Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Herman Denen (Volharding): voetballiefhebber pur sang

<b>Het begin</b> Herman was van kleins af aan al helemaal gek van voetbal en was dagelijks met de bal bezig. Hij had echter de pech dat je destijds pas op achtjarige leeftijd lid kon worden van de voetbalvereniging. Het was moeilijk te verkroppen maar het was niet anders. De jaren werden afgeteld en eindelijk was het dan zover. Herman meldde zich aan bij de plaatselijke trots Volharding. Men had al snel in de gaten dat hij iets in zijn mars had en hij werd dan ook steevast ingedeeld in het hoogste elftal van elke leeftijdscategorie. Toch wist Herman het uiteindelijk niet te schoppen tot het eerste elftal en speelde hij bij de senioren voornamelijk op recreatief niveau. Het deerde hem niets, zolang hij maar op dat voetbalveld kon staan en bij de vereniging kon zijn. De vereniging boeide hem namelijk enorm. In tegenstelling tot velen van zijn leeftijd was hij op zeer jonge leeftijd al oprecht geïnteresseerd in het reilen en zeilen bij zijn cluppie. Samen met zijn broer bezocht hij dan ook de jaarlijkse ledenvergaderingen. Nee voetballen was zeker leuk maar hij wilde meer. Hij wilde iets voor de vereniging betekenen en vanaf het moment dat hij werd overgeheveld naar de senioren zette hij zich dan ook op verschillende manieren in voor de club uit Vierlingsbeek . <b>De duizendpoot</b> Direct bij overgang naar de senioren besloot hij jeugdleider te worden bij Volharding. Herman:” Ik ben twaalf jaar lang jeugdleider geweest, voornamelijk van de B1 waarmee we uitkwamen in de landelijke tweede divisie. In die klasse zijn we ooit als hoogste amateurvereniging geëindigd achter de jeugdteams van Roda JC, MVV en VVV. Een topprestatie en absoluut één van de hoogtepunten als jeugdleider.” Op 25-jarige leeftijd, in 1991, kreeg Herman een toch wel opmerkelijke vraag voorgelegd door de toenmalige voorzitter van Volharding. De vraag of hij zitting wilde nemen in het dagelijksbestuur. Herman was in eerste instantie verbaasd dat ze bij hem uitkwamen, vooral omdat hij nog zo jong was, maar voelde zich vooral vereerd. Herman:” Na enig nadenken (ik zou met afstand de jongste bestuurder worden) ben ik op het voorstel ingegaan en ik moet zeggen dat ik er tot op de dag van vandaag nooit spijt van heb gehad. Mijn portefeuille in het bestuur werd het verzorgen van de PR van de vereniging, wat ik nu nog verzorg. De voornaamste PR-werkzaamheden bestaan uit de contacten met de media. Vanaf dag één ben ik de wedstrijdverslagen van het eerste elftal gaan schrijven voor de regionale dag- en weekbladen en dat ging me aardig af. Ik ben het ook steeds leuker gaan vinden. Ook bij De Gelderlander vonden ze mijn stukken blijkbaar goed, want ruim tien jaar geleden ben ik zelfs gevraagd om meer voor hen te gaan schrijven. Ik was zeer vereerd, maar dat heb ik toen niet gedaan omdat ik net had toegezegd om elftalleider van het eerste te worden. Nadat ik drie jaar lang elftalleider bij Volharding 1 ben geweest kwam onze toenmalige secretaris met de mededeling dat hij na 20 jaar ging stoppen en hij vond mij de aangewezen persoon om hem op te volgen. Daar sprak vertrouwen uit en ik heb die job geaccepteerd. Dat betekende wel dat ik met pijn in mijn hart afscheid moest nemen als leider van het eerste, maar het één viel niet met het ander te combineren. Inmiddels ben ik afgelopen november na tien jaar gestopt als secretaris van de vereniging, nadat ik samen