Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Interview met Tom Peters, speler van UOW ’02 die vanavond afscheid neemt als speler van het eerste elftal!

Aanstaande vrijdag 29 september neemt onze gast afscheid als speler van het eerste team van UOW`02, waar hij bijna 14 seizoenen op heeft gespeeld. Het wordt een echt afscheidsfeest met wedstrijd waarbij talloze spelers, waarmee hij in zijn loopbaan heeft gespeeld, acte de présence zullen geven in de wedstrijd tussen UOW`02 1  en Tom Team . Gevolgd door een feestavond. Dit alles vindt plaats op Sportpark Terwaerden en het feest is Bei d`r Joep. Onze gast :  Tom Peters van UOW ’02.

Wie is ? 

Mijn naam is Tom Peters ,ik ben geboren op 22 oktober 1985 in Heerlen. Sinds 3 jaar getrouwd met Joyce , wij hebben samen twee zoontjes , Sid , hij is 6 jaar en Raf en het is kort geleden 2 jaar geworden en wij wonen in Landgraaf , Waubach. 

Je opleidingen?

Begonnen op de lagere school hier in het dorp, op basisschool An d`r Put. Daarna ben ik naar het Eijckhagen college gegaan en tot slot ben ik naar de PABO in Heerlen gegaan. 

Maatschappelijke loopbaan? 

Sinds 2008 werk ik in het basis onderwijs bij OBS Harlekijn, waar ik lange tijd groep 3 heb gehad. Dit jaar geef ik les aan groep 6.. Harlekijn is onderdeel van Movare. En heel belangrijk : ik heb enorm veel plezier in mijn werk , wat is er mooier als het jonge kinderen , onder andere , leren schrijven , rekenen en andere zaken die bij het basis onderwijs horen. Dat is een pracht van een uitdaging. En dan volgen er nog enkele leuke anekdotes over zijn ervaringen met kinderen op school. 

Gevoetbald bij ? 

Ik ben begonnen bij de jeugd van RKVV Waubach , daar herinner ik mij Frans Lexis als mijn eerste trainer, maar ook dat er in die tijd nog het clubblad van Waubach was en daarin werden de doelpunten makers van alle teams vermeld  , dus als het clubblad uit kwam was het eerste wat ik deed kijken of ik erin vermeld stond. Leuke tijd. Ik heb bij RKVV Waubach tot de D gespeeld en toen moest ik over , al mijn vriendjes waar ik jaren mee gespeeld had gingen naar het D1 en ik moest als enige in eerste instantie naar de D2. Dat was een grote teleurstelling. En die was zo groot dat ik bij SVN ben gaan voetballen waar mijn oom Harry Meijboom trainer was en mijn neefje speelde er ook. Mijn vriendje Bram Schroe is toen ook mee gegaan naar SVN. Na de D werd mijn trainer van het C Stef Korach , naast goed voetbal wist hij er ook een vriendenteam van te maken. Na de C ging ik naar het B. En daar heb ik kennis gemaakt met het unieke jeugdplan van SVN . Ray Eygelshoven werd mijn trainer bij de B. Daar merkte ik het hogere niveau direct , er werd pittig getraind maar het plezier in het voetballen stond voor mij voorop. Ik heb 2 jaar op het B gespeeld en een jaar op het A. Waar ik te maken kreeg met de trainers Maurice Verbunt en Dennis Voorst. Een goed koppel , goede oefenstof en wat zij ook deden was het werken aan de team geest en dat is ze goed gelukt. Zij hielden de trainingen simpel en overzichtelijk en wat mij ook is bij gebleven is het enthousiasme van hun twee, mooie ervaring. 

Dan komen de verhalen los, over het voetballen bij NAC en Helmond Sport , de busreizen er naar toe, waren net schoolreisjes . We speelden in de 3e divisie , en voor zover mij herinner stonden wij samen met Top Oss  bovenaan en wij wonnen de beslissende wedstrijd met 1-0 en zijn gepromoveerd naar de 2e divisie. Of over een groot toernooi in Denemarken waar jeugd teams uit het betaalde voetbal in Denemarken aan deelnamen , en weet je , wij wonnen dit toernooi en ik als trotse aanvoerder mocht de beker in ontvangst nemen. Een prachtige tijd die ik nooit zal vergeten.  

