Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Het mirakel van Erp

Erp is sinds haar bestaan nog nooit zo succesvol geweest als de afgelopen jaren. Grondlegger van dit succes is trainer Raymond Koenraadt. In 2009-2010 trad hij in dienst bij de voetbalvereniging als trainer/coach van het tweede elftal en assistent van hoofdcoach Ton van Dijk. Erp speelde destijds in de 4e Klasse en werd daar kampioen. Na een jaar van afwezigheid in de 3e Klasse promoveerde Erp in 2010-2011 terug naar die 3e Klasse en stond Raymond voor het eerst voor de groep. Erp deed het uitstekend, deed lang mee voor de eerste periode en sloot het seizoen (vanwege een mindere reeks in de eindfase) uiteindelijk af met een vierde plaats. De klassering was geen toeval want ook in het volgende seizoen deed de ploeg het naar behoren. Erp eindigde in dat jaar op een zesde plaats. Vorig seizoen werd het jaar van Erp. Erp startte overweldigend en bleef in de eerste negen wedstrijden ongeslagen. Buiten dat scoorde de ploeg in zes van de eerste zeven wedstrijden telkens vier keer. Erp moest gedurende de eerste vier wedstrijden de koppositie delen met EVVC maar vanaf ronde vijf stond Erp alleen op de eerste plaats en deze positie gaf het niet meer uit handen. Erp werd overtuigend kampioen (zes punten meer dan de nummer twee EVVC) en promoveerde dus voor het eerst in haar bestaan naar de 2e Klasse. Voorafgaand aan het seizoen was er twijfel bij de buitenwacht of Erp het wel zou kunnen redden in die 2e Klasse. Het seizoen begon ook slecht voor Erp en het verloor de eerste vijf wedstrijden. Toch werd de ploeg zelden weggespeeld en had iedereen het lastig tegen de Erpenaren. Gaandeweg het seizoen begon het langzaam aan beter te draaien bij Erp en zorgde het team voor verrassingen. Zo werd er bv gewonnen in Nistelrode bij Prinses Irene, gewonnen bij Heeswijk en ook gewonnen bij de latere kampioen Wilhelmina’08. Bij aanvang van de tweede seizoenshelft begon Erp aan een reeks die zijn weerga niet kende. Erp kreeg iets onoverwinnelijks over zich en bleef vijf wedstrijden op rij ongeslagen, vervolgens werd er nipt verloren van NWC waarna men wederom vijf wedstrijden op rij ongeslagen bleef. Erp dat lange tijd tegen degradatie vocht klom omhoog naar een uiteindelijke achtste plaats en won tevens de laatste periode. Het ongeloof was groot in Erp. Het team van trainer Raymond Koenraadt mocht de nacompetitie in voor promotie naar de 1e Klasse. Het was een toetje op het mooie seizoen en het team kon vrij uit spelen, niets hoefde. Ondanks de goede reeks was Erp in de nacompetitie toch wel de underdog maar je weet natuurlijk nooit. Erp moest aantreden tegen GSV’28 (2e Klasse G) dat het seizoen had afgesloten met een tweede plek. Hoewel Erp niet minder was dan de tegenstander uit Limburg ging het in het eerste duel wel met 0-3 de boot in. De meeste dachten dat Erp nog één wedstrijd zou moeten spelen voor de statistieken, maar het bleek zo niet te zijn. Erp declasseerde GSV’28 op eigen veld met 1-5 en mocht zich opmaken voor de finale. In die finale moest Erp aantreden tegen Laura Hopel Combinatie dat eersteklasser SVC 2000 had uitgeschakeld. Erp had zo’n boost gekregen van het duel tegen GSV’28 dat het vol vertrouwen afreisde naar Eygelshoven. Erp wist met de kleinste cijfers van Laura Hopel Combinatie te winnen en was weer een stap dichter bij een regelrechte sensatie. Een gelijkspel zou voldoende zijn. In het tweede duel was de stand na negen minuten