Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Mischa Werdens (Sparta’25): “Ik blijf zeker actief voor Sparta’25”

Het fenomeen en goalgetter Mischa Werdens, 42 jaar oud, heeft aangegeven definitief te stoppen met voetballen. Mischa begon op jonge leeftijd met voetballen bij Sparta’25 in Beek en Donk. Hij was net als vele jongeren dagelijks bezig met het spelletje en vertoonde zijn kunsten zaterdags op de amateurvelden. Mischa Werdens was een spits en er ging bijna geen wedstrijd voorbij of hij had wel gescoord. Het hoogtepunt beleefde hij in de top-A. Mischa speelde toen o.a. met Raymond Koenraadt (FC Eindhoven, nu trainer Erp) en Maurice Verberne (o.a. RBC, ADO Den Haag en MVV) en werd met de A1 met grote afstand kampioen. Vervolgens werd het ook Brabants kampioen en behaalde het een knappe vierde plaats op het Nederlands kampioenschap. Mischa speelde zich dat seizoen nadrukkelijk in de picture, mede door het gemak waarmee hij toen zijn doelpunten scoorde. Mischa is vanaf dat moment altijd een gewilde speler geweest. Mischa ging van Sparta’25 naar PSV en vervolgde zijn weg daarna in België. Mischa ging spelen voor Overpelt waar hij vijf jaar verbleef. Daarna volgden Sint Niklaas, Capellen, Strombeek, Lille, Berchem en nog eens Lille. In het seizoen 2003-2004 keerde Mischa terug naar Nederland en ging hij spelen voor sv Deurne. Verdedigers of teams die hem nog niet konden leerden hem wel kennen. Mischa was een ware kwelgeest voor elke verdediging en wist ook in Nederland veelvuldig het net te vinden. In het eerste volledige seizoen bij Deurne nam hij bijna de helft van de totale productie op zich. Mischa was geen druktemaker en deed gewoon zijn ding, zo weet ook toenmalige medespeler Ronald Joosten van sv Deurne te vertellen. Ronald:” Ik ken Mischa als een rustige nette eerlijke jongen die heel fanatiek zijn sport bedrijft. Hij heeft altijd een neusje voor de goal gehad. Hij maakte zich niet zo druk ook als die een paar wedstrijden niet had gescoord, hij wist toch wel dat het weer zou gaan gebeuren. Mischa kwam op mij altijd heel rustig over, maar hij ging elke wedstrijd 100 procent in. Hij lag goed in de groep en was een bepalende speler, hij kon geweldig koppen en had een harde pegel. Hij was een zekerheidje voor de trainer en het team. Je kon van hem op aan. Hans Smulders, destijds trainer van Deurne, prees hem ook altijd. Als het slecht weer was zei hij: kijk maar eens bij Werdens in de tas die heeft alle soorten schoeisel bij. Vaste nop schroef nop enz. We voetbalden ook samen in de zaal en ook daar ging hij ook altijd volle bak. Je kwam hem ook op elk toernooitje tegen in de zaal. Vaak keepte hij dan ook. Wat me ook bij is gebleven is dat hij altijd zichzelf bleef en zijn eigen ding deed. Ik weet bv nog dat hij heel veel cola dronk en erg hield van een broodje kroket, zelfs voor de wedstrijd. Als er een speler jarig was nam die altijd gebak mee, toen iemand vruchtenvlaai mee had genomen gooide Mischa de vruchten in de prullenbak en at alleen de bodem met de pudding op. Ik kan in ieder geval zeggen dat mijn samenwerking met Mischa louter positief was.” Maar ook aan zijn tijd bij Deurne kwam een einde. Mischa vertrok naar RIOS’31 welke destijds uitkwam in de 1e Klasse en graag een stap omhoog wilde doen. Mischa, die daar werd herenigd met Maurice Verberne, was ook voor deze ploeg trefzeker. Maurice:” Ik heb met Mischa vrijwel alle jeugdteams van Sparta'25 doorlopen. Met als top jaar het seizoen in A-top waarin wij kampioen werden en Brabants kampioen. Daarna heb ik met Mischa dus ook nog bij