Tijdens mijn periode op het A1 bij SVN speelde ik ook al regelmatig mee op het 1e team dat onder leiding stond van  trainer Hans van Tussenbroek . Ik weet nog goed de eerste trainingen bij het 1e. Ik kwam er als broekie bij en werd al snel getest door de ervaren krachten zoals Rene Maessen en Elmar Choinowski. Zij zochten mij tijdens trainingen regelmatig op en kleunden er in , maar dat was voor mij een goede leerschool. Na mijn laatste seizoen bij de A als het 1e team van SVN ontstond er onrust binnen de vereniging , de “bekendere spelers “vertrokken en de eigen jongens werden de dupe. En dus besloot ik om te vertrekken. 

Toen bekend werd dat ik weg ging bij SVN nam mijn oude cluppie , UOW`02 , door fusie tussen Waubach en de Boys , contact met mij op . En was het voor mij een gemakkelijk besluit ik ben toen terug gegaan naar mijn oude liefde. Dat was in 2003 en zij waren net gepromoveerd. De trainer was toen Nico Perez. Tijdens de besprekingen waren zijn eerste woorden , als je bij ons komt voetballen moet je niet denken omdat je van SVN komt dat je direct in de basis staat ,ook jij zult je plek moeten verdienen. Lekker toch. Nico was net zoals meerdere trainers , iemand die nooit kwam met ingewikkelde oefenstof , nee bij had wel een echte winnaars mentaliteit en dat wist hij ook op ons over te brengen evenals dat hij er een vriendenteam van wist te maken. Voordeel was dat veel jongens uit ons dorp Waubach kwamen. Wat ik me nog wel herinner waren mijn duels met onder andere Daniël van der Zwaag op de trainingen , die gingen vaak tot het randje . 

Dan welke trainers heb je bij de senioren meegemaakt ? 

Na Hans van Tussenbroek bij SVN waren dat Nico Perez bij UOW`02 zoals al aangegeven. Daarna twee seizoenen Math Schaepkens dat was een heel bijzondere  ervaring. Hij was en is ook een bijzonder mens. Onder hem werden we kampioen , dat weet ik nog goed , we speelden de beslissingwedstrijd op het complex van Geleen Zuid tegen Caberg. Het was erg onrustig langs de lijn er waren supporters van MVV met Caberg meegekomen en zij zorgden voor die onrust door met bier en andere zaken te gaan gooien. Volgens mij , maar dat weet ik niet meer zeker , was de eindstand 2-2 maar doordat wij een beter doelgemiddelde in de competitie hadden zijn wij gepromoveerd. Waarna we een geweldig ontvangst op ons complex hadden en een geweldig feest. Wij gingen onder leiding van Math Schaepkens dus naar de 2e klasse. Waar we met grote cijfers wonnen van Bekkerveld en LHC , maar toch hebben moeten knokken om niet te degraderen. 

Vervolgens kwam Ger van de Wijs maar hij is maar een korte periode trainer geweest bij UOW`02. Wij waren inmiddels gedegradeerd naar de 4e klasse en toen kregen wij Guus Vrancken als trainer. Hij is dit 3 seizoenen geweest , aan hem bewaar ik ook goede herinneringen en daarnaast was hij ook een prettig mens. Onder Guus zijn we kampioen geworden in de 4E klasse. Zijn opvolger was Roger Andrè  en nu is het Wim Zagar en hij is dus mijn laatste trainer als speler van 1e van UOW`02. Van Wim Zagar kreeg ik altijd veel vertrouwen. Ik werd zelf in een van mijn laatste jaren speler van het jaar.  

Zijn er trainers waar je een bijzondere band mee had /hebt. 

