Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

De Vrijwilliger - Tiny Habets (VV Weltania): Men noemt haar het boegbeeld en de regelnicht van VV Weltania!

 

Zij is al 18 jaar secretaris, verzorgt de ledenadministratie en is lid van het dagelijks bestuur van de Heerlense voetbalvereniging Weltania. Een van de belangrijkste zaken die de leden dienen te weten is volgens haar het besef wat het bestuur en de vrijwilligers er allemaal voor moeten doen om de leden te kunnen laten voetballen en de vereniging draaiende te houden. Het is geen vanzelfsprekendheid!

 

HAAR MOTTO: REGELS ZIJN REGELS en AFSPRAKEN ZIJN AFSPRAKEN !

 

Wie is?

 

Mijn naam is Tiny Habets, ik ben in 1955 geboren en ik woon in het pittoreske Welten. Nee, ik heb geen eigen kinderen maar overdag op school heb ik er per week gemiddeld 160.

 

Beroep?

 

Ik ben werkzaam in het onderwijs, daar geef ik les in de Duitse taal.

 

Hoe en wanneer ben je bij Weltania terecht gekomen.

 

Op een bepaald moment stopte de secretaris bij Weltania en omdat ik bij een andere vereniging, geen voetbalvereniging, in onze dorpsgemeenschap actief was als secretaris en men dat bij Weltania wist kreeg ik op een gegeven moment een telefoontje of ik geïnteresseerd was in deze functie. Ik heb toen twee weekjes bedenktijd gevraagd en ik ben er in de zomer van 1999 met open ogen in gestapt.

 

Had en heb je affiniteit met de voetbalsport?

 

Niet direct, ik keek wel met mijn vader, die fervent Roda JC-supporter was, samen naar het voetballen en soms ging ik met hem mee. In een latere periode, toen mijn moeder was overleden, gingen we ook vaker kijken bij Weltania. Nee, zelf heb ik nooit gevoetbald.

 

Hoe ga je om met hoogte- en dieptepunten?

 

Weet je, in een vereniging maak je vaker hoogte- en dieptepunten mee; de ene keer degradeer je en dat is dan weer een dieptepunt en een andere keer promoveer je, zoals afgelopen seizoen. Wij zijn via de nacompetitie gepromoveerd naar de 3e klasse. Dat is dan weer een hoogtepunt. En zo zijn er nog meer punten. Mijn persoonlijke dieptepunt was toen men bij mij in 2015 de ziekte kanker ontdekte en ik vanaf januari 2016 t/m april 2016 chemokuren heb ondergaan. Dat was een zware tijd. Maar ik heb mij er doorheen geknokt en heb mijn oude levenspatroon weer terug. Ja, ik ben een winnaar. Maar ik moet je ook vertellen dat na mijn ziekte het net is of de dagen korter duren en ik ben ook veel vlugger vermoeid.

 

Weltania is voor mij ?

 

VV Weltania is niet mijn leven, maar is er wel een belangrijk onderdeel van. Ik vind dat wij bij Weltania een sterk bestuur hebben met een heel duidelijk beleid, met name als dagelijks bestuur spreken wij uit een mond. Een bestuur dat zijn verantwoordelijkheden neemt: we zullen nooit iets doen wat we niet kunnen verantwoorden. Heel belangrijk voor ons is dat de leden weten waar wij als vereniging voor staan! En wij blijven als bestuur voortdurend vooruitkijken, niet alleen naar het voetbaltechnische gedeelte, niet alleen naar de spelers maar zeer zeker ook naar de vrijwilligers.

 

Als verantwoordelijke voor de ledenadministratie is het goed dat Weltania een relatief constant aantal leden heeft dat schommelt tussen de 300 – 330 leden. Maar de dreiging blijft dat de marge in leden daalt. Het heeft wel onze volle aandacht.

 

Dan komen we bij het stokpaardje van Tiny, de vrijwilligers.

 

Vrijwilligers zijn voor mij en de vereniging heel belangrijk. Heel belangrijk is dat je vrijwilligers vindt en deze een taak kunt geven die voor hen geschikt is. Maar eerlijk is eerlijk het wordt steeds moeilijker om vrijwilligers te vinden. En de vrijwilligers die je hebt, moet je dan ook koesteren.

 

Vrijwilligers verdienen het respect waar zij recht op hebben!

 

Neem de oudere vrijwilligers die nog veel willen doen, hen dien je te beschermen zodat ze niet te veel hooi op de vork nemen. Continuïteit is heel belangrijk en dien je te waarborgen.