met de rest van het bestuur in Sandra Janssen een geschikte opvolgster heb weten te vinden. Ik ben om meerdere redemem gestopt met het secretariaat. Mijn persoonlijke omstandigheden zijn veranderd en er is jarenlang toch wel heel veel tijd in gaat zitten. Bovendien begon het vergaderen me ook steeds meer tegen te staan. Ben dit jaar trouwens nog wel als bestuurslid door gegaan, maar bij de volgende jaarvergadering is het echt genoeg geweest. Ik blijf overigens de wedstrijdverslagen wel schrijven, dat vind ik nog altijd erg leuk om te doen. Krijg er altijd erg veel respons op en dat werkt bijzonder motiverend!” Zoals eerder aangegeven was Herman eigenlijk dag in, dag uit met Volharding bezig. Het beetje vrije tijd dat hij had ging op aan de voetbalvereniging. Met alle plezier overigens. Herman:” Als ik alle uren bij elkaar optel dan was ik gemiddeld denk ik een uurtje of vijftien bezig voor de vereniging. Daarbij neem ik dan mee de uren achter de computer, vergaderingen, bijeenkomsten elders en de wedstrijddagen waarop ik altijd aanwezig ben, om nog maar te zwijgen van alle telefoontjes die je bijna dagelijks krijgt. Af en toe werd het wel een beetje veel allemaal -ook omdat ik nog mantelzorger was voor mijn moeder, die overigens bijna twee jaar geleden is overleden-, maar gelukkig is regelen en organiseren één van mijn sterke punten, en daarin prioriteiten stellen heel belangrijk.” <b>De liefde voor de club en voor het amateurvoetbal</b> Een druk leven dus voor Herman, maar wel eentje waar hij voor 100% achterstaat. Herman eist veel van zichzelf en wil presteren. Het is een man waar je van op aan kunt, iets wat ik zelf gelukkig ook heb mogen ervaren. Zo zorgt hij voor de nodige nieuwtjes en verslagen maar verzorgt hij ook de livescore. Het is dan ook bijzonder prettig werken met deze man, een man van het eerste uur aangaande de livescore. Wij willen zelf als voetbalwebsite (In de Wandelgangen) heel veel maar zonder mensen zoals Herman zijn wij ook nergens. De wisselwerking is prachtig en tezamen streven wij naar hetzelfde; namelijk het amateurvoetbal promoten. Het amateurvoetbal wat ons zo lief is en daar is Herman het dan ook roerend mee eens. Herman:” Mijn grote hobby is voetbal in de breedste zin van het woord, maar onze plaatselijke vereniging Volharding uit Vierlingsbeek in het bijzonder. Volharding is een voetbalvereniging met aanzien in de hele regio. Ondanks het feit dat er in ons dorp nauwelijks 2.700 mensen wonen, speelt Volharding al sinds 1963 niet lager dan de tweede klasse van het amateurvoetbal. We hebben in het verleden ook 13 jaar eerste klasse (en door het kampioenschap komend seizoen dus voor het 14e jaar) en zelfs 2 jaar hoofdklasse (destijds het hoogste amateurniveau!) gespeeld. Het hoge niveau is door de jaren heen alleen maar vast te houden geweest doordat Volharding staat voor een goede organisatie waarbij de jeugdopleiding de belangrijkste pijler is. Sterker nog: de jeugdafdeling is onze levensader. Omdat Volharding al zo’n lange tijd op zo’n behoorlijk hoog amateurniveau acteert, zijn we daarnaast altijd aantrekkelijk voor spelers van buitenaf uit lagere klassen die willen kijken waar hun plafond ligt. Nu het profvoetbal steeds meer een ordinaire geldbusiness is geworden is voor mij het amateurvoetbal nog aantrekkelijker geworden. Ik ga liever naar een jeugdwedstrijdje kijken of naar een collega vereniging. Afgelopen weekend ben ik dan ook aardig aan mijn trekken gekomen. Zaterdag naar onze