Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Koen Bloks (Stiphout Vooruit):”Ik streef altijd naar het hoogste”

Familie Bloks is verzot van voetbal en het was dan ook wel te verwachten dat ook Koen, zoals heel veel mensen, besmet zou worden met het voetbalvirus. Dag in en dag uit was hij met de bal bezig, hij vond het leuk, heel leuk, zo leuk dat het niet meer dan logisch was dat hij werd aangemeld bij de plaatselijke voetbalclub Stiphout Vooruit. Koen begon bij de benjamins en belandde daarna in de F3 om vervolgens het jaar daarop in de F1 terecht te komen. Na een tussenjaar in de E3 speelde hij daarna alleen nog maar in het hoogste elftal van elke leeftijdscategorie. Koen die zich uitstekend ontwikkelde en het vooral moest/moet hebben van de voetballende kwaliteiten; voetballen in de kleine ruimte, de passing en opbouw, begon in de spits, werd daarna als laatste man gepositioneerd en kwam uiteindelijk op het middenveld terecht. Vooral op het middenveld voelde Koen zich happy en kwamen zijn kwaliteiten steeds meer naar boven drijven. Op 16-jarige leeftijd mocht hij dan ook al zijn debuut maken bij het eerste elftal van Stiphout Vooruit. Een prachtige ervaring welke hij nooit meer zal vergeten. Koen:” Ik heb inderdaad op mijn zestiende mijn debuut mogen maken bij het eerste elftal dat destijds onder leiding stond van Jos Koolen. Stiphout Vooruit was toen al gedegradeerd en moest toen in de allerlaatste wedstrijd op bezoek Herpinia. Ik mocht in de basis beginnen als nummer 10 en heb de hele wedstrijd gespeeld. Dat was een erg mooi moment. En natuurlijk was het dan ook leuk dat we met 0-1 wisten te winnen.” Een mooi debuut dus voor Koen maar daar bleef het niet bij. In het daaropvolgende seizoen in het uitduel bij ASV’33 werd hem opnieuw een basisplaats toebedeeld. Was het debuut al bijzonder dan was het duel tegen ASV’33 nog gedenkwaardiger. Koen:”Dat kun je wel zeggen. Ik laat er mij niet te veel over uit maar laat ik zeggen dat ik niet helemaal fit was, haha. Toen kreeg ik ineens te horen dat ik in de basis mocht beginnen. Ik weet ook nog wel dat het tijdens de warming up toen heel hard begon te regenen en hagelen wat mij niet slecht uitkwam. Werkte verfrissend. Vervolgens speelde ik één van mijn beste wedstrijden ooit voor Stiphout Vooruit, een wedstrijd die we wel nipt verloren maar waar ik ook mijn eerste doelpunt maakte voor het eerste elftal.” Vanaf dat moment mocht hij steeds vaker mee met het eerste elftal en voelde hij zich ook super. Dit is wat hij wilde, het hoogst haalbare of was er nog meer dan Stiphout Vooruit? Koen:”Ik streef altijd naar het hoogste, dat heb ik nu maar toen ook al. Ik heb destijds ook verder gekeken dan Stiphout Vooruit. Er is wel eens sprake geweest van voetballen bij PSV, maar er nooit echt van gekomen. Dan was ik nu misschien niet voor Ajax geweest, wie weet. Wel heb ik in de A1 een tijdje meegetraind en oefenwedstrijden gespeeld voor Gemert A1 samen met twee vrienden Bob Klaassen en Ruben van Hoof. Uiteindelijk heb ik op het allerlaatste moment besloten om toch bij Stiphout Vooruit te blijven, voornamelijk dankzij het perspectief op spelen in het eerste elftal waar ik dus al mijn debuut had gemaakt.” De momenteel 24-jarige middenvelder besloot dus bij Stiphout Vooruit te blijven en voor het eerste elftal te gaan. In de jaren dat hij in de A1 speelde mocht hij al veelvuldig mee met het eerste elftal. Het waren voor hem pracht weekenden maar ook enorme zware weekenden. Te zwaar misschien wel. Koen speelde op zaterdag namelijk zijn wedstrijd bij de A1, ging vervolgens op zaterdagavond op stap en speelde dan vaak ook nog bij het eerste elftal. In het seizoen 2010-2011 