Ja , je had met de een betere klik als met een ander dat lijkt mij ook normaal. Ik was een speler met een eigen mening en hield ervan om toch wat afstand tot een trainer te houden. Maar ik heb van alle trainers wel iets opgepikt.  

Ik was ook iemand die vond dat trainers niet te veel moesten denken in systemen , maar  liever dat zij kozen voor het groepsbelang. Zeker in het amateurvoetbal. 

Heb je veel vrienden over gehouden uit de tijd als voetballer ? 

Vrienden is een rekbaar begrip. Veel vrienden heb ik hier bij UOW, maar met jongens uit de jeugd sprak ik zeker bij wedstrijden vaker . Als ik ze tegen kom dan is het altijd weer leuk om herinneringen op te halen.  

Wet je wat leuk was, wij trainden bij UOW soms 3 maal per week omdat wij veel studenten in ons team hadden. Zij kwamen vaak op vrijdag naar huis dus trainden wij op dinsdag – donderdag en vrijdag. En als wij op donderdag getraind hadden pakten wij de bus naar Heerlen , pikte onderweg nog enkele spelers van Sylvia op en gingen stappen. En dat ging het hele weekend door , met als slot stuk de zondagavond bij Las Vegas in Nieuwenhagen daar was de ontmoetingsplaats voor veel voetballers, van UOW`02-Sylvia en SVN en Schaesberg. En dan was er maar een thema , de wedstrijden die die middag gespeeld waren. Mooie tijd, die bestaat niet meer. En vier avonden stappen , ik moet er niet meer aan denken! 

Hoe kijk je terug op je voetbal loopbaan ? 

Ik denk dat ik op mijn niveau er alles uit gehaald wat er in heeft gezeten. In de jeugd bij SVN op hoog niveau gespeeld en mijn eerste jaren bij UOW`02 verliepen ook heel voortvarend. Dus ik kijk met een tevreden gevoel terug. 

Er was een mindere periode, dat was in 2010.  Er lag sneeuw  en we gingen we in de zaal trainen Tijdens een actie van mij sprong  ik op en kwam verkeerd terecht waarbij mijn knie een opdoffer kreeg. Ik kreeg het warm en voelde mij niet goed, maar eigenwijs zoals ik was wilde ik gewoon voetballen. Ik ging naar fysio en na een aantal weken herstel helemaal in zodat ik kon spelen , maar er klopte iets niet. En in de laatste wedstrijd van de nacompetitie tegen DBSV uit Maastricht ben uiteindelijk naar het ziekenhuis in Tongeren , België , gegaan en daar constateerde men dat mijn kruisband gescheurd was. Op dat moment stortte mijn wereld in! Ik ben toen in Tongeren geopereerd. Dat was in juni dat weet ik nog zo goed omdat toen Nederland tegen Slovenië speelde die wedstrijd wilde ik absoluut zien. Maar dat is maar even gelukt door de verdoving ben ik in slaap gevallen. Binnen 5 maanden na mijn operatie stond ik weer op het veld. De knie was sterk, maar ik kreeg heel veel andere kleine blessures. Twee seizoenen na mijn operatie voelde ik me weer echt fit. 

Wat wel leuk is om te vermelden ik heb een aantal jaren met mijn broertje Lars bij UOW`02 samen in het centrum van de verdediging gespeeld. Hij is eerder gestopt met voetballen omdat hij ging studeren in Tilburg. 

Wanneer en waarom kwam bij jou het besef dat je wilde stoppen ? 

Dat zat er al een tijdje aan te komen. Je moet nagaan dat ik op een gegeven moment alleen op maandag geen programma had , de overige tijd was ik bij UOW. Ik moest zelf trainen en spelen , trainde de mini F en in het weekend de wedstrijden. Daarnaast was ik volop aan het werken. En toen kwam het besef en de behoefte om meer tijd met mijn gezin door te brengen. Mijn vrouw en ik hebben twee zoontjes en daar wilde ik aandacht aan geven en leuke dingen mee gaan doen. Dus fysiek zou het nog wel kunnen, maar ik wilde andere prioriteiten stellen. 

