Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Column: VVV’03 en de ongeschreven voetbalwet

Dan het bruggetje naar VVV’03. Het eerste elftal van de oudste voetbalvereniging uit Venlo (en na MVV de één na oudste van gans Limburg) vierde eind april voor het eerst na negentien jaar een kampioenschap. Ne-gen-tien jaar. Even terugtellen en we komen uit op 1996. Tupac was nog springlevend en Ajax werkte zijn wedstrijden af in De Meer. Clubcoryfee en assistent-trainer Harold Derix speelde bij TOP Oss en Dimitris Touratzidis, de topspits die afgelopen najaar vanuit Griekenland overwaaide naar Nuldreej, kon nog niet lopen, laat staan een bal in de kruising leggen. Met uitzondering van vedettes Goran Stojiljkovic, Oguz Buyukbas, Boy Derks en Rob Engelen geldt dat eigenlijk zo’n beetje voor de hele selectie. Alhoewel... Dat keepers vaak een uitzondering op de regel vormen, blijkt wel uit het geval van Maurice Janssens. Negentien jaar geleden was de nu 45-jarige doelman – even rekenen – 26 jaar en in de bloei van zijn leven. Net als Dimitris kwam de hij aan het begin van het lopende seizoen door een samenloop van omstandigheden uit bij sportpark Herungerberg, en net als het Griekse wonderkind was de ervaren doelman van cruciaal belang bij het behalen van het eerste kampioenschap in negentien jaar. Trainer en clubman John Buksak benadrukt liever de teamprestatie. Gelijk heeft hij. Waar zou de moedervereniging van het ‘grote’ VVV zijn zonder de nog niet genoemde Rick Derks, Burak Karaca, Onur Polat, Yori Kirshner, Bart Offergelt, Yusuf Gungor, Sven Hoogeveen, Brian Zwiggelaar, Remco Faassen, Rik Bottenberg, Luc Rayer, Lars Boeken en Sonny Rebel? En wat te denken van materiaalman Rob Krawczyk, assistent-scheidsrechter Bert Verlinden en leiders Maikel Vervoort en Dennis Klij? Gewoon nog in de vijfde klasse, dus. Maar door de puike inzet van de gehele selectie plus technische staf binnenkort niet meer. Of Dimitris en Maurice ook volgend seizoen nog op de Herungerberg rondlopen, is de vraag. ‘Dimi’ traint momenteel mee met de jeugd van profclub Fortuna Sittard, en ‘Mau’ merkt door blessures dat hij niet meer de jongste is. Negentien jaar zal het in elk geval niet duren. Zo gaat dat, met de goede dingen des levens. Ze laten graag lang op zich wachten, maar zijn weer weg voordat je er erg in hebt. Het is een ongeschreven voetbalwet, een symptoom van alles. Door Sven Poels Foto’s: Joyce Vervoort