Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Joey Schuurmans (Margriet):”Denk dat ik niets te klagen heb”

Joey begon op jonge leeftijd met voetbal bij sv TOP in Oss. Hij was een groot talent en doorliep daar alle selectie-elftallen. Ondanks dat hij steevast in het hoogste elftal van elke leeftijdscategorie speelde besloot hij in 2003 sv TOP in te ruilen voor buurman Margriet waarvan het eerste elftal in de 2e Klasse speelde. Bij Margriet, en dan in het bijzonder trainer Ton Kosterman, was men zeer onder de indruk van de jonge Joey Schuurmans. Ondanks zijn jonge leeftijd en het feit dat hij nog in de A1 mocht spelen mocht hij al vrij snel zijn debuut maken bij het eerste elftal. Hij wist direct te overtuigen en bleef vervolgens ook staan. Zodoende speelde Joey in zijn eerste seizoen bij Margriet zowel bij de A1 als in het eerste elftal. Het jaar daarna werd hij definitief in de selectie opgenomen. Joey presteerde prima en pikte elk seizoen wel zijn doelpuntje mee. In het seizoen 2005-2006, waarin Joey vier keer scoorde, was Margriet dichtbij een prijs. Dijkse Boys en Margriet maakten dat jaar de dienst uit en waren aan elkaar gewaagd. Toch leek Dijkse Boys lange tijd de beste papieren te hebben totdat de Helmonders zes wedstrijden voor het einde belangrijke punten liet liggen. Margriet profiteerde hier optimaal van waardoor het op gelijke hoogte wist te komen. De spanning was vervolgens om te snijden. Zowel Dijkse Boys als Margriet maakten geen fout meer waardoor er een beslissingswedstrijd moest komen. Jammer genoeg voor Margriet bleef het in dat beslissingsduel op 0-0 steken waardoor de titel naar Dijkse Boys ging. Ook de nacompetitie liep vervolgens op niets uit. De teleurstelling was dus logischerwijs groot maar men wist dat die titel er een keer zat aan te komen. En jawel hoor in het daaropvolgende seizoen, waarin Joey wederom vier keer wist te scoren, werd Margriet ook daadwerkelijk kampioen in de 2e Klasse H. Margriet mocht de eerste klasse in maar dan wel zonder Joey. Joey nam namelijk een opmerkelijke beslissing. Hij besloot Margriet te verlaten voor zesdeklasser! DESO, eveneens uit Oss. De overstap deed de nodige wenkbrauwen fronsen. Wat moet zo’n jonge talentvolle voetballer nu bij een zesdeklasser? Joey:”Ik kan dat misschien wel begrijpen maar ik speelde toen alweer een aantal jaar voor Margriet en wilde gewoon weer eens kijken hoe het ergens anders was.” Met DESO pakte Joey vervolgens het kampioenschap in de 6e Klasse G. DESO was oppermachtig, won 18 van de 22 wedstrijden en scoorde maar liefst 113 keer. Joey nam hiervan 23 doelpunten voor zijn rekening. Je zou zeggen leuk, kampioen worden wil toch iedereen tenslotte. Maar ondanks het kampioenschap en zijn doelpunten voelde Joey zich niet op zijn plaats en besloot dan ook terug te keren naar Margriet dat gedegradeerd was uit de 1e Klasse. In het seizoen 2008-2009 keerde Joey dus weer terug bij Margriet waarmee hij vervolgens een zevende, vijfde en derde plaats behaalde en tot dertien doelpunten kwam. Maar daarna ging het mis, althans met Margriet dan. De ploeg die sinds 2002 niet lager speelde dan de 2e Klasse kreeg het enorm zwaar. In het seizoen 2011-2012 vocht het al tegen degradatie maar bleef het nog net boven de streep. Het bleek uitstel van executie want het jaar daarop kon de ploeg het niet bolwerken. Margriet startte nog wel uitstekend met negen uit vier en dertien uit zes maar zakte gedurende het seizoen steeds verder af naar beneden, naar de gevarenzone. Even leek het er nog op dat de ploeg nog zou kunnen ontsnappen door in april vijf punten te pakken uit drie wedstrijden. In de laatste twee wedstrijden ging het echter genadeloos hard onderuit. Zowel tegen Venlosche Boys als concurrent Mierlo Hout werd er met 5-1 verloren waardoor degradatie een feit was. De degradatie deed pijn en er was veel werk aan de winkel want een groot gedeelte van de selectie had de vereniging verlaten. Margriet wilde zo graag 2e Klasse spelen maar moest nu dus in de 3e Klasse spelen. Men