werd hij vervolgens definitief opgenomen in de selectie van Stiphout Vooruit. Het was aanvankelijk genieten geblazen want direct in zijn eerste jaar pakte Stiphout Vooruit de titel in de 4e Klasse G en mocht het na twee jaar afwezigheid terugkeren in de 3e Klasse. Maar daarna werd het al snel minder zowel voor Stiphout Vooruit als Koen zelf. Stiphout Vooruit degradeerde uit de 3e Klasse, werd vervolgens vaak als titelkandidaat gebombardeerd in de 4e Klasse maar kon niet meer overtuigen. Een vierde plaats in het seizoen 2014-2015 was de hoogste notering. Ook voor Koen was het een best frustrerende tijd want hij ondervond steeds meer lichamelijke klachten waardoor hij wedstrijden aan zich voorbij moest laten gaan. Koen:” Vanaf de definitieve overstap heb ik over het algemeen in het eerste gespeeld. Maar mede door veel blessureleed aan voornamelijk de hamstrings heb ik lang niet alles gespeeld en veel wedstrijdritme in het tweede elftal opgedaan. Dat was lekker voetballen, maar ik streef altijd naar hoger. Voor het afgelopen seizoen vond ik dan ook dat ik eens naar een specialist moest gaan om optimaal te kunnen presteren tijdens het voetbalseizoen. Via het ziekenhuis ben ik bij de Sportfysio van het Elkerliek terecht gekomen en daar ben ik onwijs goed geholpen. Via een programma ben ik in de vakantie specifiek gaan trainen en kon ik veel sterker aan het seizoen beginnen. Dat heeft er voor gezorgd dat ik 75% procent van alle wedstrijden van het afgelopen seizoen heb kunnen voetballen, wat al een hele vooruitgang was in vergelijking met andere seizoenen. In de loop van het seizoen ben ik aan de start verschenen als spits, buitenspeler, aanvallende middenvelder en controlerende middenvelder om de laatste maanden van het seizoen vooral als defensieve middenvelder te fungeren. Hoewel ik verdedigend niet sterk ben – wat dit seizoen heeft geleid tot mijn eerste gele- en rode kaarten in het eerste van Stiphout Vooruit – stond ik er vanwege mijn kwaliteiten aan de bal en de opbouw. Hoewel ik risico in mijn spel heb en normaal gesproken graag rondom de zestien van de tegenstander speel, vond ik het een erg leuke uitdaging en beviel het mij ook goed.’’ De prestaties van Stiphout Vooruit daarentegen waren afgelopen seizoen allerminst goed. Na een vierde plaats in het voorgaande jaar en een nacompetitieplek waren de verwachtingen misschien ook wel weer hoog ondanks dat men wist dat de sterk verjongde selectie aan kwaliteit had ingeleverd. Men kon deze echter niet waarmaken. Stiphout Vooruit begon zeer slecht aan de competitie met vier nederlagen op rij. Begin oktober leek het tij te keren na overwinningen op laagvliegers Leunen en HVV Helmond maar niets was minder waar. Tot aan de winterstop wist het team vervolgens nog maar één punt te pakken uit de zeven gespeelde wedstrijden. Het absolute dieptepunt vormde het thuisduel tegen Handel dat met 2-8 werd verloren. Stiphout Vooruit zou in de tweede seizoenshelft alle zeilen bij moeten zetten om degradatie te ontlopen. Het presteerde vervolgens ook wel beter maar kwam maar niet weg. Met nog drie wedstrijden te gaan deelde het team uit Stiphout de voorlaatste plaats met Leunen. Op 5 mei trof het de laatstgenoemde ploeg ook en de opdracht was duidelijk. Het team van John Slabbers zou moeten winnen want anders zou het allemaal wel heel erg moeilijk gaan worden. Stiphout Vooruit won ook zeer overtuigend (4-1) en presteerde vervolgens ook goed in haar laatste twee wedstrijden (Bruheze 0-4, Mifano 2-2) waardoor het de competitie uiteindelijk afsloot met een elfde plaats. Het team ging vervolgens met vertrouwen de nacompetitie in waarin het zou moeten aantreden tegen SIOL. Jammer