Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Mo Ahammad (Spcl Irene): “Op zoek naar maatschappelijke betrokkenheid"

Mo Ahammad is 38 jaar oud en werkzaam als hoofdagent van politie binnen het team Horst/Peel & Maas. Mo werkt in de basis politiezorg dat inhoudelijk betekend dat hij surveillancedienst draait en alle overige voorkomende werkzaamheden, van het opnemen van aangiften tot het behandelen van lokale opsporingsonderzoeken. Mo begon op elfjarige leeftijd met voetballen bij zijn grote liefde Sportclub Irene. Sportclub Irene speelde destijds nog op het oude sportcomplex aan de Watertoren. Mo kwam in aanraking met Sportclub Irene doordat een vriend van hem daar ook speelde. Hij heeft zich vervolgens ook aangemeld. Mo heeft ooit een tussenstop gehad waarbij hij drie jaar geen lid meer was en zelfs een blauwe maandag voor een andere Tegelse voetbalvereniging heeft gevoetbald maar keerde dus toch weer terug naar zijn cluppie. Tegenwoordig voetbalt Mo nog in het negende elftal, hier heeft hij het enorm goed naar zijn zin. Hij speelt al jaren in dit zelfde elftal en het is een hechte vriendengroep geworden waar lief en leed wordt gedeeld. Voor dit team heeft hij ook jaren in het derde elftal van Sportclub Irene gespeeld. Sportclub Irene is voor Mo een grote liefde, hij ervaart de club als een geweldig mooie vereniging. Mo: “. Ik heb hier als tiener een prachtige jeugd gehad. Ook binnen de senioren is de persoonlijke betrokkenheid groot. Voor mij is dit een vereniging die daadwerkelijk midden in de samenleving staat en zeker niet zal schromen ook buiten voetbalzaken er voor je te zijn” Vorig seizoen besloot Mo meer te gaan doen voor de vereniging, hij werd coördinator van de D-jeugd en had hier heel veel plezier in. Nu volgt de volgende stap; jeugdvoorzitter van de prachtige vereniging uit Tegelen; Sportclub Irene. <b>Afgelopen seizoen bent u begonnen als coördinator D-jeugd, hoe is dit tot stand gekomen en hoe bevalt het u?</b> Eerlijkheidshalve ben ik altijd slechts lid geweest en heb ik mij met verenigingszaken nooit gemoeid. Vorig seizoen werd ik door een bekende gevraagd of ik niet geïnteresseerd was om coördinator van de D-jeugd te worden. Wij hebben hierover van gedachte gewisseld en ik heb tevens met de toenmalige coördinator en een bestuurslid de inhoudelijke taken besproken. Vervolgens heb ik daar positief op geantwoord. De start ging moeizaam omdat ik mezelf een compleet nieuwe en onbekende wereld eigen moest maken. Ik ontving bijvoorbeeld een lijst met spelersnamen die mij geheel niets zei terwijl ik uiteindelijk wel keuzes heb moeten maken over de verdeling enkele spelers. Gelukkig heb ik de beschikking over een uitstekend en ontzettend sterk team van trainers, leiders, technisch kader en bestuursleden die mij goed begeleid hebben in dit proces. Ik heb ook besloten om op zaterdagen zoveel mogelijk thuiswedstrijden van D teams te fluiten. Hiermee leerde ik de spelers beter kennen maar ook de trainers en de ouders van de spelers. Het coördineren van de D-jeugd is mij ontzettend goed bevallen. Het kost de nodige tijd en energie echter de energie die je er voor terug ontvangt is overweldigend. <b>Dan nu de functie jeugdvoorzitter, bent u hiervoor benaderd of was het iets wat u zelf graag wilde?</b> De functie jeugdvoorzitter bleek vacant te zijn en stond als agendapunt genoemd tijdens een Jeugdoverleg. Ik heb hier toen, voorafgaand aan dat overleg, een tijd over nagedacht en mij bedacht op welke wijze ik daar zelf een goede invulling aan zou kunnen geven. Toen ik voor mezelf het geheel op een rijtje had staan, heb ik tijdens dat Jeugdoverleg te kennen gegeven die positie graag te willen bekleden. Dit werd warm ontvangen. Ik had hierbij wel te kennen gegeven dat ik slechts onder één voorwaarde de functie Jeugdvoorzitter zou bekleden en wel dat ik als coördinator van de D-jeugd mocht blijven fungeren. Ik ben als coördinator een traject aangegaan die zeker niet na één seizoen afgerond is. <b>Heeft u enige ervaring in een leidinggevende rol?