Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Jorn Sweres (RKSV Nuenen): 'Ik ben op een leeftijd gekomen waarop ik gewoon lekker wil voetballen, en niet dat ik maar zit te hopen of ik bij de selectie zit.'

 

Jorn Sweres, zoon van oud-prof en voetbaltrainer Jack Sweres, begon op zijn vierde te voetballen bij de plaatselijke voetbalclub van Prinsenbeek, Beek Vooruit. Al snel bleek dat Sweres goed kon voetballen en zo kon hij na vier jaar Beek Vooruit naar de selecties van NAC Breda. Hier begon voor Sweres een heel avontuur, dat hem uiteindelijk naar Nuenen leidde.

 

 

 

De naam Sweres was dus geen onbekende in Breda. 'Mijn tijd bij NAC was een mooie tijd. Met uitzondering van de B1 speelde ik altijd op het hoogste landelijke niveau. De sfeer bij NAC was altijd goed. Het voelde als mijn tweede thuis en nog steeds is er veel contact met de jongens waar ik toen mee voetbalde'.

 

Bij NAC viel Jorn Sweres op door zijn goede spel en toen klopte daar ineens het nog grotere PSV aan de deur. Op 16-jarige leeftijd ging Sweres dus op weg naar Eindhoven. 'Ik was mijzelf er wel van bewust dat ik een aardig balletje kon trappen, maar als zo'n club jou vraagt of je komt voetballen, sta je wel even raar te kijken'. Jorn maakte de overstap naar de andere kant van Brabant en kwam in een gastgezin in Eindhoven terecht. ‘Die overstap was erg groot. Van het gemoedelijke Prinsenbeek naar het grote Eindhoven. Tevens speelde ik die tijd in het Nederlands elftal onder 17 jaar.’ Toch kon Sweres zijn draai in de onbekende wereld echter nog niet vinden. 'Ik was alleen op de zondagen thuis bij mijn ouders en vrienden en dat vond ik erg lastig. Toch moet ik zeggen dat ik een mooie tijd heb gehad bij PSV. We hebben tot het laatste moment in het eerste jaar meegedaan om de titel.’

 

Ondanks dat de rechtsbuiten in een gastgezin zat had hij nog contact gehad met het thuisfront en die band is zeer sterk. 'Mijn vader heeft 10 jaar in het eerste van NAC gespeeld en hij vond het mooi om te zien dat ik toen bij NAC en even later bij PSV speelde. Toch lijk ik qua karakter minder op mijn vader. Hij heeft mij altijd gezegd dat er veel meer voetballende kwaliteiten in mij zitten. Hij had de wil om prof voetballer te worden en dat ontbrak nog weleens bij mij en dat zag mijn vader ook. Toch hebben wij elkaar altijd gesteund, ook al stond hij niet altijd achter mijn beslissingen. Onze band is tweeëneenhalf jaar geleden alleen maar sterker geworden door het overlijden van mijn moeder.’

 

Sweres besloot terug te gaan naar zijn stad Breda. Daar kwam hij in het tweede elftal van NAC Breda te voetballen.  Na een mislukt jaar ging Sweres studeren en ging hij voetballen op de Blauwe Kei bij de Baronie. 'Mijn vader was daar toen trainer en mijn goede vrienden Jim Baks en Benjamin van Wanrooij speelde daar ook, die ik nog kon uit mijn tijd bij NAC. Ook mijn neef en goede vriend Tommy Croes maakte de overstap naar de Baronnen. Op voorhand zou dat al een geslaagd seizoen worden, maar niets bleek minder waar. De prestaties waren niet goed, maar ondanks alles hadden wij veel lol.’

 

Sweres, die fanatiek fan is van NAC, besloot na 2 jaar opzoek te gaan naar een nieuwe club. 'Ik was toe aan iets nieuws en op het juiste moment belde Mark Schenning mij op, trainer van UNA. Mijn goede vriend Benjamin van Wanrooij speelde daar al een jaar en ik nam gelijk contact met hem op wat ik kon verwachten. Hij was louter enthousiast, dus mijn keuze was snel gemaakt. UNA is een geweldige vereniging en buiten het veld is het ook zeer gezellig. Ik werd gelijk goed opgevangen en het eerste seizoen ging het voetballend gezien nog wel aardig.’ Vorig jaar maakte Sweres het spannende seizoen mee in de promotiestrijd van de club. Voor Sweres zelf gezien was het een minder jaar. 'Het tweede seizoen was het helaas niet veel meer. Aangezien ik niet veel aan spelen toe kwam en het uitzicht op speeltijd werd ook minder, heb ik besloten UNA te verlaten. Ik wil gewoon lekker voetballen op deze leeftijd. Nuenen belde mij op of dat ik interesse had om bij hun te komen voetballen. Dat heb ik altijd een mooie club gevonden met een prachtige locatie.’

 

Het gepromoveerde Nuenen werd de nieuwe club van de 24-jarige inwoner van Eindhoven. Samen met Dennis van de Reek maakte hij de overstap van Sportpark Zeelst naar sportpark de Oude Landen.  'Ondanks dat ik op gesprek ben geweest bij derde divisionist OJC Rosmalen, heb ik die stap naar Nuenen gemaakt en wil ik lekker een balletje trappen en de oude Jorn worden op het voetbalveld.’ Nu rijdt hij dus drie keer in de week samen met Dennis van de Reek naar het voetbalveld voor het nieuwe avontuur bij de Nuenense vereniging.

 

'Voor mijzelf is het gewoon belangrijk om te kunnen voetballen zonder dat je soms denkt: Wat ben ik in godsnaam aan het sjouwen vandaag.' De groen-witte brigade uit Nuenen is goed uit de startblokken gekomen. Het gepromoveerde Nuenen staat vierde met negen uit vier. 'Het doel blijft hetzelfde, namelijk om degradatie zonder nacompetitie te ontlopen. Er staat een goede organisatie en voorin hebben wij veel snelheid met name door Yevghenni Marcelli. Verder geven wij weinig weg achterin.

 

Sweres ziet wel wat de toekomst brengt. 'Ik wil dit jaar het plezier in het spelletje beleven.’ Op de vraag waar hij over vijf jaar staat heeft Sweres nog geen antwoord. 'Ik voetbal over vijf jaar ongetwijfeld nog. Het spelletje blijft toch het mooiste wat er is. Het kan zomaar zijn dat ik over vijf jaar bij mijn vrienden voetbal in het zevende elftal van Beek Vooruit, zolang ik er maar plezier in heb.’