Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Hoe is het met .. oud scheidsrechter John Janssen

<b>Wie is ?</b> Ik ben John Janssen gehuwd met Anja Smeets. Ben 65 jaar jong en geniet van mijn pensioen. Ik ben nog steeds actief binnen de voetbalwereld als trainer van dames 1 Bekkerveld en docent bij de KNVB scheidsrechtercursussen en ik begeleid en coach scheidsrechters in kader van het talenten traject. Het coachen van scheidsrechters is voor mij echt een passie. Mijn echtgenote is al jaren verzorgster, momenteel bij LHC en ook is zij actief bij de KNVB. Onze gezamenlijke hobby is reizen, eenmaal in de zomer en een maal in de winter. Daarnaast houd ik van wandelen en heb een bourgondische inslag, dus gezelligheid of etentje ga ik zeer zeker niet uit de weg. En ik mag ook graag klussen. Maatschappelijk ben ik werkzaam geweest bij het ABP, een baan die optimaal te combineren was met mijn sportieve activiteiten. <b>Heb jij zelf ook gevoetbald ?</b> Ja zeker, ik ben toen ik 7 jaar oud was begonnen bij Heilust (het huidige Kerkrade West) en heb daar 18 jaar gespeeld. Daarna 2 seizoenen bij Heerlen Sport en mijn voetbalcarièrre op mijn 23e jaar afgesloten als speler van het tweede team van Chevremont. <b>En toen scheidsrechter geworden ?</b> Een collega die werkzaam was bij de KNVB heeft mij gevraagd of ik scheidsrechter wilde worden. Dat leek mij een mooie uitdaging en ben toen begonnen met fluiten van jeugdwedstrijden , vervolgens heb ik in alle amateurafdelingen gefloten tot en met de hoofdklasse met als bekroning het fluiten in het betaald voetbal. Dit heb ik 6 jaar gedaan , ook als assistent. In die periode `89 - `95 heb ik diverse wedstrijden in de eredivisie gefloten als ook in de eerste divisie en ik herinner me de beker wedstrijd van FC Utrecht. Ik ben assistent van onder andere scheidsrechters als van Swieten, Blankenstein, Luinge en Jan Wegereef geweest. Ik heb ze tijdens wedstrijden bij onder andere Ajax, Feijenoord en vele andere verenigingen mogen assisteren. En ook met Blankenstein mee als assistent naar Griekenland voor een Europacup wedstrijd. Man dat waren mooie ervaringen en een pracht van een tijd! <b>Toch herinneren de meeste U als top scheidsrechter binnen amateur voetbal.</b> Dat kan ook goed kloppen , daar ben ik ook het langste actief geweest . In de hele regio heb ik gefloten en vergis je niet toen der tijd was de belangstelling erg groot. Ik herinner me de wedstrijd Limburgia tegen TOP maar liefst 3000 toeschouwers aanwezig maar ook in de lagere klasse waren de bezoekers aantallen niet mis. <b>Wat is U het meeste bijgebleven uit Uw voetballoopbaan?</b> Bij de amateurs, de diversiteit. De start van mijn loopbaan, het kennismaken met de mensen binnen de verenigingen. Van de laagste tot de hoogste klasse een mooie ervaring. Iedere vereniging had zijn eigen cultuur, vooral de ontvangst en omgang met je als scheidsrechter dat zal mij altijd bijblijven. Ik heb dat altijd als zeer prettig ervaren en tot op de dag van vandaag heb ik nog met velen een goed contact en heb er zelfs vrienden aan over gehouden . Weet je, anekdotes uit mijn tijd als scheidsrechter zijn er genoeg, maar dan zitten we dagen bij elkaar. Maar enkele kleine, ik moest eens bij Centrum Boys fluiten en ik wilde na afloop een kruk verplaatsen maar ik kreeg de kruk niet van de plaats en wat bleek men had de kruk vast geschroefd aan de vloer, of toen ik voor het eerst bij het vroegere Huskense Boys kwam en daar vroeg waar ik mij kon omkleden: Wat dacht je? In het hok waar