</b> Ik heb geen ervaring in een leidinggevende rol. Ik beleef ook zowel de functie van coördinator alsmede de functie Jeugdvoorzitter niet als een leidinggevende rol. Ja, je staat hiermee wel deels aan het roer en ja, ik neem beslissingen over een groot aantal zaken. Echter dit doe ik ten dienste van de vereniging, de spelers en de leiders en trainers die iedere week weer opnieuw, minimaal twee a drie dagen, klaar staan voor de jeugd. En dit naast hun drukke baan en gezinsleven. Het is een ontzettend leuke uitdaging om iedere keer weer opnieuw balans te zoeken tussen de belangen van de vereniging en de belangen van spelers dan wel trainers en leiders. En ik merk vaak dat die balans zijn natuurlijke weg vindt omdat iedereen uiteindelijk hetzelfde doel heeft. <b>Wat is uw visie?</b> Ik voel mij het prettigst om te werken vanuit de drie pijlers Verbinding, Vertrouwen en Veiligheid. Dit begint uiteraard bij jezelf. Ik doe niets alleen en betrek altijd anderen bij de totstandkoming van nieuwe ontwikkelingen en verenigingszaken. Tevens stel ik mezelf altijd kwetsbaar op door niet te verbergen dat ik iets niet weet. Ik vraag dan altijd om hulp bij diegene waarvan ik denk dat hij of zij mij het beste op weg kan helpen. Tot op heden heb ik nog nooit meegemaakt dat iemand niet bereid was om mij in een bepaalde richting te sturen of mij zijn of haar ‘knowhow’ mede te delen. Ik heb tot op heden alleen maar ervaren dat dit de saamhorigheid vergroot. En zo hoort het ook te zijn. Wij vormen met zijn allen de vereniging die het tot nu toe is. <b>Wat is uw doel en hoe denkt u dit te bereiken?</b> Sportclub Irene is een vrij grote vereniging van meer dan 1000 leden. Het grootste deel daarvan is de jeugdafdeling. Ik heb leren inzien dat er behoorlijk wat werk verzet moet worden om een vereniging draaiende te houden. Ik ga de komende tijd op zoek naar meer maatschappelijke betrokkenheid. Het aantal actieve vrijwilligers is momenteel niet afdoende en op verschillende vlakken komen we helaas tekort. Uiteraard ben je snel geneigd om het binnenshuis te zoeken en op te lossen. Er zijn echter meer opties. Een daarvan is het benaderen van lokale ondernemingen. Ik wil graag afstappen van de gedachte dat sponsoren slechts “de portemonnee hoeven te trekken”. Ik zou liever willen zien dat deze lokale ondernemingen ook op een maatschappelijk niveau betrokken raken bij de vereniging. Maatschappelijk betrokken ondernemen levert échte winst op en zeker als de activiteiten aansluiten bij de kern van de onderneming én onderdeel zijn van de bedrijfsstrategie. Samenwerken met collega ondernemers, maatschappelijke organisaties, overheid en fondsen verhoogt de kans op lange termijn effecten voor zowel het bedrijf als de samenleving. <b>In een artikel geeft u aan dat u met name uw focus wil leggen op de mentaal/maatschappelijke ontwikkeling, hoe denkt u dit te bereiken?</b> In uw eerdere vraag heb ik het al gehad over een stukje over maatschappelijke ontwikkeling. Verder ben ik zoekende om de leiders en trainers meer diepgang te bieden en handvatten aan te reiken aangaande de omgang met jeugdigen. Niet alle leiders en trainers zijn opgeleid tot maatschappelijk jeugdwerker en/of docent. Het zijn ouders, vaak van kinderen die zelf lid zijn van de vereniging. Ondanks de beste bedoelingen en het meer dan oprechte enthousiasme blijft het vaak worstelen met de grote verscheidenheid aan jeugdig gedrag. Ze komen nu immers niet allemaal uit hetzelfde nest. Parallel hieraan loopt het ontwikkelingsbeleid van de vereniging. Er zijn tal van tools om leiders en trainers te voorzien van een gedegen rugzak. De basis is te werken aan een positieve clubcultuur die structureel kan blijven bestaan. Een cultuur waarin jeugdigen zich optimaal kunnen en durven te ontwikkelen en waar begeleiding van het individu belangrijker is dan het winnen van een wedstrijd. <b>Hoe kijkt u tegen de huidige mentaliteit aan van de jeugd?</b> Ik kijk positief aan tegen de huidige mentaliteit van de jeugd. Een deel van de sociale en mentale vorming van de jeugd van tegenwoordig is mede afhankelijk van de wijze waarop wij volwassenen de omgeving inrichten. En dan heb ik het niet enkel over de economische belangen tijdens de inrichting van bijvoorbeeld een nieuwe woonwijk. Ik vraag me soms wel eens af of we ons daar voldoende van bewust zijn. Ik ben dankbaar dat ik deel uit mag maken van een vereniging die hier gevoel bij heeft en goed op weg is activiteiten te ontplooien die verder gaan dan enkel voetbal.