Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Leon Langedijk (MULO):”MULO hoort in linkerrijtje 4e Klasse thuis"

MULO speelde één keer eerder in de 5e Klasse, in het seizoen 2007-2008, maar toen was er ook nog een 6e Klasse. Destijds kwam de degradatie naar die 5e Klasse ook al hard aan. Maar gek genoeg gezegd bleek die degradatie helemaal niet slecht uit te pakken voor de Helmonders. Een nieuwe start was op dat moment helemaal zo slecht nog niet voor MULO. MULO pakte zoals verwacht het kampioenschap in de 5e Klasse en bleef concurrent Bruheze vijf punten voor. Daarna stoomde de ploeg rechtstreeks door naar de 3e Klasse door ook kampioen te worden in de 4e Klasse. De Helmonders speelden toen in totaal twee jaar in de 3e Klasse en keerde in het seizoen 2011-2012 terug in die 4e Klasse. De vraag was wat zou er nu met de ploeg gebeuren? Zou het mee kunnen doen met de beste of zouden ze het ook moeilijk gaan krijgen in die 4e Klasse wat wel vaker het geval is met een ploeg die in het voorgaande jaar gedegradeerd was. Het werd al snel duidelijk, MULO behoorde tot opluchting van velen nog steeds tot de betere ploegen. Na een derde plaats in het eerste jaar pakte het vier jaar na het laatste kampioenschap in die 4e Klasse opnieuw de titel. Nee het was nu wel duidelijk geworden, MULO was een ploeg die of in de 3e Klasse ofwel in de top van de 4e Klasse thuis hoorde. Tenminste dat dacht men! MULO kon het niet bolwerken in de 3e Klasse, wist maar drie van de tweeëntwintig wedstrijden te winnen en werd laatste. Tot overmaat van ramp degradeerde het vervolgens ook uit de 4e Klasse en dat nog wel in het jaar dat het haar 100-jarig jubileum vierde. O.k. de start destijds in de 4e Klasse was zeker niet best, zeg maar slecht maar men heeft altijd het geloof gehouden dat het wel goed zou komen. Bij de winterstop stond het er al slecht voor en de opdracht voor de tweede seizoenshelft was dan ook heel erg duidelijk; winnen, winnen en nog eens winnen. MULO begon nog met een nederlaag maar bleef daarna zeven wedstrijden op rij ongeslagen. De Helmonders leken het nog te gaan redden maar toch ging het nog mis. MULO verloor op eigen veld van Bavos en verloor vervolgens in een krankzinnige wedstrijd van concurrent Ysselsteyn. MULO had in dat duel genoeg aan een gelijkspel en ging met een 1-2 voorsprong rusten. De tweede helft werd een regelrecht drama. Ysselsteyn direct na rust terug tot 2-2 en kwam zelfs ook op een 3-2 voorsprong wat degradatie zou betekenen voor MULO. De Helmonders probeerde van alles en kwamen tot grote blijdschap van de meegereisde supporters in de blessuretijd, terwijl het met tien stond, op 3-3 door een doelpunt van Leon Langedijk. YES zou men hebben gedacht maar........toen ging het toch nog mis. In de allerlaatste minuut scoorde Ysselsteyn de 4-3 nog waardoor degradatie een feit was. Het was ongelofelijk en zo dubbel allemaal. Het was een seizoen met een lach en een traan en dat weet ook aanvoerder Leon Langedijk zich nog te herinneren. Zo werd er een groot gedeelte van het seizoen feest gevierd vanwege het 100-jarig jubileum maar was er dus ook die degradatie. Triest eigenlijk voor zo’n mooie en grote club als MULO. Hoe dan ook men moest verder, het was niet anders. Toen de indeling van het afgelopen seizoen bekend werd gemaakt krabde men zich nog eens achter de oren. Zonder nu minderwaardig te doen over clubs zoals Nederwetten, RKPVV, Boerdonk etc had men wel zoiets van: zijn dit nu voortaan de ploegen waar we tegen moeten spelen? MULO was dan ook aan haar stand verplicht in ieder geval te promoveren. Misschien ook wel kampioen worden maar de ploegen zoals het eveneens gedegradeerde Mariahout en VOW kon men niet uitvlakken. MULO startte in ieder geval voortvarend, won de eerste drie wedstrijden en scoorde maar liefst zevenentwintig keer. Het was dan ook al snel duidelijk: MULO was titelkandidaat nummer één. De Helmonders die onder leiding stonden van trainer Willem Aarts speelde voor de winterstop driemaal gelijk en wonnen de overige wedstrijden. Men ging de winterstop in met een lichte voorsprong op de concurrentie. Deze voorsprong werd na de winterstop uitgebouwd en het was nu wachten op het moment de titel daadwerkelijk zou worden binnengehaald. Dat gebeurde drie wedstrijden voor het einde in het thuisduel tegen Mariahout. Uiteindelijk pakte MULO de titel met zestig punten uit vierentwintig wedstrijden, won het achttien wedstrijden, scoorde het honderdendrie keer en kreeg het slechts zes goals tegen. Aanvoerder en routinier Leon Langedijk was opgelucht, blij en zeer tevreden over een super jaar zoals hij zelf aangeeft. Leon:”In mijn beleving is het afgelopen seizoen voorbij gevlogen. Het was voor ons een geweldig jaar waarin we na twee degradaties gelukkig weer de weg omhoog ingeslagen zijn. We kwamen