Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Jean Janssen (BSV Limburgia): “Ik blijf gewoon lid van deze vereniging”

Voetbal stond en staat nog steeds centraal bij de familie Janssen uit Brunssum. De momenteel 46-jarige Jean Janssen begon op zijn zesde levensjaar met voetbal doordat ook zijn broer en vader voetbalde. Hij meldde zich aan bij de voetbalvereniging sv Egge (tegenwoordig sv Brunssum) en speelde daar één jaar. Daarna vertrok hij naar De Leeuw waar hij tot de C1 speelde. Jean was een talentvolle keeper en dat was ook opgemerkt bij Roda JC. Vier jaar lang speelde Jean voor de BVO-er waar hij in de B1 en A1 keepte. Toch eindigde het avontuur niet zoals gehoopt en keerde hij terug naar De Leeuw dat destijds ook al uitkwam in de 4e Klasse. In het seizoen 1987-1988 debuteerde Jean op negentienjarige leeftijd bij het vaandelteam van De Leeuw dat het die dag opnam tegen IVS dat later dat jaar degradeerde. Jean was niet meer weg te denken uit het eerste elftal dat al die tijd in de 4e Klasse speelde. In het seizoen 1992-1993 verruilde Jean de ene ploeg uit Brunssum voor de andere. Jean vertrok naar RKBSV dat op dat moment eveneens in de 4e Klasse uitkwam. Zes jaar lang was hij actief voor deze vereniging totdat deze in 1998 fuseerde met Limburgia. Met pijn in het hart werd er afscheid genomen van de vereniging RKBSV. Het waren zes mooie jaren met vele hoogtepunten. Jean:”Waren zeker mooie jaren. Drie dingen springen daarbij uit. Het kampioenschap in 1993 naar de 3e Klasse, de trip in 1997 naar Spanje en het kampioenschap in het allerlaatste jaar.” Ook na het samengaan bleef Jean steevast de eerste keeper van de ploeg die begon in de 1e Klasse. De start was verre van gewenst. Direct in het eerste jaar degradeerde BSV Limburgia met Jean op doel naar de 2e Klasse. BSV Limburgia wist alleen RKONS onder zich te houden. Het eerste dieptepunt was dus al een feit van deze nieuwe vereniging maar het eerste succes deed ook niet lang op zich wachten. Na een zesde plaats in het eerste seizoen in de 2e Klasse wist de ploeg uit Brunssum in het tweede seizoen de titel te pakken. Het was een seizoen waarin BSV Limburgia en FC Geleen Zuid de competitie beheersten. Lange tijd leek het er ook op dat de beslissing zou vallen in de allerlaatste wedstrijd van het seizoen wanneer de beide kemphanen het tegen elkaar zouden opnemen. Met nog twee wedstrijden te gaan had BSV Limburgia een voorsprong van één punt. De spanning was om te snijden en iedereen was er van overtuigd dat de beslissing zou vallen in de laatste wedstrijd. BSV Limburgia moest naar middenmoter Standaard terwijl FC Geleen Zuid een andere middenmoter Corriovallum op bezoek kreeg. Wat niemand had verwacht gebeurde, FC Geleen Zuid verloor op eigen veld (2-3) terwijl BSV Limburgia wel wist te winnen (0-1). Het kampioenschap was een feit, de vreugde was groot en in mindere mate ook bij Jean die jammer genoeg de wedstrijd aan zich voorbij had moeten laten gaan. Jean: “Het was een prachtjaar waarin we het kampioenschap behaalde na een mindere competitiestart waarin we hard onderuit gingen tegen Heer (1-6) en tevens verloren bij FC Geleen Zuid. Niemand had verwacht dat we de titel op de voorlaatste speeldag zouden behalen, ik ook niet. Ik was er zelf op die dag overigens ook niet bij vanwege de communie van onze dochter.” Zes jaar lang, tot het seizoen 2003-2004, was Jean de keeper van BSV Limburgia en acteerde hij voornamelijk op 1e Klasse niveau. Daarna kwam er min of meer noodgedwongen een einde aan zijn carrière als keeper van het eerste elftal. Jean: “In 2003 ben ik gestopt vanwege de knieproblemen en mijn werk. Destijds trainden we drie keer in de week en ik vond dat je dan als eersteklasser ook drie keer moest trainen. Dit was voor mij niet mogelijk vanwege mijn werk, ik kon nog maar één keer trainen waarop ik besloot te stoppen.” Maar Jean zou Jean niet zijn wanneer hij niet verbonden zou blijven aan de eersteklasser. Jean, die op dat moment al jeugdtrainer was bij de bambino’s waarbij ook zijn dochter voetbalde, ging voetballen bij de veteranen en werd tevens leider/keeperstrainer van het eerste elftal. Ook was hij nog een jaar jeugdvoorzitter maar dat vond hij uiteindelijk niet te combineren met het zelf spelen en trainen. Jean had