Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

"Wij gaan naar Drakesteyn, we gaan naar Drakesteyn'

Het zijn de tropenjaren van derdeklasser sv Laar uit Weert. De ploeg stijgt boven zichzelf uit en verbaast vriend en vijand. SV Laar speelde in het seizoen 2010-2011 nog in de 5e Klasse. De ploeg werd met grote afstand kampioen in die klasse en mocht na bijna tien jaar dan weer eindelijk terugkeren in die 4e Klasse. Daar sloeg de ploeg bepaald geen modderfiguur, sterker nog de ploeg behaalde in de eerste twee jaren een keurige vijfde en zesde plaats. Het seizoen 2013-2014 werd er vervolgens één om nooit meer te vergeten. Laar maakte indruk, zwaar indruk en was veel en veel te sterk voor de rest. Na tien wedstrijden waarin het acht keer won en tweemaal gelijkspeelde had het al een enorme voorsprong opgebouwd op de rest. Laar liet vervolgens wel enkele steekjes vallen maar gaf de riante voorsprong niet meer uit handen. Laar werd kampioen en had maar liefst zeven punten meer dan de nummer twee Maarheeze en twaalf meer dan de nummer drie Merefeldia. Men was trots in Weert, supertrots op de ploeg die voor het eerst sinds het seizoen 1975-1976 weer mocht gaan uitkomen op het 3e Klasse niveau. Men reageerde verheugd toen de klassenindeling bekend werd gemaakt. SV Laar mocht het na twee jaar weer opnemen tegen de eeuwige rivaal FC Oda. Dit waren wedstrijden waar het hele seizoen naar werd uitgekeken. Maar los van die wedstrijden; hoe zou de ploeg het gaan doen in die 3e Klasse? In de laatste twee seizoenen in de 3e Klasse (1975-1976 en 1971-1972) degradeerde het direct weer terug naar de 4e Klasse. Dit seizoen was dat voor alles wat Laar lief had gelukkig niet het geval. Laar was een aanwinst voor de 3e Klasse, daar was geen twijfel over mogelijk. Het team presteerde uitstekend en zette in de eerste twee wedstrijden IVO (dat terug was gekomen uit de 2e Klasse) en titelkandidaat Blerick aan de kant. In speelronde drie ging het vervolgens nipt onderuit tegen kampioen Mierlo-Hout maar bleef het daarna gewoon goed doen. De eerste periode werd afgesloten met een tweede plaats. De maand november verliep verre van succesvol en er werd drie keer verloren waaronder tegen buurman FC Oda. Zou het dan toch verkeerd gaan. NEE!!! Laar herstelde zich prima van de drie nederlagen op rij en won vervolgens bij Kwiek Venlo, hield koploper Mierlo-Hout op 1-1 en won o.a. ook van Sportclub Irene. Aan een kampioenschap is er nooit gedacht en zou ook niet reëel zijn geweest maar de kansen op promotiewedstrijden waren wel degelijk aanwezig. Hier ging men ook vol voor. Het vertrouwen was er en zo werd FC Oda zelfs op eigen veld met 1-4 verslagen. Laar was beter dan FC Oda, niet alleen in die ene ontmoeting maar ook als men naar de ranglijst keek. Hier heeft men lang op zitten wachten in Weert. Laar dat niet alleen wist te winnen van FC Oda maar ook nog hoger op de ranglijst stond. Het seizoen kon eigenlijk niet meer kapot. Nacompetitie was in zicht en werd ook niet meer uit handen gegeven, al scheelde dat niet veel. Laar verloor namelijk haar laatste drie competitiewedstrijden. Het resultaat mocht er dus wezen alleen was nu de vraag hoe de ploeg de nacompetitie in zou gaan. Hoe hard zouden de drie nederlagen in de laatste drie wedstrijden zijn aangekomen? Wat doet dit met het vertrouwen van een ploeg als men op eigen veld met 0-2 verliest van Kwiek, met 0-3 van Blerick en 5-0 bij IVO? Zou Laar iets te zoeken hebben in de nacompetitie? De knop moest om want wat kon er nu in godsnaam gebeuren. Een vierde plaats in het eerste jaar 3e Klasse was toch al iets om trots op te zijn. De ploeg zou frank en vrij de nacompetitie in moeten en kunnen gaan en dat deed het ook! De knop was om en zoals het al het hele jaar verbaasde deed men dat ook weer in de nacompetitie. Tweedeklasser Rood Wit'62 werd tweemaal met 3-1 opzij geschoven. Laar was nog twee wedstrijden verwijderd van een historische promotie. Zouden we te maken krijgen met het wonder van Weert? Ja, ja en nog eens ja. In de finale was Laar op eigen veld te sterk voor Sportclub Irene (2-0). Vandaag moest het de return spelen in Tegelen. Vlak voor rust opende de thuisploeg de score en toen het na tien minuten in de tweede helft op 2-0 achterstand kwam zat er de schrik in. Gescoord werd er echter niet meer, ook niet in de verenging waarna strafschoppen de beslissing moesten brengen. In die strafschoppenserie was er een hoofdrol weggelegd voor keeper Steffan Stijnen. Steffan wist drie penalty's te pareren waarna de laatste strafschop van Sportclub Irene op de paal belandde. SV Laar werd gek, Weert werd gek. Iets wat voor onmogelijk werd gehouden gebeurde. SV Laar mag volgend seizoen uitkomen in de 2e Klasse!! Een prestatie van formaat. Het feest was al groot maar werd nog een stukje groter toen de ploeg kreeg te horen dat Wilhelmina'08 na strafschoppen had verloren van Sporting Heerlen en volgend seizoen dus ook in de 2e Klasse zal uitkomen. Luidkeels werd er dan ook gezongen: 'We gaan naar Drakesteyn, we gaan naar Drakesteyn, we gaan naar Drakesteyn...' En ook werd keeper en man of the match Steffan Stijnen toegezongen. Het feest werd ingezet en zal nog lange tijd gaan duren. SV Laar, namens voetbalwebsite In de Wandelgangen van harte gefeliciteerd. <iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/mupZKWAJKnU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>