vanaf de bekerwedstrijden al in een positieve flow door o.a. winst op Oranje Zwart en Bavos. De gedrevenheid was groot in de groep en dat resulteerde met name de eerste seizoenshelft in overtuigende resultaten in zowel de competitie als de beker. Naast eerder genoemde clubs versloegen we in de beker ook eersteklasser Wittenhorst, en verloren we nipt met 2-1 uit bij UDI’19. Uiteraard zaten er in de competitie ook met regelmaat tegenstanders bij waar de tegenstand (met alle respect) minimaal was. We hadden in deze wedstrijden (meestal) wel de discipline om zelf de ‘0’ te houden en ruime uitslagen neer te zetten. De uiteindelijke oogst: Ongeslagen kampioen, mijn langverwachte EERSTE KAMPIOENSCHAP uit mijn ‘carrière’, we hadden de minste tegendoelpunten (6) van alle 1e elftallen in Nederland, zelf de 100-doelpunten grens in de competitie bereikt, én we werden als beste team uit de regio verkozen bij het ED Amateurvoetbalgala.” Een geweldig mooi jaar dus en een meer dan terecht kampioenschap voor de Helmonders. Natuurlijk bestond er bij de buitenwereld zoiets van: als MULO nu geen kampioen gaat worden dan weet ik het niet meer. Maar je moet het dan nog maar altijd waarmaken. En dat deed de ploeg. Niet alleen in de competitie maar dus ook in het bekertoernooi waar het de complimenten ontving. MULO heeft momenteel ook een goede selectie ter beschikking, een sterke selectie, een selectie dat mee zou moeten kunnen in de 4e Klasse. Of dat ook is moet nog blijken maar Langedijk heeft in ieder geval enorm veel vertrouwen in de groep. Leon:”Ik denk dat onze kracht hem afgelopen seizoen met name zat in de organisatie. Dat was de basis, en van daaruit hadden we voldoende creativiteit en scorend vermogen om wedstrijden te beslissen. Daarnaast voelde ik, met name de eerste seizoenshelft, een enorme prestatiedrang en positieve drive in het team, die er zelfs in oefenwedstrijden was. Dat we de minste doelpunten tegen hadden van Nederland zegt natuurlijk al iets, al was het in de 5e klasse. Maar we hebben het ook laten zien tegen hoger geklasseerde teams in de beker en oefenwedstrijden zoals eerder gezegd. Een grote club als MULO met het spelersmateriaal dat we momenteel hebben hoort minimaal in het linker rijtje van de 4e klasse. Dat moeten we dit seizoen laten zien, en naar verloop van tijd gaan kijken of we mee kunnen doen om de prijzen.” MULO is in ieder geval weer terug op het niveau waar het sinds de jaren negentig het meest in uitkwam. Zoals iedereen in Nederland keek men in juli dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe indelingen. Welke ploegen zou men gaan tegenkomen? Natuurlijk was er weer de hoop op de derby’s tegen Bruheze en Stiphout Vooruit en waarschijnlijk zou men VOW en Mariahout ook weer gaan treffen. Het pakte iets anders uit. Desondanks was Leon niet ontevreden met de indeling. Leon:”Op het eerste oog is het wel een aardige indeling. Een aantal teams die we vooraf hadden verwacht zoals Bavos, Bruheze en Stiphout, maar ook een aantal verrassende teams zoals Pusphaira, Woenselse Boys, Unitas’59 en DBS. Bij laatstgenoemde club heb ik nog 2 jaar gespeeld een seizoen of 10-12 geleden. Dat is wel leuk daar weer eens terug te komen. Qua niveau zal het afwachten zijn. Met name de ploegen uit de regio Eindhoven zijn bij mij onbekend. Wedstrijden zoals we afgelopen seizoen hebben gehad zullen we dit jaar niet meer krijgen. We zullen elke wedstrijd ‘vol an d’n bak’ moeten.” Met die wetenschap is MULO drie weken geleden aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen begonnen. Wat gaat het komend seizoen brengen? Kan MULO hetzelfde flikken als acht jaar terug toen het dus in twee jaar tijd promoveerde van de 5e Klasse naar de 3e Klasse? Is deze ploeg daar ook toe in staat? Het blijft afwachten, het blijft gissen. Maar zoals eerder aangegeven heeft de 34-jarige Leon Langedijk er in ieder geval veel vertrouwen in, zeker ook gelet de voorbereiding. Leon:”De voorbereiding verloopt tot nu toe prima en als verwacht. We hebben nu drie weken trainen erop zitten met een grote groep van rond de 35 man van de selectie. De opkomst en het enthousiasme is er dus zeker al. Het nodige werk is al verricht en ik heb erg veel zin in de eerste wedstrijden. Er is verder een nieuwe trainer met Ralf vd Heuvel en we hebben een paar nieuwe spelers erbij uit zowel de eigen jeugd als een aantal van buitenaf. Dat lijkt vooralsnog allemaal goed te klikken. Als doelstelling hebben we om in ieder geval een periode te pakken, en vervolgens te kijken of er wellicht meer te halen valt. Omdat ik van redelijk wat teams niet kan inschatten wat hun niveau is kan ik moeilijk voorspellen wat realistisch voor ons is. Een plaats bij de eerste 5 lijkt me in ieder geval een doelstelling die haalbaar zou moeten zijn met de huidige spelersgroep.”