zijn plek helemaal gevonden en was happy met zijn rol bij BSV Limburgia. Het leider/trainer zijn beviel hem prima en hij wilde zich hierin dan ook door ontwikkelen. In 2007 werd Jean, nadat zijn zoon was teruggekeerd van Roda JC, weer jeugdtrainer en in 2013 behaalde hij het UEFA C-diploma. De laatste jaren stond hij voor de groep van de C1 en de A1 welke beide uitkwamen in de Hoofdklasse. Jean was en is een man waar de vereniging altijd op kan rekenen. Zo stond hij, ondanks dat hij was gestopt, toch nog enkele keren op het doel bij het eerste elftal. Het meest memorabele speelde zich af in het seizoen 2012-2013. Jean: “5 Mei 2013 zal ik nooit meer vergeten! Vanwege keepersproblemen stond ik ’s morgens op het doel bij het tweede elftal dat speelde tegen Sportclub Susteren. Na het duel vlug door naar Beek en Donk waar het eerste moest aantreden tegen Sparta’25. In de warming-up raakte onze keeper Randy van Haren vervolgens geblesseerd waardoor ik op 44-jarige leeftijd ook nog een keer in het doel stond bij het eerste elftal. Haha prachtig en we wonnen ook nog met 1-3.” Ondanks dat Jean het dus goed naar zijn zin had was hij toch ook wel op zoek naar een nieuwe uitdaging in het trainersvak. Deze vond hij bij vijfdeklasser RKDFC uit Merkelbeek. In oktober afgelopen jaar werd Jean benaderd door de vijfdeklasser om eventueel aan de slag te gaan als hoofdtrainer. RKDFC koos uiteindelijk voor Emiel Eleveld maar kwam later terug bij Jean met de vraag of hij samen met Emiel het hoofdtrainerschap op zich wilde nemen. Jean:” Ze hebben mij toen alsnog gevraagd of ik het samen met Emiel wilde doen omdat er toch een klik was tussen ons en ze mijn ervaring die ik natuurlijk na al die jaren heb opgedaan graag wilde gebruiken.” Tevens zou Jean dan ook de keepers gaan trainen van RKDFC. Het werd een moeilijke beslissing maar ondanks zijn enorme fijne tijd bij BSV Limburgia vond hij dat hij deze kans moest grijpen. Jean:” Na ons laatste gesprek was ik er snel uit zeker nadat ik overleg had met mijn vrouw, ik voelde zoveel vertrouwen van RKDFC dat ik deze kans wilde aangrijpen. Ik had voor mijzelf al besloten dat ik verder wilde gaan als trainer bij een 1e elftal, dat kon ik nu niet bij BSV Limburgia/Kamerland en soms moet je keuzes maken om verder te komen. Tuurlijk is het moeilijk zo’n leuke vereniging als BSV Limburgia/Kamerland te verlaten. Het is een hele ambitieuze club waar ik met heel veel plezier heb mogen spelen en werken. Ik heb er zoveel hoogtepunten zowel binnen als buiten de lijnen mogen meemaken (o.a. ook de wedstrijden tegen PSV en Feyenoord) welke ik natuurlijk ook nooit zal vergeten. Ik blijf gewoon lid van deze club want het is mijn club en blijf vooral voetballen bij de veteranen. Maar nogmaals het zal best raar zijn. Ik ga ook zeker bepaalde mensen missen die ik een warm hart toe draag en waar ik al jaren met plezier mee heb mogen samenwerken en waar ik heel veel van heb mogen leren. Als ik dan toch namen moet noemen, zonder andere te kort te doen, dan zijn dat vooral Jan Funke, Tim Peters, John Heiligers, Hub Hofland, Tim Theunissen en Maurice van Woerkum. En natuurlijk ook alle spelers van de selectie die ik bij deze ook al heel veel succes wil toewensen.” Binnen de vereniging BSV Limburgia/Kamerland werd er toch wel enigszins verbaasd gereageerd op het nieuws van het vertrek van Jean Janssen. Dit had men niet verwacht maar iedereen gunt hem het beste. Inmiddels is Jean al enkele keren op bezoek geweest bij zijn nieuwe club die hij overigens al goed kent. Jean:” Ja, deze vereniging kan ik heel goed, mijn vrouw is afkomstig van Merkelbeek, mijn schoonouders hebben daar de kantine in het verleden beheerd en mijn schoonbroer keept daar nog altijd op een lager elftal en de vriend van mijn dochter speelt op het 2e. Dus de meeste mensen die daar zijn ken ik dus wel. Tijdens de nieuwjaarsreceptie ben ik ook daar geweest en moet ik zeggen dat ik zeer goed ben ontvangen en waar heel veel warmte van uitstraalt, het is een gezelligheidsclub die naast prestatief voetbal ook het randgebeuren heel belangrijk vinden.” Voor Jean geldt nu het huidige seizoen op een goed manier af te sluiten en zich vervolgens te richten op een nieuw avontuur. Bij deze willen wij Jean dan ook al heel veel succes toewensen.