Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

De ontmoeting met - Broer en zus Marvin en Alysia Breemer!

Beiden komen zij uit een sportieve familie waarin voetbal een belangrijke rol speelt. Alysia was zelfs geselecteerd voor Nederlands meisjes team onder 15 jaar en was uitgenodigd voor deelname aan een groot internationaal landentoernooi in Portugal . Maar het liep anders , twee dagen voor vertrek , Alysia had reeds reis en verblijf gegevens ontvangen van de KNVB , ging zij even een simpel balletje trappen en daar liep zij een blessure op waardoor de trip voor haar niet door ging. 

Marvin is ondanks zijn jonge leeftijd een succesvolle ondernemer , hij is mede eigenaar van Ortho-vision podotherapie met diverse vestigingen. En komend seizoen speelt hij bij 1e klasser RKSV Minor uit Nuth. Hieronder hun verhaal! 

Wie zijn ? 

Alysia:
is 16 jaar en woont nog thuis bij haar ouders. Zij start binnenkort met haar opleiding aan het CIOS in Sittard met als richting beweging coördinator. En zij heeft geen vriend.
 

Marvin :
31 jaar en is sinds kort verhuist met zijn vriendin Dorien van Heerken naar het pittoreske Voerendaal.
 

Opleidingen ? 

Alysia:
Lagere school , Talma school en de Tarcicius school Heerlen , dan naar Thermen college en Brandenberg college en binnenkort naar het CIOS in Sittard.
 

Marvin :
Na de lagere school ben ik naar het Sinter Meerten college in Heerlen gegaan om vervolgens op het CIOS de opleiding en specialisatie Ortho-bewegingsagogie te doen en na het halen van het diploma de podotherapie te volgen.
 

Alysia laten we met jou starten , wat is er allemaal veranderd sinds oplopen van je blessure waardoor de trip met Nederlands meisjes team onder 16 jaar niet door is gegaan. 

Er is toch wel wat veranderd . In de periode van het Nederlands meisjes team was ik zo`n beetje 7 dagen in de week bezig met voetballen. Ik volgde wekelijks de centrale trainingen bij de KNVB , trainde bij mijn vereniging Bekkerveld en speelde natuurlijk wedstrijden, Maar dat is inmiddels veranderd. Komend seizoen speel ik bij Bekkerveld in dames 1 en dat is 2 maal per week trainen en op zondag wedstrijd spelen. 

Vertel eens hoe het mis is gegaan bij meisjes KNVB onder 16 jaar. 

Ik heb alle centrale trainingen meegemaakt en kreeg toen te horen dat ik mee mocht naar het internationaal landentoernooi is Portugal. Ik was enorm blij , ik zag het als een beloning voor met name mijn ouders die mij telkens naar de trainingen en oefenwedstrijden van de KNVB brachten en mij in dit traject hebben ondersteund. Uiteraard vond ik het ook klasse voor mij. Ik heb de trainingen in aanloop naar toernooi nog gevolgd en was trots toen alle formulieren voor deze trip bij ons thuis waren. Alles stond perfect omschreven , de reis , hoe laat ik op Schiphol moest zijn , de vlucht maar ook het schema voor het verblijf in Portugal. Alles en iedereen was blij en trots voor deze mooie kans voor mij. Twee dagen voor vertrek ben ik op mijn gewone schoenen nog even een simpel balletje gaan trappen en toen liep ik een liesblessure op. Ik ben toen direct naar de fysiotherapeut geweest bij Sport-Rehab in het Roda stadion waarbij ik  al functioneel trainde maar zij konden op kort termijn er niets meer aan doen. Ik moest wel nog  een selectie wedstrijd meespelen voor ik naar Portugal ging. Deze wedstrijd vond plaats in Utrecht en deed nog mee met de warming up. De trainer heeft mij in eerste instantie nog in het basiselftal gezet, maar na de warming up zag de trainer dat het niet goed ging en dat ik met pijn de warming up deed. Na overleg met de trainer en mijn vader is het besluit genomen niet mee te doen om erger te voorkomen. 