 

Denk de vrijwilligers maar eens weg, dan heb je als vereniging een enorm probleem. Zo heb ik ook de eerste beslissende wedstrijd voor promotie gemist uit tegen RKHBS, omdat wij die avond de vrijwilligersavond hadden en daar wilde ik absoluut bij zijn; zij zijn namelijk ook een zeer belangrijk onderdeel van onze vereniging.

 

Tiny over Tiny :

 

We krijgen heel veel anekdotes over wat Tiny in de afgelopen 18 jaren allemaal heeft meegemaakt. Haar eerste ervaring op bezoek bij de tuchtcommissie van de KNVB en het maken van een verweerschrift. En daaruit is ook haar opvatting ontstaan dat spelers die een rode of gele kaart hebben gekregen en in beroep willen gaan dit op eigen kosten moeten doen. Dat wordt haar niet altijd in dank afgenomen, maar regels zijn regels en daar moet je je ook aan houden .

 

Ook als mensen komen voor overschrijving, sommige spelers zijn net nomaden , maar als men aan alle verplichtingen heeft voldaan dan vindt ze dat je op een fatsoenlijke manier afscheid van elkaar moet nemen, want je weet nooit wat de toekomst brengt.

 

Of neem  de hele situatie met de herstructurering van het amateurvoetbal in Heerlen, ook wij stonden op de kaart met stip voorzien van een rood randje. Ook wij verkeerden in de gevaren zone. Maar wij hebben niet afgewacht, nee wij hebben op een heel fatsoenlijke wijze initiatief genomen: fatsoenlijk en op argumenten hebben we contact gezocht met de gemeente, waar wij onze argumenten verder hebben onderbouwd. Hetgeen er toe heeft geleid dat wij tot op de dag van vandaag nog bestaan en nog steeds spelen op ons complex.

 

Haar opvatting over vrouwen in het bestuur. Er komen er langzaam steeds meer. Het is goed als er niet alleen maar mannen aan de  bestuurstafel zitten. En dan lachend: dat is ook een van de redenen waarom ik in het bestuur ben gegaan. Maar ik merk zelf dat ik sinds ik in de mannenwereld zit ik wel pragmatischer naar zaken ben gaan kijken.

 

De sfeer in een vereniging, de uitstraling en de normen en waarden zijn je visitekaartje, maar bepalen ook de samenstelling van je vereniging.

 

Is in de afgelopen 18 jaar het besturen van de vereniging veranderd ?

 

Ja, de gehele maatschappij is veranderd en verandert nog steeds. Als bestuur krijg je steeds meer verantwoordelijkheden. Heel veel verantwoordelijkheden worden doorgeschoven, door bijvoorbeeld  overheid, gemeente of KNVB naar de bestuurders. Maar men gaat wel heel gemakkelijk voorbij aan het feit dat bestuurders vrijwilligers zijn met een gezin en een baan. En hun vrije tijd opofferen om bestuurder/vrijwilliger te zijn. Het komt voor, dat instanties binnen bijvoorbeeld een week antwoorden op vragen verwachten. Dat geeft ook een bepaalde mate van druk, want wij zijn niet altijd in staat om, net zoals de instanties, 8 uur per dag betaald hieraan te werken.  Maar men verwacht dat we wel aan al hun eisen voldoen en dat is wel eens moeilijk.

 

En dan noemt Tiny enkele problemen op waar het bestuur mee geconfronteerd wordt en waar men verantwoordelijk voor is, zoals pestgedrag dat overal in de maatschappij voorkomt en dus ook bij verenigingen. Hoe hiermee om te gaan? Dat is niet gemakkelijk. Je moet als vereniging hier een standpunt over innemen. Naast het trainen van onze jeugdspelertjes en er voor zorgen dat zij wedstrijden kunnen spelen hebben wij ook een opvoedende taak.                                                              Of het financiële aspect, ook hier worden de verantwoordelijkheden steeds vaker bij het bestuur van de vereniging gelegd. We leven in een dynamische wereld, het is niet alleen maar de vereniging maar van het bestuur wordt ook verwacht dat je deelneemt aan workshops en vergaderingen van de KNVB en de gemeente, om op de hoogte te blijven van komende ontwikkelingen. Dit vraagt tijd en energie, maar dat is ook interessant en ik heb het er graag voor over. Bovendien bevordert het de omgang met de medewerkers van KNVB en gemeente.