wilde dan ook zo snel mogelijk terugkeren maar wist dat dat niet eenvoudig zou worden met een vrij nieuw team. Margriet boekte aanvankelijk dan ook wisselende resultaten maar wist toch de eerste periode in de wacht te slepen. Het gaf het team een boost en Margriet leek op een gegeven moment onverslaanbaar en was dan ook titelkandidaat nummer één bij de winterstop. De eerste seizoenshelft werd dus succesvol afgesloten, de tweede seizoenshelft werd een regelrecht drama. De resultaten waren niet naar om huis te schrijven en Joey, die in dat seizoen tot veertien doelpunten kwam, moest enkele wedstrijden aan zich voorbij laten gaan. Margriet wist in de maanden februari/maart nog maar tot één overwinning te komen en verloor de koppositie aan Nooit Gedacht. Het kampioenschap was ineens ver weg maar Margriet rechtte haar rug en profiteerde vervolgens optimaal van een misstap van Nooit Gedacht. In de voorlaatste wedstrijd kreeg Margriet Nooit Gedacht op bezoek. Winst zou het kampioenschap betekenen maar wat er toen allemaal gebeurde valt met geen pen te beschrijven. Het werd de beste soap van Nederland. Iets wat niet in het kort valt te beschrijven maar wat nog wel te lezen valt op <a href=" http://www.indewandelgangen.com/article/read/4524/2014-ook-het-jaar-van-MargrietNooit-Gedacht" target="_blank">deze site</a>. Kort samengevat kwam het er op neer dat Margriet gelijkspeelde tegen Nooit Gedacht en won van Achates waardoor het dacht het kampioenschap te hebben gepakt. Heel de vereniging stond op haar kop en er werd volop gefeest. Toen kwam het bericht dus naar buiten dat het punten in mindering kreeg nav de ongeregeldheden rondom de wedstrijd tegen Nooit Gedacht. Door de aftrek van punten eindigde Margriet en Nooit Gedacht op gelijke hoogte waardoor er een beslissingswedstrijd aan te pas moest komen. Margriet verloor de wedstrijd en kon vervolgens ook geen potten breken in de nacompetitie. Het seizoen eindigde in mineur en het ongeloof was zo enorm groot. Waar men dus dacht promotie naar de 3e Klasse te hebben bewerkstelligd zou het nu toch gewoon weer in de 3e Klasse moeten uitkomen. Geen promotie dus voor Margriet maar wel voor Joey die een uitstekend seizoen draaide. Joey:” Ik werd gebeld door een scout van OSS’20 met de vraag of ik misschien interesse had om daar te komen voetballen. Tony de Groot, een goede vriend van mij, belde mij vervolgens om me te laten weten dat ze me erg graag wilde hebben en dat ik het echt moest doen. De interesse van OSS’20 is natuurlijk leuk alleen toen ik mijn ja woord gaf aan OSS’20 waren ze nog een eersteklasser en vervolgens promoveerde ze naar de hoofdklasse wat natuurlijk de overstap nog mooier maakte.” En zo speel je dus het ene jaar nog 6e Klasse, vervolgens 2e Klasse, 3e Klasse en nu ineens Hoofdklasse. Prachtig natuurlijk. Joey keek er ook naar uit, had er veel zin in zeker na zo’n naar seizoen. Hij had echter wel één probleem, een probleem wat hem ook ging opbreken. Joey:” Ik kwam eigenlijk al binnen met een enkelblessure en kon in de voorbereiding dus eigenlijk al niet meteen vol meedoen. Van die enkel heb ik altijd last gehouden ook de rest van het seizoen. Vervolgens brak ik nog een teen op de training en lag ik er weer een groot aantal weken uit. Zonde. De laatste wedstrijden was ik fit maar draaide het elftal al enige tijd heel erg goed. Helaas kon ik hierdoor niet veel speelminuten maken wat natuurlijk ook wel begrijpelijk was. “ Joey had dus niet alleen pech met zijn blessure maar ook met de resultaten die in het eerste gedeelte van het seizoen nog niet echt super waren maar in de tweede seizoenshelft, waarin hij aan het terugkomen was van een blessure, meer dan uitstekend waren. Voor de winterstop behaalde OSS’20 zeventien punten uit dertien wedstrijden en na de winterstop maar liefst dertig uit de resterende dertien wedstrijden. Tevens behaalde het de laatste periodetitel waardoor het de nacompetitie in mocht. Joey, die in totaal twee keer tot scoren kwam , had dus gewoon pech en baalde natuurlijk