Ook de KNVB nodigde mij uit in Utrecht om te kijken of er nog iets aan te doen was , maar helaas. 

Dus ? 

Spatte mijn droom uiteen ! En dat deed en doet pijn. Het was een unieke kans, maar helaas. 

Heb je nog contact met de KNVB ? 

Ja dat is er nog wel maar niet meer zo intensief , ook heeft de KNVB contact met onze trainers over mijn ontwikkelingen. Trainer heeft nog contact met Andre Koolhof  

Nu ben je 16 jaar , hoe is het gegaan in aanloop naar het nieuwe seizoen ? 

Via de KNVB heeft Fortuna contact opgenomen of ik bij de beloftes van hen wilde komen spelen. Maar dat zou betekenen dat ik 4 maal per week zou moeten gaan trainen op het complex van Sanderbout. En dat betekende ook dat mijn ouders mij er na toe moesten brengen en halen. 

Ook ben ik benaderd door het CTO , centrum top sport , in Eindhoven om in hun programma in te stappen. Dat zou betekenen dat ik intern zou gaan , maar dat was financieel niet haalbaar. 

Ook hebben Amstenrade en Tongeren uit België contact opgenomen even als Borussia Mönchengladbach . Maar in overleg met mijn ouders heb ik besloten om bij Bekkerveld te blijven het damesteam komt uit in de 1e klas . Kijk Bekkerveld is de vereniging waarin ik en ook mijn broer Marvin begonnen zijn met voetballen en ik woon vlak bij de accommodatie. Het leuke is ook dat naast de trainer John Janssen mijn vader John Breemer trainer is van dit team en ik de begeleiding door Monique Opbroek, Ilona Krekels en Frans van der meijden al heel lang ken, zij vormen met de trainers de staf. 

Maar wat voor mij ook heel belangrijk was bij het nemen van een beslissing was mijn toekomst. Want de kans dat je in het vrouwenvoetbal je boterham kunt verdienen is vrij klein. Ik wilde sportdocent of fysiotherapeut worden dus  koos ik voor mijn opleiding voor het Brandenberg College in Landgraaf dat een sport gerelateerde opleiding had. In die tijd heb ik stage gelopen bij de fysiotherapeuten praktijk “fysio schaesberg” bij Mark Vrouwenraets , fitnescentrum SnowWorld ,  en bij het SGL , stichting Gehandicaptenzorg Limburg , in Kerkrade. En ik vervolg over enkele weken mijn opleiding bij het CIOS te Sittard. Deze opleiding heeft mijn prioriteit en is goed te combineren met mijn voetballen bij Bekkerveld.  

 Even iets anders wat vind je van de prestaties van het Nederlands vrouwenteam ? 

Ja geweldig , een top prestatie en dan ook nog eens in eigen land. Dat is super vet. En nee ik heb nooit met een van de dames contact gehad of getraind . Maar deze prestatie zal het meisjes en vrouwen voetbal ongetwijfeld een boost geven. 

Marvin jullie zijn begonnen met voetballen bij de jeugd van Bekkerveld hoe is je verdere voetbal loopbaan verlopen ? 