alweer gelijkgetrokken en bleef het in het vervolg razend spannend. Een kleine twintig minuten voor tijd scoorde Erp de gelijkmaker en nadat Luuk Barten in de 80e minuut de 2-1 liet aantekenen barstte het feest al los. Erp deed iets wat niet voor mogelijk werd gehouden; namelijk promoveren naar de 1e Klasse. Het is een zeer knappe prestatie van het team dat dus komend seizoen nog maar één klasse lager speelt dan bv Gemert en Blauw Geel’38/JUMBO en één klasse hoger dan het nabijgelegen Sparta’25 uit Beek en Donk. <b>Dieuwe van der Heijden</b> Eén van de spelers die deze sensationele periode mee mocht maken was Dieuwe van der Heijden. Dieuwe begon op jonge leeftijd met voetballen bij de club welke hij nooit heeft verlaten nl Erp. Vanaf de E-jeugd was Dieuwe altijd terug te vinden in het hoogste elftal van de desbetreffende leeftijdscategorie. Op negentienjarige leeftijd maakte hij (speelde destijds nog in de A1 in de Hoofdklasse) zijn debuut voor het eerste elftal. Dieuwe was al snel een vaste waarde voor het eerste elftal maar verloor op een gegeven moment onder Raymond Koenraadt zijn basisplaats. Vorig seizoen, het seizoen waarin Erp dus kampioen werd, fungeerde Dieuwe veelal als invaller. Hij deed dat naar behoren want Dieuwe wist in totaal vijfmaal het net te vinden. Ook dit seizoen begon hij als speler van het tweede elftal en mocht hij als wisselspeler mee met het eerste. Dieuwe had het ‘geluk’ dat het eerste elftal te kampen kreeg met vele blessures waardoor hij zijn kans kreeg. Hij greep deze met beide handen aan, was succesvol en kon uiteindelijk ook terugkijken op een prachtig seizoen. Dieuwe:” Ik heb het seizoen eigenlijk op twee manieren ervaren. Ik heb het eerste half jaar tussen 1 en 2 ingezeten. Vaak uur voetballen met 2 en daarna op de bank bij 1. Ik ben ook niet veel ingevallen bij 1 en ben daarnaast ook nog enkele wedstrijden geschorst geweest bij het tweede. Ik kreeg op een gegeven moment mijn kans omdat er wat jongens geblesseerd waren. Ik heb mijn kans gepakt en heb de laatste 10, 11 wedstrijden vast in de basis gespeeld bij 1. Dus het laatste half jaar heb ik goed en leuk ervaren. Het ging op een gegeven moment ook goed met het team. We wonnen veel wedstrijden en deden mee om de laatste periode welke we ook hebben gepakt. Dit was een heel mooi moment zowel voor ons als voor de club zeker ook omdat we het seizoen heel slecht waren gestart. Het vertrouwen was aanvankelijk ook niet groot bij ons en we probeerden in verschillende formaties te gaan spelen. Op een gegeven moment had de trainer een formatie staan waar hij niet meer van afweek. De ommekeer volgde toen na de winterstop. We speelden thuis tegen Sittard. We wonnen met 4-2. Het begon gewoon goed te lopen. We creëerde veel kansen en maakten veel doelpunten. We verloren alleen van NWC thuis met 2-1. De rest van de wedstrijden wonnen we allemaal. Er zat ook wel wat geluk bij, bij sommige wedstrijden. Tegen Heeswijk bv maakten we in de laatste minuut nog 2-1. Toen we periodekampioen werden tegen Sparta 18 kwamen we met 2-0 voor. Daarna werd het 2-1 en kregen we een rode kaart. We wonnen uiteindelijk nog met 4-1. De kracht van ons team is dat we echt voor elkaar willen werken, voor elkaar door het vuur gaan. We trainen twee keer per week heel hard. De trainer krijgt ook elke speler gemotiveerd. Dit is ook echt een heel sterk punt van de trainer. Het mooiste moment moest natuurlijk nog komen tegen GSV 28. We verloren met 3-0 thuis. We gingen naar Limburg om daar te winnen. Iedereen had daar vertrouwen in. En ja hoor we wonnen maar liefst met 5-1 van GSV 28. Dit was voor ons als team een mooi moment, maar ook voor de supporters die erbij waren. Toen moesten we tegen LHC uit, we wonnen met 1-0. Thuis kwamen we snel op achterstand maar we wonnen met 2-1. Dit seizoen zal ik nooit vergeten. We hebben gewoon drie keer geschiedenis geschreven. 