C1 en de A1 gaan kijken en zondag naar Venlo geweest om het nacompetitietreffen tussen Venlosche Boys en onze buurman SSS’18 te zien. Het amateurvoetbal leeft duidelijk bij een groot publiek. Ik vind het dan ook fantastisch wat In de Wandelgangen doet en afgelopen seizoen ook degroenwitten25 en in een eerder stadium Livescore Zuid II. Jullie voorzien in de behoefte van de voetballiefhebber!” Herman geniet dus, al jaren van het amateurvoetbal wat hij dus op de voet volgt maar zeker van zijn cluppie waar zijn hart ligt. Herman:” Volharding betekent erg veel voor mij, maar dat lijkt me wel duidelijk. Doordat ik in 1995 tijdens een wedstrijd mijn voorste kruisband van mijn rechterknie afscheurde en met voetballen ben gestopt, ben ik mij daarna helemaal op mijn bestuurlijke activiteiten binnen de vereniging gaan focussen. De PR werd nog belangrijker toen Internet om de hoek kwam kijken. Inmiddels hebben we als Volharding al ruim vijftien jaar een eigen website: www.rkvv-volharding.nl . Met het lanceren van de website waren we indertijd één van de eerste verenigingen in de regio. Sinds de start van de website zorg ik er voor dat deze onderhouden wordt en up to date blijft. Voor het onderhoud hebben we inmiddels gelukkig een groter aantal zeer gemotiveerde mensen. Op korte termijn zullen we overigens over gaan naar een compleet nieuwe website.” <b>Het kampioenschap</b> Wat is het toch leuk om te zien wat voor impact het voetbal heeft op iemands leven. De vreugde straalt er van af bij Herman. Vanaf het eerste moment dat hij zelf tegen een bal schopte, het moment dat hij werd gevraagd om in het bestuur plaats te nemen en al die leuke dingen daarom heen. Want die waren er zeker. Neem nu bv afgelopen seizoen. Volharding speelt al jaar en dag in de 2e Klasse maar zou zo graag eens mee willen doen om de titel. Het vertrouwen was groot dit jaar en de selectie breder dan ooit. Zou het dan eindelijk een keer gebeuren of zou het, zoals wel vaker de laatste jaren, te wisselvallig presteren. Gelukkig voor iedereen die Volharding lief heeft/had gebeurde het eerste. De start was misschien niet om naar huis te schrijven maar daarna kwam de trein die Volharding heette op gang. Volharding veroverde de eerste periodetitel en bleef ook daarna lange tijd ongeslagen. Het moest nog wel enkele keren de eerste plaats afstaan maar na zesentwintig wedstrijden was het de rood-witte formatie uit Vierlingsbeek die de vlag in de top kon hijsen. Eindelijk zullen ze hebben gedacht in Vierlingsbeek. De vreugde en het feest was enorm, was geweldig zo weet ook Herman die afgelopen seizoen werd gehuldigd voor 40-jarig lidmaatschap. Herman:” Het kampioenschap was na zestien jaar droogte fantastisch om mee te maken. De ontlading was enorm. Ik ben een vrij emotioneel persoon, maar gehuild heb ik –in tegenstelling tot een aantal andere mensen- niet. Ik heb al twee weken een grote smile op mijn gezicht. Wat ik vooral fantastisch vond, dat veel spelers mij als onderdeel van het begeleidingsteam zagen. Ze wilden mij zelfs op de platte kar erbij hebben voor de rit door Vierlingsbeek, maar dat heb ik vriendelijk afgewezen omdat het toch echt een feestje van de spelers en de directe begeleidingsstaf is. Daarnaast vroegen de spelers wanneer mijn verslag van de kampioenswedstrijd op de site zou komen te staan. Blijkbaar vinden ook zij het altijd de moeite waard om te lezen. Ik heb deze keer echter bedankt en er de voorkeur er aan gegeven om een extra pilsje te pakken! De