genoeg kon Koen niet van de partij zijn vanwege .....jawel een hamstringblessure. Stiphout Vooruit speelde dus zonder Koen gelijk in het eerste duel en ging vervolgens onderuit in Oss (2-1). De elf van John Slabbers waren veroordeeld tot het spelen van nog twee wedstrijden tegen vijfdeklasser Holthees-Smakt maar gelukkig leverde deze tegenstander geen problemen op. Met 4-1 en 3-0 werd de vijfdeklasser aan de kant gezet waardoor men komend seizoen wederom mag gaan uitkomen in de 4e Klasse. De opluchting was groot, heel groot. Ondanks dus een slecht seizoen was Koen toch niet geheel ontevreden en vallen de mindere prestaties allemaal te verklaren. Koen:”We wisten dat we het moeilijk zouden krijgen. Er waren verschillende spelers gestopt ofwel vertrokken waardoor we een wel heel jeugdig team kregen. De oudste speler was 28 jaar en daarnaast hebben we veel wedstrijden gespeeld met twee spelers van de A-junioren, Bram Prinsen en Max Tersteeg, die het onwijs goed hebben gedaan. Het is ook best apart dat ik op mijn leeftijd één van de meest ervaren spelers ben. Dan wordt er van je verwacht dat je de jonge jongens helpt, maar zelf kreeg ik ook te maken met een nieuwe positie. Uiteindelijk was er onderling te weinig corrigerend vermogen aanwezig. We moesten allemaal wennen en daardoor was de start zeer matig en dan weet je dat je de rest van het seizoen tegen degradatie gaat spelen. Langzaam maar zeker werden de prestaties wel beter en hebben we ons na een prima reeks aan het eind van het seizoen en via de nacompetitie – nadat we een deel van het seizoen op rechtstreekse degradatie hebben gestaan – weten te handhaven in de vierde klasse. Persoonlijk ben ik gematigd tevreden over het seizoen. Ik heb meer wedstrijden gespeeld dan andere jaren. Daarnaast weet ik dat ik beter kan, heb ik moeten wennen aan de nieuwe positie, maar ging het steeds beter. Het was wel ontzettend balen dat ik net voor de start van de nacompetitie toch een hamstringblessure opliep. Hoewel het team het tegen SIOL niet wist te redden, maakten ze dat ruimschoots goed tegen VV Holthees-Smakt.’’ Misschien moet je nu ook niet praten over een slecht seizoen maar kun je beter zeggen dat de ploeg wist te overleven en dat men nu verder kan gaan kijken want zoals Koen al aangaf: de potentie is er. Zo maakte dus al twee A-spelers veelvuldig hun opwachting in het eerste elftal en komen er nog enkele spelers meer aan zoals o.a. Kyle Koenraadt en Bram Schriks. En wat te denken van Jorn Dekkers die afgelopen seizoen constant in de basiself werd opgenomen terwijl hij officieel nog mag uitkomen in de A-jeugd. Nee het ziet er zo slecht nog niet uit maar het heeft waarschijnlijk nog wel tijd nodig. Hoe dan ook Koen zelf kijkt in ieder geval met vertrouwen naar het komende seizoen. Koen:”‘Als team zijn we in staat om in de middenmoot tot bovenin mee te draaien, met kans op een periodetitel. De potentie is namelijk in het elftal aanwezig. Echter blijven we een erg jong team, wat maakt dat we te maken krijgen met vormdippen, blessures, et cetera. Het zal er ook zeker niet elke wedstrijd uit gaan komen en dat maakt het lastiger inschatten dan bij een ervaren elftal. Maar de potentie is er en dat biedt hoop! Persoonlijk hoop ik fit te blijven en het team bij de hand te kunnen nemen vanuit mijn plek als controlerende of defensieve middenvelder. Ik streef altijd naar het hoogste en heb de ambitie om hoger te gaan voetballen dan de vierde klasse. Ik doe dat het liefst samen met mijn vrienden bij Stiphout Vooruit, maar wie weet wat er nog gebeuren. Voetballend heb ik er vertrouwen in dat ik hoger kan gaan voetballen, echter moet ik op fysiek vlak nog heel veel bewijzen. “