RIOS’31 gevoetbald. Ik heb in mijn carrière maar weinig spelers meegemaakt die zo doelgericht waren en uit alle standen goed/doelgericht en hard op goal schoten, waarbij de aanname en controle zodanig waren dat die direct kon afronden. Mischa was een echte spits die explosief, wendbaar en snel was. Goede loopacties in de diepte. Hij was daarnaast een sterke (fysiek sterk) aanspeelpunt. Mischa was moeilijk van de bal af te krijgen. Hij was een pure liefhebber waar de passie voor het voetbalspelletje vanaf spatte. Wat ook in zijn voordeel werkte als spits is dat hij niet bang was en geen angst kende. Hij was overtuigd van zijn kwaliteiten en daar speelde hij ook naar. Alleen het leven voor hett voetbal was niet aan hem besteed. Ik heb hem regelmatig een aantal uren voor de wedstrijd van RIOS '31 bij de Mc Donalds nog zien eten en drinken. Ik heb veel mooie momenten met Mischa mee mogen maken. Ik denk ook dat Mischa kan terug kijken op een mooie carrière en het zegt iets over Mischa dat hij op een leeftijd van 42 nog steeds van waarde is geweest voor Sparta '25. Is een compliment waard. Mischa veel succes en geniet van de mooie voetbalherinneringen.” Ondanks de trefzekerheid van Mischa wist RIOS'31 niet te promoveren. RIOS’31 eindigde tweede achter Deurne en werd vervolgens in de nacompetitie uitgeschakeld door Dijkse Boys. In het volgende seizoen bij RIOS’31 staken al snel de eerste problemen op. Er ontstond een crisissfeer en na vier wedstrijden hield Mischa het voor gezien. Mischa wilde toen graag uitkomen voor Dijkse Boys, maar kreeg geen toestemming van RIOS’31 en dacht meteen aan stoppen. Op dat moment klopte Overpelt aan de deur en wilde hem graag inlijven. Mischa ging op de aanbieding in en maakte direct waar waarvoor hij was gehaald. In zijn eerste duel wist hij direct tweemaal te scoren waarvan de eerste reeds na zes minuten. Mischa verbleef uiteindelijk twee jaar bij Overpelt alvorens hij terugkeerde naar de club waar het allemaal voor hem begon; Sparta’25 Sparta’25 was net gepromoveerd naar de 1e Klasse. Sparta'25 eindigde in het eerste jaar op een achtste plaats en Mischa was driemaal trefzeker voor de Spartanen. In het tweede seizoen eindigde Sparta’25 op een zesde plaats en was Mischa goed voor vijf doelpunten. In 2011/2012 was Sparta'25 wederom terug te vinden op een achtste plaats en was Mischa tienmaal trefzeker. Mooie aantallen voor iemand die vaak als laatste man werd gepositioneerd. Vorig seizoen kreeg Mischa de kans om trainer te worden van Sparta’25 Dames 1, hij ging deze nieuwe uitdaging aan maar bleef wel standby voor het eerste elftal. Mischa pikte uiteindelijk toch nog enkele wedstrijden mee en deed wat hij eigenlijk al heel zijn leven deed; scoren. In die wedstrijden die hij speelde liet hij vier keer het net bollen van de tegenstander. Doordat er bij de dames van Sparta’25 veel verschuivingen plaats zouden vinden, hield Mischa het na een jaar voor gezien en koos hij er dit seizoen toch weer voor om de voetbalschoenen aan te trekken. Het bleek een juiste keuze. Mischa liet, ondanks de mindere prestaties van Sparta’25, zien hoe goed hij eigenlijk nog wel was en wat voor waarde hij nog was voor het team. De bijna 43-jarige Mischa scoorde dit seizoen maar liefst dertien keer en eindigde hiermee op een gedeelde vierde plaats op de topscorerslijst van de 1e Klasse D. Een zeer knappe prestatie, zeker ook omdat ook Mischa bij verschillende wedstrijden verstek moest laten gaan vanwege blessures. Zo ook tegen het einde van de competitie. Mischa:” Ik had al maanden last van mijn rechter