noodzaak om deze keer zelf iets te schrijven was namelijk niet zo groot aangezien een zestal kranten met journalisten vertegenwoordigd waren in Nistelrode. Nog een verslag leek me dan mosterd na de maaltijd. Ook de receptie afgelopen vrijdag was een hele leuke happening. We hebben het kampioenschap nog maar eens een keer lekker overgedaan. Het was erg druk, wellicht vanwege het feit dat het vorige kampioenschap al zo lang geleden was. Wat ik bv ook leuk vond was dat bv Sparta’25 present was. Ik vond dat zelf van klasse getuigen, gezien de enorme teleurstelling vanwege de degradatie. Buurman SSS’18 uit Overloon was met een grote delegatie in Vierlingsbeek. We hopen allebei natuurlijk weer op de derby der derby’s, maar dan een klasse hoger. SSS’18 zal dan wel af moeten rekenen met Venlosche Boys en wellicht nog een finale als slotstuk. Heel veel oud-spelers en –trainers waren vrijdagavond ook van de partij, het leek wel een reünie. Mooi om te zien! Om half twee was het voor mij mooi geweest. De spelers zijn daarna nog naar Venray gegaan om verder te feesten, nota bene in het gezelschap van twee routiniers van SSS’18 Wout Janssen en Bas Joosten. Van horen zeggen heb ik, dat de beide heren vereeuwigd zijn met Volharding-sjaals om en petten op, prachtig! De spelers en begeleiding kregen eerder op de avond allemaal een DVD van de kampioensdag, een collectors item met liefst twee uur beeldmateriaal. Daarnaast ontvingen ze van de makers van het jubileumboek (over het eeuwfeest twee jaar geleden, red.) een extra drieluik over de afgelopen twee seizoenen. Vond ik zelf een prachtig cadeau als toevoeging voor het jubileumboek.” <b>Toekomst</b> Volharding zal het dus volgend seizoen mogen gaan proberen in de 1e Klasse. Het team van trainer Sjoerd van der Coelen, die in het eerste jaar een periode pakte en in zijn tweede jaar een periode en de titel, zal wel verder moeten gaan zonder Bram Jacobs (Gemert) en Pepijn van Geenen (TOP). Daartegenover staat de komst van Tom Kessels van Venray en Marc van Rens van Wittenhorst. En wat doet Herman Denen? Haha, domme vraag! Na het lezen van dit stukje kun je dat wel raden. Herman:” Ik zal waarschijnlijk nog heel lang doorgaan bij Volharding, maar niet meer in het bestuur en zeker niet meer zoveel uren als in het verleden. Je kunt echter nog genoeg andere zaken doen voor de vereniging, ook buiten het bestuur. Zoals reeds gememoreerd zal ik de wedstrijdverslagen met veel plezier blijven schrijven. Daarnaast zal ik rondom de selectie van alles blijven regelen, zoals de jaarlijkse kennismakingsbijeenkomst en het afspreken van oefenwedstrijden. Verder zal ik voor hand- en spandiensten ook zeker nog regelmatig ter beschikking staan. In algemene zin heb ik nog een opmerking. Bij iedere vereniging is het vaak zo, dat slechts een select groepje de kar trekt. De betrokkenheid van de leden is de laatste jaren gelukkig behoorlijk verbeterd. Dat het in Vierlingsbeek enorm leeft bleek de laatste weken eens te meer, maar het kan altijd nog beter. Zeker in deze tijd van individualisering wordt het steeds moeilijker om de juiste mensen te vinden en ze te activeren. Ze hebben het allemaal even ‘druk’ en als je ze dan hebt gevonden is het belangrijk dat je ze langdurig aan de club bindt. Als vereniging zul je het toch samen moeten doen, het liefst met zoveel mogelijk mensen die samen het zelfde doel nastreven. Daarbij is een goede organisatie onontkoombaar, volledige inzet en plezier minstens zo belangrijk!"