 

Vergeet niet, dat onze vereniging een sociale en bindende taak heeft binnen de woongemeenschap Welten. Je kunt Weltania niet los zien van de woongemeenschap Welten, net zoals je ook de harmonie, scouting, de carnavalsvereniging en andere verenigingen niet los kunt zien van Welten; zij maken deel uit van de gemeenschap. En dat doe je met je hele ziel en zaligheid. Mijn mening is dan ook: als je iets voor de gehele gemeenschap kunt betekenen, dan moet je dat ook doen!

 

De vragen van …

 

Karakter?

 

Ik ben integer, een doordouwer, geen allemans vriend, recht door zee.

 

Levensmotto?

 

Je moet proberen eruit te halen wat er in zit.

 

Bewondering voor?

 

Voor de vrijwilligers binnen onze vereniging: zij zijn bijna altijd inzetbaar.

 

Spijt van?

 

Ik heb bewuste keuzes gemaakt in mijn leven en aan alles hangt een keerzijde, niets is terug te draaien.

 

Angst voor?

 

Zij kijkt enige momenten voor zich uit en zegt dan: ik ben niet bang om te sterven, dus ik heb geen angst voor de dood. Hoeft ook niet want ik kan terugkijken op een heel fijn en mooi leven.

 

Hobby`s?

 

Als ik nog tijd heb/had: vroeger was dat breien. Het was leuk om voor mensen iets te maken. Reizen naar het buitenland en daar ook mijn vrienden gaan bezoeken. Maar dat kost mij na mijn ziekte enorm veel energie. Lezen.

 

Ambities?

 

Gezond blijven en de voetbalvereniging doorgeven met de waarborg dat de jeugd van Welten kan blijven voetballen.

 

Carnaval of wintersport ?

 

Carnaval: ik ben een carnavalist in hart en nieren.

 

Slechte eigenschap?

 

Eigenwijs.

 

Schouwburg, boek of film ?

 

Alle drie.

 

Avondje stappen of etentje ?

 

Eerst etentje en dan stappen. Als het gezellig is dan ben ik een echte nachtbraker, dan kan ik niet naar huis. En niet te vergeten: de derde helft bij onze vereniging in de kantine.

 

Bier, water of wijntje ?

 

Biertje; dan weet ik wanneer ik mijn grens bereikt heb en dat is bij drinken van wijn wel eens lastiger.

 

Wie zij je voorbeelden?

 

Mijn ouders!  Mijn moeder was een krachtig mens, een leeuwin.  En mijn vader was een eigenwijze, maar aimabele man. Hij maakte geen onderscheid tussen mensen. Hij was voorzitter van de harmonie en het kerkkoor. Ik lijk ook op mijn vader.

 

Ik krijg inspiratie van?

 

Van verschillende zaken: mijn werk, de voetbalclub en de omgang met mensen.

 

Wat zou je absoluut nog eens willen doen?

 

Ik zou ooit nog een keer naar Nieuw Zeeland willen reizen.

 

Je ultieme doelstelling ?

 

Dat er nog tot in lengte van dagen gevoetbald kan worden in Welten. Voor mij privé, dat ik in gezondheid nog veel kan zien van de wereld en dat ik een redelijke leeftijd mag bereiken om te blijven reizen en mijn vrienden te bezoeken.

 

Tot slot: waar zien we je over 10 jaar?

 

Weet je niemand is onmisbaar en als ik mijn stokje heb overgedragen in de hoedanigheid van vrijwilliger bij Weltania, zodat ik in rustiger vaarwater terecht kom, want na mij is er geen zondvloed.

 

Wij hebben kennis gemaakt met een bijzonder sympathieke persoonlijkheid, die haar vrije tijd ter beschikking stelt aan de gemeenschap. Zij wordt alom gewaardeerd en gerespecteerd , niet alleen bij Weltania of in de wijk Welten maar ook bij de voetbalverenigingen in de regio. Maar ook met een bewonderenswaardige dame die veel respect verdient voor haar enorme positieve instelling, die dapper en strijdvaardig is, vol energie zit. Maar ook een echt verenigingsmens. Tijdens ons gesprek sprak zij altijd over “wij”. Zij heeft dan ook terecht de gouden waarderingsspeld ontvangen van de KNVB.  Maar ook iemand die erkent dat zij ook gebreken heeft, maar denkt in oplossingen.

 

We sluiten af met haar slotzin: het leven bestaat niet alleen uit uitzonderingen!

 

TINY HABETS HET SOCIALE GEZICHT  VAN WELTANIA EN IN DE DORPSGEMEENSCHAP WELTEN.

 

Dank voor het fijne interview.

 

Tekst en Interview
HEIN SMITH