Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Kampioen 5B: KVC Oranje!

Titel is binnen, feest kan beginnen

Iedere club maakt het mee. Sportieve successen, in de vorm van promoties bijvoorbeeld, worden afgewisseld met decepties, zoals een degradatie er een is. Als dat laatste je een paar keer in korte tijd overkomt is er al snel sprake van kommer en kwel, voelbaar in alle geledingen van de vereniging. Zo ook bij KVC Oranje. De club is in ijltempo afgedaald naar de vijfde klasse, oftewel zij is terecht gekomen in de krochten van het amateurvoetbal. En dat wil niemand, althans niet als je enige ambitie hebt. En die is er bij oranje-wit, ondanks alles, nog volop.

Maar hoe luidt het gezegde ook al weer? Juist ja, na regen komt zonneschijn. En zie, na 24 speelrondes, het is zondag 30 april, na afloop van het met 3-1 gewonnen duel tegen Abdissenbosch, gloort er licht aan het einde van de tunnel. Als komende zondag wordt gewonnen bij RKSVB, is de titel een feit en dat moet dan uiteraard worden gevierd. In de bestuurskamer wordt overlegd wat te doen. Eén van de aanwezigen komt uit het niets met het idee om de reis zondag, van Sportpark Bleijerheide, thuishaven van KVC Oranje, naar sportpark In gen Anker in Ubachsberg, waar RKSVB haar domicilie heeft, vice-versa per bus te volbrengen. De aanwezigen kijken elkaar in eerste instantie eens met vragende blikken aan. ,,Is dat niet een beetje te veel van het goede”, vraagt een ander zich af. Maar na afloop moet eenieder zich in de kantine van RSVB natuurlijk wel een paar pinten kunnen permitteren. Tenminste, als we inderdaad kampioen worden. ,,Als we kampioen worden.” Een slag om de arm houden heet dat. Die woorden worden in de loop van de week nog vele malen uitgesproken. In ieder geval, pinten pakken als je zelf moet rijden is uit den boze. De knoop wordt doorgehakt. We gaan het doen! Bestellen maar, die bus.

Doordeweeks volgen vele bespiegelingen. De één is sceptisch, de andere analist heeft het glas half vol, een derde ziet het helemaal zitten. ,,RKSVB is een sterke tegenstander, die ook nog een strijdt om de periodetitel”, luidt een analyse. Een volgende KVC-getrouwe: ,,Als het zondag niet lukt krijgen we een week later altijd nog een herkansing, thuis tegen Jabeek. En die hebben dan waarschijnlijk al de nacompetitie gehaald.” ,,Wat nou RKSVB sterke ploeg”, zegt een derde, om te vervolgen met: ,,Verdomme, we staan bijna het hele seizoen aan kop. Wij hebben de beste groep en gaan gewoon winnen. We moeten zelfvertrouwen uitstralen, de tegenstander niet het gevoel geven dat we angst hebben.” ,,Mooie taak voor de technische staf”, zegt een vierde.

Eindelijk is de zondag van de waarheid aangebroken, de bus aangekomen. In eerste instantie is het voertuig, Royal Class, van Johny Reizen, natuurlijk bedoeld voor de selectie en (technische) staf en de aanhang van de sportievelingen. Maar ook anderen kunnen mee. Er is immers ruimte over. Uiteindelijk blijkt er op de dag van de wedstrijd een kleurrijk gezelschap aanwezig. Zo stapt ook Hans Ponsen in. Hij, een leven lang aan KVC Oranje verbonden, op een paar kleine onderbrekingen na dan,  bekend als uitstekend oefenmeester, maar ook als onovertroffen brombeer, is in vol ornaat verschenen. Klaar dus om te feesten. Rond één uur in de middag zet de chauffeur het voertuig in gang. Op de gezichten van de spelers is de spanning af te lezen. Het lijkt in een enkel geval of de wedstrijd in het hoofd al een aanvang heeft genomen. Andere aanwezigen hebben oog voor andere zaken in de wereld. Zoals, zou Roda JC zich vandaag thuis veilig kunnen spelen tegen Willem II? En hoe moet het nu verder met die Russich-Zwitserse geldschieter uit Dubai? Is hij inmiddels uit het cachot? En zo ja, wil hij dan nog steeds met geel-zwart naar de Champions League? Of bleek het toch allemaal te mooi om waar te zijn? Komende zaterdag 13 mei, is het trouwens 44 jaar geleden dat voormalig KVC-er Wim Langenhuizen Roda JC in Almelo, bij Heracles met de gelijkmaker voor het eerst naar de eredivisie schoot. Bij het passeren van het Parkstad Limburg Stadion wordt een inmiddels gezellige drukte waargenomen. De zon schijnt amper. Letterlijk. Dat mag beter, zeker ook in figuurlijke zin.

De meesten in de bus hebben een andere focus, op deze zondag de enige juiste natuurlijk. En die heet: winnen van RKSVB en daarmee de titel grijpen. Dat heeft KVC Oranje immers nodig. En als het lukt, ja dan zal er uiteraard worden gefeest. Daar heeft niemand bezwaar tegen, uiteraard niet.