ook wel van de situatie. Desondanks heeft hij het enorm naar zijn zin gehad maar wist hij tevens ook wat hem te doen stond, wat het beste voor hem was namelijk terugkeren naar zijn cluppie Margriet. Joey:”Ja dat was voor mij op dat moment zeker het beste ondanks dat ik het echt wel naar mijn zin heb gehad. We hadden een hele gezellige en mooie groep. Leuke tijd gehad en natuurlijk ook veel geleerd wat ik het afgelopen jaar weer mee heb kunnen nemen bij Margriet.” Joey keerde dus weer terug bij de geel-zwarte formatie uit Oss dat teleurstellend had gepresteerd in de 3e Klasse D. Het team van de toenmalige trainer Hans Richters eindigde namelijk op een negende plaats. Dat zou allemaal beter moeten in het jaar dat Joey terugkeerde. Margriet wilde weer meedoen om de prijzen en was dat misschien ook wel aan haar stand verplicht. De terugkeer van Joey deed de ploeg goed. Hoewel de resultaten in het begin nog niet goed waren (drie punten uit vijf wedstrijden) liet Joey wel meteen zijn klasse zien. Direct in het eerste competitieduel thuis tegen FC Uden wist hij al na slechts één minuut spelen de score te openen (einduitslag 1-1). In het tweede duel tegen Volkel, dat in 2-2 eindigde, nam hij vervolgens ook beide doelpunten voor zijn rekening. Nee met Joey zat het direct wel goed en met Margriet zou het uiteindelijk ook goed komen, in de zin van dat het de nacompetitie zou behalen. Margriet presteerde de eerste seizoenshelft zeer wisselvallig en een prijs leek er dan ook niet in te zitten. De tweede seizoenshelft verliep echter uitstekend. Margriet bleef maar liefst elf wedstrijden op rij ongeslagen en klom gestaag op de ranglijst. Jammer genoeg verloor het de laatste twee wedstrijden waardoor het seizoen werd afgesloten met een vierde plaats wat overigens wel genoeg was voor deelname aan de nacompetitie. Margriet ging met vertrouwen de nacompetitie in zeker toen het zag dat Venhorst, een oude bekende, de tegenstander zou zijn. Het vertrouwen was er dus maar toch werd het weer niet waarop gehoopt. Margriet speelde het eerste duel thuis gelijk (0-0) maar verloor in een krankzinnige return na verlenging met 4-3. Opnieuw geen prijs voor Margriet en opnieuw een jaar wat in mineur eindigde. Voor Joey eigenlijk al het derde jaar op rij. Eerst dus het kampioenschap wat werd afgenomen, daarna het jaar met de blessures en afgelopen seizoen de vroegtijdige uitschakeling in de nacompetitie. Joey zelf kijkt er echter helemaal niet met een naar gevoel op terug en is zelfs best wel tevreden. Joey:” Als ik eerlijk ben kan ik inderdaad redelijk tevreden terug kijken. Het seizoen van het gemiste kampioenschap waren wij gewoon de sterkste en zijn we onterecht niet gepromoveerd. Jammer dat het zo heeft moeten lopen. Het jaar bij OSS’20 zie ik zelf niet als een verloren seizoen. Ik heb daar wat pech gehad met blessures jammer genoeg. Maar al met al ben ik een aantal keer belangrijk geweest voor de ploeg waardoor we ook wat punten hebben gepakt en waar ik natuurlijk veel geleerd qua handelingssnelheid etc. Afgelopen seizoen is het zonde dat we het in het begin van de competitie laten liggen. Er was een nieuwe trainer en het was voor iedereen wennen. Hoe frustrerend het is? Ik heb de laatste 3 seizoenen veel plezier gehad zowel bij Margriet als bij OSS’20. Persoonlijk is het goed gegaan met me, met goals en assists en als we naar de eindrangschikking kijken van de laatste 3 jaar denk ik dat we niks te klagen hebben. 2de,4de en 4de en 3x nacompetitie.” Joey blijft dus positief en zo ook voor het komende seizoen waarin Margriet uiteraard weer mee wil gaan doen om de prijzen. Of het daar ook daadwerkelijk in gaat slagen blijft dus nog afwachten. Joey zelf is dus positief maar vooral ook heel voorzichtig met zijn uitspraken. Joey:” Verwachtingen kun je beter voor je houden. Denk dat we een leuke competitie hebben met veel goede ploegen. Kampioen worden wil natuurlijk iedereen. We zien het wel volgend jaar. Hoop dat we een leuk en gezellig jaar hebben met misschien een periode.”