2de klasse, periode 2de klasse, promotie naar 1ste klasse. Dus mijn 2de seizoen helft is de mooiste die ik ooit heb meegemaakt.” De ontlading was groot na het behalen van promotie naar de 1e Klasse. Heel de voetbalvereniging en heel Erp stonden op zijn kop en er werd gefeest tot in de late uurtjes. Dieuwe:” De ontlading was echt heel groot. In de uitwedstrijd tegen LHC waren wij op het einde nog heel rustig, want we wisten dat er nog een moeilijke en zware thuiswedstrijd aan zat te komen. Maar na het fluitsignaal ging iedereen uit zijn dak. We bedankten met zijn allen het publiek. Het feestje voor het kleedlokaal ging nog wel een uur door. We namen tevens afscheid van Ramon Bongers, die terug gaat naar Keldonk, en van onze verzorger Jan Bouw. Het feestje in de kantine ging vervolgens door tot in de late uurtjes. Het leek net of we kampioen waren geworden. De jongens hebben zelfs op maandag nog een extra feestje gevierd. Ik moest dit helaas aan me voorbij laten gaan. Ik heb zondagnacht een hersenschudding opgelopen toen ik met iemand op de grond was gevallen, haha. Dus ik moest maandag van de dokter rust houden.” Volgend seizoen mag de ploeg zich dus gaan opmaken voor de 1e Klasse. Als men de tendens kijkt van de laatste jaren dat ziet men dat het gepromoveerde team het vaak heel lastig heeft. Zo degradeerde bv SSS’18, SVC 2000 en Chevremont het afgelopen seizoen weer uit de 1e Klasse en dat waren ploegen die financieel nog iets konden uitrichten. Erp daarentegen moet het voornamelijk van de eigen jeugd hebben en verder ziet het ook nog klasbak Ramon Bongers terugkeren naar Keldonk. Kan dit Erp zich meten met de ploegen uit de 1e Klasse? Dieuwe: “Ramon Bongers gaat dus terug naar Keldonk, daarentegen komt Olger Smits (Blauw Geel’38 2) en Justin Damen (UDI’19 2) ons versterken. Ja we dachten dat de 2de klas ook te hoog gegrepen was na 5 wedstrijden. Maar we hebben het laten zien dat we het aan konden. Ik denk echter dat het komend seizoen een heel zwaar seizoen voor ons gaat worden maar we zullen er alles aan doen om er in te blijven. We blijven gewoon hard trainen en we zijn een hecht team. We willen allemaal voor elkaar werken dus je weet maar nooit waar dit allemaal naar toe kan leiden.” Dieuwe, die ook volgend seizoen weer gaat proberen een basisplaats te bemachtigen, is in ieder geval blij dat de selectie deze uitdaging aan mag gaan met Raymond Koenraadt die nog een jaar heeft bijgetekend. Dieuwe: “Ik vind dit een knappe prestatie van de trainer. De trainingen zijn goed en we trainen met zijn allen heel scherp. Hij weet precies hoe elke speler in elkaar zit en hij weet de spelers ook allemaal te motiveren. We hebben al meer wedstrijden gevoetbald dan vorig jaar, er kwamen zelfs nog 4 wedstrijden bij maar we waren elke wedstrijd nog steeds even scherp. Hij heeft ons ook conditioneel heel sterk gemaakt, daardoor hebben we nog veel wedstrijden gewonnen. Hij geeft jongens ook het vertrouwen. Hij is heel sterk op technisch en tactisch gebied dus ik ben alleen maar blij dat hij nog een jaar blijft.”