Een paar minuten later, nadat in het prachtige heuvelland Huls is gepasseerd en de bebouwde kern van Ubachsberg is doorkruist, treffen we aan de linker kant Sportpark In gen Anker aan, zoals gezegd de accommodatie van RKSVB.  De ontvangst is hartelijk en goed verzorgd. Dat is in de vijfde klasse niet altijd gebruikelijk, maar hier is het dus pico-bello. Scheidsrechter Theo Horbach laat op zich wachten, hij heeft remproblemen aan zijn bromfiets. Uiteindelijk is hij er, ruimschoots op tijd. Het kan beginnen. Zo’n kleine 200 toeschouwers zijn aanwezig. Ook de krant, in de persoon van Frank Knaps, toont belangstelling. Het uitzicht is wijds, maar wie heeft daar vandaag oog voor?

KVC Oranje schiet als een komeet uit de startblokken. Na drie minuten is het al raak. Joey Niesters geeft vanaf rechts voor. Ritchie Vienerius kopt in, doelman Danny Peeters van de thuisclub pareert met een reflex, maar in de rebound schiet Vienerius alsnog raak: 0-1. Niet veel later scoort dezelfde Vienerius opnieuw, maar nu wordt de goal op advies van grensrechter Pedro Conjaerts van RKSVB afgekeurd wegens buitenspel. Het blijkt uitstel, rond het half uur zorgt Ritchie Vienerius alsnog voor 0-2, wederom na een assist van Joey Niesters. RKSVB, dat periodekampioen kan worden, vecht terug. Dat gebeurt door toedoen van Didier Bizimana, die de 1-2 laat noteren. Eén minuut later is Ruud Simons dicht bij de 2-2. Keeper Lars van der Weide voorkomt dat met een katachtige reactie. Hij pakt de schuiver klemvast.

Tijdens de pauze blijkt dat SV Brunssum, concurrent in de titelstrijd, met 2-0 achter staat bij Havantia. Eigenlijk kan er dus nauwelijks nog iets mis gaan. Maar je wilt natuurlijk op eigen kracht kampioen worden. Tien minuten na de hervatting zet KVC Oranje een stap in de goede richting. De ploeg van Rene Küpper krijgt een pingel. Er is hands gemaakt door een thuisclubverdediger. Ritchie Vienerius toont geen genade met doelman Danny Peeters en geeft hem voor de derde keer het nakijken: 1-3. Een hattrick dus, de vierde dit seizoen. Wie kan dat nog meer? Toch wordt het nog spannend, als Mathy Crombach voor 2-3 zorgt. Maar KVC Oranje laat ook vandaag zien dat de aanval de beste verdediging is. De ploeg van Rene Küpper kan ook niet anders. Daar zijn alle ‘kenners’ het over eens. Een aanval over de schijven Joey Niesters Niels Lanckohr en Ritchie Vienerius wordt afgerond door Mitchel Flecken. Dat was ongetwijfeld de mooiste aanval van de wedstrijd.

In blessuretijd krijgt routinier Cyril Kil (42) nog een dot van een kans. Geheel vrijstaand kopt hij echter over. Zoon Youri: ,,Oud ijzer.” Tja.. De misser is senior vergeven. Hij heeft vaker zijn waarde voor de ploeg getoond.

Dan fluit scheidsrechter Horbach voor het laatst vandaag. Het kampioenschap, het eerste sinds 2002, is een feit. De dug-out van KVC Oranje stroomt leeg. Spelers vliegen elkaar in de armen. Het ‘kampioenen olé, olé’ is tot in de verre omtrek hoorbaar. Champagneflessen worden ontkurkt. Spelers van RKSVB liggen uitgeteld op de grond. Lucho Carreno, van de website Parkstadactueel laat zijn camera haar werk doen. Luc Luth doet datzelfde namens KVC Oranje. Om maar te zwijgen van alle zoemende I–phones. De thuisclub blijkt een sportieve verliezer. Bestuurslid Maurice Niks overhandigt bloemen aan Marcel von Kann, aanvoerder van KVC Oranje. Dat doet hij niet zonder woorden van waardering voor de kampioen uit te spreken. Dochter Bente Niks staat KNVB-vertegenwoordiger Peter de Koning met verve bij. De spelers van de kampioen ontvangen allen een medaille van de bond, uiteraard met bijbehorend opschrift.

Ruim een uur later vertrekt het gezelschap uit Kerkrade weer huiswaarts. De stemming is uitgelaten. De ontvangst aan de Voorterstaat groots. Nu kan het echte feest beginnen. Dat gebeurt ook, tot in de kleine uurtjes.

Hier beelden van de laatste minuten van de wedstrijd gisteren (meer video’s op dit kanaal): video

Namens In De Wandelgangen, van harte gefeliciteerd! 

Tekst Werner Nijssen (KVC Oranje)