bovenbeen, we dachten eerst dat het mijn hamstring was en dat mijn heup steeds niet recht stond. Deze heb ik steeds laten behandelen en voor de wedstrijd alles goed warm laten zetten. Hierdoor kon ik met veel moeite toch deze wedstrijden spelen terwijl ik door de week bijna niks kon. Net voor de uitwedstrijd tegen Someren is het met een training in mijn kuit geschoten en dat heb ik laten verzorgen, op zondag heb ik nog geprobeerd om de warming up mee te doen maar toen kon ik amper gewoon lopen. Ik had last van mijn rug, heel mijn rechterbeen en tintelingen in mijn rechtervoet en weinig gevoel erin.” Mischa dacht in eerste instantie dat het allemaal nog wel goed zou komen door goed de rust te pakken en zich te laten behandelen. Uiteindelijk besloot Mischa wel een bezoek aan de dokter te brengen. Mischa:” Nadat ik bij de dokter had aangegeven wat ik allemaal voelde en waar ik last van had zei hij dat dit de tekenen waren van een beknelde zenuw of een hernia. Ik had in de avond ook al een afspraak gemaakt met een sportarts en die zei eigenlijk hetzelfde en adviseerde mij een mri-scan te laten maken.” Het nieuws kwam hard aan bij Mischa en hij begon te twijfelen over wat te doen. Definitief stoppen met voetbal of de scan afwachten en het misschien toch nog gaan proberen. Mischa koos voor het eerste. Mischa:” Ik heb besloten om te stoppen en niet te wachten op de uitslag van de scan. Ik heb op dit moment te veel pijn en heb niet het gevoel dat het zo voorbij is. Ik bleef maar nadenken wat het voor mij allemaal zou betekenen als ik inderdaad een hernia zou hebben. Ik ben ook niet meer de jongste en om dan weer opnieuw fit te geraken zal ook steeds moeilijker worden. Verder kreeg ik een mooi aanbod van Sparta’25 om toch een beetje bij de selectie te blijven en de A1 te gaan trainen.” Mischa besloot dus definitief te stoppen al nam hij wel de beslissing met pijn in zijn hart. Mischa had het zich allemaal anders voorgesteld. Mischa:” Ik ben dit seizoen weer begonnen na een jaar er tussen uit te zijn geweest, ik heb ondanks verschillende blessures de wedstrijden die ik wel gespeeld heb iets kunnen bijdragen aan het team, jammer genoeg heeft het niet geholpen om er rechtstreeks in te blijven. Het is een zwaar seizoen geworden doordat we met veel blessures en schorsingen kwamen te zitten, dat is voor ons niet op te vangen. Voor mezelf vind ik het jammer dat ik in deze beslissende periode niet meer mee kan doen en belangrijk voor het team kan zijn.” De beslissing is dus genomen en het is tijd om terug te blikken op zijn lange voetbalcarrière. Wat was bv zij absolute hoogtepunt en zijn dieptepunt? Wie was de beste voetballer ooit die hij in het amateurvoetbal was tegen gekomen en wie was de fijnste collega-voetballer? Mischa: “Mijn absolute hoogtepunt is toch echt mijn tijd bij PSV, dat was maar 2,5 jaar maar wat ik daar als jonge speler mee heb gemaakt zullen ze nooit meer van me afnemen. Dieptepunt; Als ik eerlijk ben heb ik nooit echt iets als dieptepunt ervaren, ik heb wel verschillende dingen meegemaakt die ik niet fijn vond maar zie dat niet als dieptepunt. De beste voetballer in het amateurvoetbal is voor mij toch wel Maurice Verberne. Bij hem maakt het niet uit of het een training of wedstrijd was, hij gaf elke keer 100% dat maak je niet vaak mee. Echt een speler die je liever in je eigen team hebt zitten dan dat je hem tegen komt bij de tegenpartij. Wat betreft fijnste collega-voetballer kan ik niet echt iemand noemen. ik heb met de meeste spelers een goed contact en niemand speciaal die daar boven uitspringt.”