Na mijn jeugdopleiding bij Bekkerveld heb ik nog bij de senioren gevoetbald bij Bekkerveld , vervolgens 2 seizoenen bij RKVV Voerendaal en daarna terug gegaan naar Bekkerveld waar ik van trainer Henk Verheezen de kans kreeg om op het eerste te spelen en die kans heb ik ook gegrepen. Toen ben ik voor 1 seizoen naar RKSV Minor gegaan bij Pierre Winkelmolen en toen Jetze Christiaanse mij benaderde om naar SV Heerlen , het huidige Sporting Heerlen , te komen heb ik dit gedaan om samen met een aantal vrienden op het eerste te spelen. Ik vind het nog een fantastische vereniging en bewaar er heel veel goede herinneringen aan. Maar we zijn afgelopen twee seizoenen twee maal gedegradeerd en Sporting Heerlen gaat nu in de 3e klas spelen. Na de eerste degradatie ben ik bij de vereniging blijven spelen omdat ik vond dat ik deze geweldige club niet in de steek kon laten en met wilde proberen terug te keren naar de eerste klas. Maar dat is afgelopen seizoen helaas anders verlopen en zijn we weer gedegradeerd. En neem van mij aan dat heeft bij mij heel veel verdriet veroorzaakt. Maar aan de andere kant ik ben 31 jaar en wil nog 3 tot 4 jaar graag 1e klas spelen en dus had ik aangekondigd dat dit mijn ambitie is en ik elders een uitdaging ging zoeken. Er diverse verenigingen die interesse hadden en waar ik mee gesproken heb. Uiteindelijk heb ik gekozen voor Minor waar ik het beste gevoel bij had. We zijn inmiddels begonnen met de trainingen onder leiding van de trainer Guido Leunissen. 

Wat zijn je ambities bij Minor voor het komende seizoen? 

Mijn ambitie en ik denk die van Minor zijn om komend seizoen bij de eerste vijf te eindigen. Mijn eerste ervaringen bij Minor zijn in ieder geval positief.

Dan nu naar jullie familie, die bekend staat als zeer hecht maar ook sportief. Hoe is de samenstelling van jullie gezin ? 

Klopt we zijn een echte sportfamilie , dat bestaat uit onze vader en moeder , Marvin is 31 jaar en voetbalt , zus Jaleesa is 27 jaar doet aan kickboksen , MMA dit is een vechtsport en aan functional training , en Alysia 16 jaar speelt net zoals haar broer voetbal. 

Maar onze vader , John , heeft ook altijd op niveau gevoetbald , Bij Caesar in de hoofdklasse, vervolgens bij Heughem weer terug naar Caesar en toen naar Bekkerveld waar hij onder andere bij de trainers Henk Verheezen en Pierre Winkelmolen op het 1e heeft gespeeld . Hij is op zijn 53e jaar gestopt met actief voetballen en is nu met John Janssen trainer van het damesteam 1 van Bekkerveld. 

Maar de spil in ons gezin is toch wel onze moeder , zij is de basis op alle gebieden. Zij en pap staan altijd voor ons klaar brachten ons overal naar toe. Ook nu nog als we moeten trainen houd zij rekening met het eten, dat is mooi toch.  

Wat betekenen jullie ouders voor jullie ? 

Pap en mam houden ons gezin bij elkaar. Wij zijn echt heel close en doen nog steeds veel dingen samen . Als we bij elkaar zijn gebeurd het weleens dat we met elkaar stoeien , nog steeds net zoals als vroeger, met z`n allen over de grond dan moet mam ons soms tot rust manen. Maar ook in de tuin een balletje trappen , zoals het in onze jeugd is begonnen, die houden we er ook in ! Naast dat we regelmatig met elkaar eten doen we veel leuke dingen samen. Wij hebben een positieve relatie met elkaar , Dus ja wij zijn inderdaad een hecht gezin. 

En dan de vragen van … 

Karakter ? 

Alysia:
Impulsief , spontaan , eerst doen dan denken.
 

Marvin:
Ik ben kritisch op mezelf en op anderen en soms te eerlijk
 

Levensmotto? 

Alysia:
Laat je niet tegen houden door tegenslagen. Gebruik ze om er sterker uit te komen.
 

Marvin:
Think sharp and dream big!
 

Bewondering voor ? 

Beiden :
Onze ouders , onze oma en ons gezin.
 

Spijt van ? 

Alysia :
Nee ik heb nergens spijt van.
 