Maar ook tijdens de zomerstop kwam het kriebelend gevoel van voorbereiding, beker en competitie wat ik normaal tijdens de zomerstop had, niet. Toch bleef ik lang twijfelen omdat ik de trainer en het team wilde helpen. Uiteindelijk heb ik een gesprek met de technische staf van UOW`02 , Bert Wassen , Theo Caenen en Wim Zagar de trainer , de knoop doorgehakt. En geloof me dat was niet gemakkelijk! Maar het is goed geweest ! 

Wat ga je nu op zondag doen ? 

Dan kijkt hij mij lachend aan en zegt : Dacht eindelijk vrij te hebben op de zondag, maar nu is onze zoon Sid is gescout voor het jeugdplan van  Roda JC. En dus moet hij iedere zondagmorgen bij Roda JC trainen, en ik ? Ik sta langs de lijn ? Zoals mijn opa en mijn ouders ook altijd gedaan hebben. 

Dus de zondagmorgen is ingevuld. Daarnaast fiets ik al een aantal jaren op de racefiets en ik maak met aantal voetbal vrienden regelmatig fiets tochtjes, lekker zonder verdere verplichtingen. 

Wat wel leuk is om te weten , wij wonen in een dorp , Waubach , en ik werd regelmatig gevraagd waarom ik ging stoppen . Of op mijn beslissing ook mijn vrouw invloed heeft gehad. Maar integendeel Joyce heeft mij altijd gesteund en was bij voetballen betrokken. Zij heeft zelf ook nog damesvoetbal gespeeld bij UOW`02 samen met mijn zusje. 

Nu is je beslissing definitief , wil je nog iets voor UOW`02 gaan betekenen ? 

Hij kijkt geamuseerd , en zegt die vraag is je waarschijnlijk ingefluisterd door de toekomstige voorzitter Eric Verberkt. En dat klopt een beetje, de vraag stond al op papier en bij een kop koffie voordat interview begon heeft Eric Verberkt die vraag inderdaad gesteld. 

Maar terug naar Tom , ik train op dit moment JO9-3 samen met Ramon Mennens en René Smeets ( nee niet de trainer van Schaesberg ) . Naast het trainen zijn er natuurlijk op zaterdag de wedstrijden . En weet je wat het gekke is in aanloop naar de wedstrijden merk ik hetzelfde enthousiasme dat ik ook had als ik een wedstrijd moest spelen. Heerlijk.

Mijn zoontje Sid speelt ook bij de F. Hij is met voetballen begonnen toen hij 4 jaar was. We hebben een leuk team waar veel voetbal in zit en de kinderen kunnen het goed met elkaar vinden. Een pracht van een uitdaging.

En of ik in de toekomst nog wat extra ga doen bij UOW`02 ? De tijd zal het leren.  Maar er is een ding wat ik wel weet , en dat  ik waarschijnlijk geen hoofdtrainer bij de senioren zal worden. Ik zie meer uitdagingen bij jeugd.
 

En dan aanstaande vrijdag je afscheidswedstrijd ? 

Ik vind het een geweldig initiatief. Maar eigenlijk ben ik niet iemand die graag in het middelpunt staat. Maar ik verheug me er enorm op , de wedstrijd , maar ook de “derde helft “ met vrienden en bekenden . Ik hoop op een ouderwets UOW-feestje. Ik ben benieuwd wie er allemaal komen ? 

Nee ik wist er helemaal niets van , ik heb het woensdagavond na de training van de F vernomen. Ja mijn vrouw Joyce en mijn broertje zaten in het complot. Mijn ouders zullen er zeker ook zijn , weet je wat leuk is ? Mijn vader voetbalde ook en ik heb hem altijd verweten dat hij te vroeg gestopt is met voetballen ! En kijk mij nu eens met mijn 31 jaar. We gaan het aanstaande vrijdag allemaal meemaken ! 

Wat betekend UOW`02 voor je ? 

UOW IS VOOR MIJ EEN SOORT VAN TWEEDE FAMILIE ! Waarvan akte. 

