in de aanloop naar de wedstrijd geheel afgestemd zijn op verzoek en naar de wensen van de selectie. Het is absoluut niet mijn muziek, ik ben slechts het bescheiden doorgeefluik. Deze muziek inspireert ze kennelijk, dus schik ik me als omroeper in die rol. In de rust draai ik – als de voetbalmannen naar binnen zijn – ‘troostmuziek voor het gewone volk’ met een paar populaire en mooie old timers, bijvoorbeeld: Fats Domino, Pussicat, Shocking Blue, etc. Het is niet aan de trainer om zich met de muziek te bemoeien, dunkt me. Beter zou Mark Schenning - die ik geen slechte trainer vind - zich richten op de eigen taak. Tussen ‘geen slechte’ trainer en‘een hele goeie’ gaapt nog een flink gat. Er valt dus nog wel wat te verbeteren. Vanuit het idee dat ik net als al die andere miljoenen voetballiefhebbers in ons land een kenner ben, draag ik tot slot enkele van de mogelijke verbeterpunten aan. Zo zijn de vrije trappen bij veel teams een extra wapen, bij UNA niet. Doe er wat aan. En wat het wisselbeleid betreft, heb ik bij UNA betere coaches gekend. Deze trainer doet me soms denken aan mijn vroegere trainer Jos Wap. Die was daar – voorzichtig gezegd - ook niet altijd even handig in. Een erg kort lijstje? Ja, maar daar hou ik het voorlopig toch maar bij….