Marvin : 
Ik ben niet iemand die spijt heeft ik kijk ook niet snel terug naar het verleden maar ik kijk liever vooruit.
 

Angst voor ? 

Alysia :
Om te falen.
 

Marvin :
Om naasten te verliezen.
 

Hobby`s? 

Alysia:
Voetballen en piano spelen , maar ik kan ook meerdere instrumenten bespelen en dit alles zonder dat ik noten kan lezen.
 

Marvin :
Voetbal en mijn werk is mijn grootste hobby.
 

Ambities? 

Alysia :
Om mijn studies succesvol af te ronden en een goede en vaste baan te krijgen.
 

Marvin :
Om kwalitatief goede zorg te blijven leveren , en om te blijven door ontwikkelen.
 

Carnaval of wintersport ? 

Alysia :
Carnaval , lekker verkleed en dan gaan stappen.
 

Marvin :
Wintersport.
 

Slechte eigenschap ? 

Alysia :
Ik ben snel boos en geïrriteerd .
 

Marvin :
Ik ben soms te fanatiek en dat kan omslaan in negatieviteit.
 

Schouwburg , boek of film ? 

Alysia :
Film , mission impossible deel 5 met Tom Cruise  waar ik fan van ben
 

Marvin :
Het lezen van vak literatuur vind ik leuk . Boek autobiografie van Zlatan.
 

Avondje stappen of etentje ? 

Alysia :
Het bezoeken van pretparken vind ik leuk, ik ben niet iemand die in de kroeg hangt, buiten carnaval natuurlijk. En met stip , met de familie uit eten gaan.
 

Marvin :
Uit eten gaan.
 

Bier ,water of wijntje ? 

Beiden:
Water !
 

Wie zijn je voorbeelden ?

Alysia :
Onze ouders , mijn broer Marvin en zus Jaleesa en Messi.
 

Marvin :
Uiteraard onze ouders en Ronaldinho.
 

Krijg inspiratie van ? 

Alysia:
Van mensen die van iets kleins iets heel groots weten te maken.
 

Marvin:
Dat ben ik met Alysia eens en van Conor MCGregor de Ierse MMA vechter.
 

Wat zou je absoluut nog eens willen doen ? 

Alysia:
In het vrouwenteam van Barcelona spelen. Nog eens naar Bali terug gaan we hebben veel vrienden in Indonesië , het maken van een cruise.
 

Marvin :
Mijn grootste droom is om samen met mijn vriendin Dorien in Indonesië een B & B te beginnen. Indonesië voelt voor mij als thuis komen en is onze passie ook heb ik nog regelmatig contact met mijn familie in Indonesië.
 

Tot slot waar zien we je over 10 jaar ? 

Alysia :
Bij een profclub als speelster , in de gymzaal als docent.
 

Marvin :
Maatschappelijk succesvol , gestopt met voetballen en ik wordt zeker geen trainer.
 

We praten nog even na met deze twee enthousiaste jonge mensen. Over hun bijzondere band die er is met hun oma die nog steeds op maandag een rijsttafel kookt. Maar ook hoe hun opa , na het vertrek van hun oma  vanuit Indonesië naar Nederland er alles aan gedaan heeft om ook naar Nederland te komen , en hem dit ook gelukt is , een bewogen verhaal. Er volgen nog anekdotes over de familie , met ooms als ondernemers , wat ook hun vader is , in verleden heeft hij een friture gehad. Maar ook over hun jeugd , de betrokkenheid van hun ouders . Het voetbal komt natuurlijk nog ter sprake . 

Het was een zeer interessante ontmoeting met Marvin en Alysia , die verdomd goed weten wat zij willen , een winnaars mentaliteit hebben , midden in het leven staan en heel veel waardering en genegenheid voor elkaar en de rest van het gezin hebben. Een goed stel !  Wij wensen hen beiden veel succes met alles wat zij nog gaan doen. 

TEKST en INTERVIEW
HEIN SMITH.