de kalkwagen stond, geen stoel en wassen moest ik mij in een kommetje, top man. Over al die jaren heb ik gelovig nooit een wedstrijd gestaakt. Ik had altijd een goede klik met spelers en trainers. Had ook niet altijd kaarten nodig integendeel. Er was wederzijds zoveel respect en zo ging het ook tussen trainers en mij. Maar dat respect bouw je wederzijds maar je moet er wel wat voor doen. De huidige generatie scheidsrechters vertel ik vaak genoeg dat heel belangrijk is dat je weet wie tegen elkaar spelen, hoe de relaties van de teams onderling zijn, hoe cultuur van de verenigingen zijn, contact personen bekend zijn dat is de basis, daar begint de wedstrijddag Je leert verenigingen beter kennen als je vriendschappelijke wedstrijden fluit, zo bouw je contacten op. Niet na een wedstrijd linea recta naar huis, nee ik bleef altijd wel even bij de club. Mijn persoonlijk ervaring is dat dit mij zeer geholpen heeft gedurende mijn loopbaan en ik heb er leuke contacten aan over gehouden. <b>Je ziet ook een duidelijk generatie verschil, deelt U die mening?</b> Ja natuurlijk maar de maatschappij is ook veranderd. Maar ook slechter geworden? Nee helemaal niet anders vroeger stond bij ons voetballen op de 1e plaats tegenwoordig op plaats 3. Men heeft alternatieven, en daar is niets mis mee. Waar wij vroeger niet of nooit reageerden is het tegenwoordig steeds vaker, waarom, ja maar etc . Ook daar is niets mis mee, maar is wel een merkbare verandering waar je bijvoorbeeld als scheidsrechter ook mee om moet leren gaan. <b>Dan stopt Uw scheidsrechtersloopbaan?</b> Ik wist dat dat er stond aan te komen, maar ik ben direct na het stoppen gaan helpen bij jeugd van RODA JC en ook toen floot ik daar wedstrijden. Tevens ben ik begonnen als trainer van het damesteam van Bekkerveld en dat doe ik nu 8 jaar. Op dit moment spelen wij in de 1e klasse en zijn we koploper. Afgelopen zondag hebben wij gelijk gespeeld 1 - 1 tegen Rosmalen. Natuurlijk gaan we voor het kampioenschap, lijkt me logisch zeker bij deze stand en onze groep! <b>Dan nu weer de vragen van:</b><i>1. Karakter?</i> Eerlijk met regelmaat confronterend. <i>2. Levensmotto?</i> Zo oud mogelijk worden. Ik ben een gezegend mens. Ik heb veel vrienden te vroeg verloren. <i>3. Bewondering voor ?</i> Voor mensen die eerlijk zijn! <i>4. Spijt van ?</i> Dat ik niet eerder begonnen ben met mijn loopbaan als scheidsrechter. <i>5. Etentje of avondje stappen?</i> Als het kan allebei. <i>6. Bier , water of wijntje ?</i> Meestal biertje. <i>7. Trots op ?</i> Mijn ouders. <i>8. Slechte eigenschap?</i> Ik heb soms te weinig geduld. <i>9. Angst voor ?</i> Nee ik zou niet weten waarvoor. <i>10. Waar zien wij U over 10 jaar ?</i> Bij goede gezondheid langs het voetbalveld, als pure liefhebber. <i>11. Wat zou U absoluut nog eens willen doen ?</i> Een wedstrijd willen fluiten tussen spelers die ik in het verleden ook heb gefloten , een soort reünie. <i>12. Ik krijg inspiratie van ?</i> Omgaan met mensen. <i>13. Beschuitje eten met ?</i> Met iemand die ik zeer hoog heb zitten, Sef Vergoossen. We praten nog even na. John verteld nog diverse anekdotes, maar de ervaring die hij heeft opgedaan, dat hij soms mensen tegenkomt die hij kent of mee gewerkt heeft en die niets meer zeggen of groeten. Dat is hem opgevallen. Het is net of men minder respect heeft voor elkaar, mensen lopen elkaar voorbij en zeggen niets meer. Hij sluit dan ook af met de woorden die zijn vader ooit tegen hem gezegd heeft: <b>Als je niet meer kunt praten ben je een arm mens!</b>