En dan nu de vragen van … 

Karakter ? 

Behulpzaam en heel rustig , soms te rustig volgens mijn vrouw Joyce. 

Levensmotto ? 

Vooral genieten , liefst iedere dag van elk moment. 

Bewondering voor ? 

Voor mijn ouders . Toen ik voetbalde zijn zij met mij overal mee naar toe gegaan. En dan komt een leuke anekdote, Tijdens de uitwedstrijd bij Volharding scoorde ik in het begin van de wedstrijd, maar mijn ouders hadden dit niet gezien. Ze waren verdwaald en stonden toen ik scoorde op het pondje. 

Spijt van ? 

Nee nergens spijt van om met een grijns te vervolgen ik heb niets te klagen. 

Angst voor ? 

Dat iemand binnen de familie iets overkomt.  

Hobby`s? 

Voetbal en fietsen. Meer tijd heb ik voorlopig niet ! 

Ambities ? 

Nu even niet! 

Carnaval of wintersport ? 

Carnaval en wel hier bij UOW`02 waar al jaren met carnaval disc jockey ben. Dat is iets wat ik leuk vind.  Maar op zondag na de optocht is voor mij maar ook voor mijn vrouw en de twee jongens de carnaval voorbij.  

Dan maken wij ons op voor een lekker midweekse vakantie. En later als de kinderen groter zijn op wintersport. Ik weet al hoe we het indelen : wintersport in December en Carnaval in Februari. Mooie indeling toch ? 

Slechte eigenschap ? 

Soms te mild , ik moet soms harder zijn en vaker nee durven te zeggen. En ik neem soms teveel hooi op de vork. 

Schouwburg , boek of film ? 

Alle drie. We gaan regelmatig naar de schouwburg naar musicals . Boek lees ik op vakantie en samen met mijn vrouw Joyce lekker op de bank film kijken is ook niet verkeerd. 

Avondje stappen of etentje ? 

Etentje. Naar de stad gaan trekt me niet meer. Ga liever met vrienden aan de bar zitten.  

Bier ,water of wijntje ? 

Door de week drink ik water en fris en in het weekend biertje. Ik ben absoluut geen wijn liefhebber. 

Wie zijn je voorbeelden ? 

Na enig nadenken , eigenlijk niemand. 

Krijg inspiratie van ? 

Als ik het F team train en zie voetballen! 

Wat zou je absoluut nog eens willen doen ? 

Pff Ik heb niks te klagen, maar ik heb mijn zoontje Sid beloofd om met hem een wedstrijd van Barcelona te bezoeken , hij is een enorme fan van Messi. En echte colls beklimmen op de racefiets vind ik ook geweldig. Dus leuke vooruitzichten , zo slecht heb ik het dus niet. 

Ultieme doelstelling ? 

Samen met mijn gezin gezond en oud worden! 

Tot slot , waar zien we je over 10 jaar ? 

Dan ben ik 41 jaar , op zaterdag met onze zonen op het voetbalveld. 

De uren zijn voorbij gevlogen , maar dat kan ook niet anders als je gast een enthousiaste verteller is. En daarnaast een echt familie mens is. Iemand die hecht aan een prettige omgeving zowel in als op het veld. Een echte team speler, gevoel en oprecht mens. 

We eindigen met een citaat van Tom over zijn opa , zijn grootste fan die geen training of wedstrijd over sloeg .En waar nodig Tom overal naar toe bracht. Wij moesten een thuiswedstrijd spelen tegen DVO en kon door zijn gezondheid helaas al een aantal wedstrijden niet meer komen kijken. Ik schoot een vrije trap in de kruising. De dag erna ging hij de krant halen voor de uitslag en doelpuntenmakers, maar onder weg naar de winkel is hij gestorven. Het was net als of dit zo had moeten zijn. 

Voor aanstaande vrijdagavond wensen wij Tom en iedereen die aanwezig zijn op de afscheidsavond heel veel plezier en Tom voor de toekomst heel veel succes. 

Tekst en interview
HEIN SMITH.