Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Het bekeravontuur van Wilhelmina'08; spaghetti, macaroni en yoghurt

Eén uur; op weg naar Weert voor de bekerkraker PEC Zwolle-Wilhelmina’08. Rond kwart voor twee arriveer ik en zie in een stralend zonnetje enkele spelers van Wilhelmina’08 buiten staan. Het café in en daar tref ik de grote organisator en tevens contactpersoon van de Livescore Bert van de Vin van Wilhelmina’08. Je voelt aan alles dat het gaat beginnen, met Bert heb ik het vervolgens over de organisatie die voorafgaat aan zo’n evenement. Leuk om te horen wat er bij komt kijken. Aan tafel zitten al enkele supporters met een speciaal voor deze wedstrijd gemaakte sjaal. Aan de gezichten kun je aflezen dat ze zich verheugen op deze dag. Twee uur; eerst nog even een groepsfoto en vervolgens de bus in, op naar Zwolle. In de bus is het vrij rustig, iedereen doet zijn eigen ding en heeft zijn eigen voorbereiding. De grootste groep zit achter in de bus, er wordt wat gekletst en ondertussen wordt er naar een film gekeken welke werd opgezet. Een ander zondert zich wat af van de groep en leest rustig een krantje en tijdschrift. Rond half vier arriveren we in de Harskamp waar een maaltijd zal worden genuttigd in restaurant de Molen. In een grote lichte zaal waarin later een grote groep 65-plussers ons kwamen verblijden met hun gezelschap kregen we pasta, macaroni en spaghetti voorgeschoteld. Bij het toetje waande ik me even in een verzorgingstehuis, we kregen een klein glazen schaaltje met pure yoghurt. Eenieder zat elkaar even aan te kijken van; en nu? Al gauw werd er een fles aardbeiensiroop gehaald om het een overheerlijk toetje te laten worden. Terwijl er door de meegereisde supporters werd gepraat over het amateurvoetbal en over DE wedstrijd gingen de manschappen van trainer Stefan Saelmans een wandeling maken. Bij terugkomst werd er nog even gedold, of was het wel dollen? Was het niet gewoon de spanning die naar boven kwam drijven. Om tien over vijf stapten wij de bus in met als eindbestemming Zwolle. De schemering viel in, het filmpje werd afgekeken en je voelde de spanning gewoon stijgen in de bus. Het werd donker en je zag spelers rustig worden, de één las nog wat, de ander deed zijn ogen dicht en probeerde nog wat rust te pakken. De meeste zaten met oortjes in hun oren en zich op te peppen voor de wedstrijd. Wat zou er door de spelers heen gaan op dat moment? Hoe het stadion zou zijn?, hoe druk dat het zou worden? Misschien kan ik wel uitblinken? Je zag het gewoon aan de spelers. Ondertussen maakte ik nog een praatje met de grensrechter van Wilhelmina’08, hoe apart deze ervaring was. Normaliter zouden mensen nu thuiskomen van het werk of lekker op de bank voor de tv plaatsnemen. Nu zat je op een doordeweekse dag in een bus naar Zwolle om daar te gaan spelen tegen eredivisionist PEC Zwolle. Dat is toch een ervaring die je nooit gaat vergeten, de spelers niet maar ook ik niet.