Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Nabeschouwing op het kampioensseizoen van VV Walram, met Jordy Reneerkens en Levi Meurders.

VV Walram 1 werd op 24 april voor het eerst sinds 10 tien jaar weer kampioen van de vierde klasse A. In De Wandelgangen blikte samen met trainer Jordy Reneerkens en aanvoerder Levi Meurders terug op het afgelopen seizoen om vervolgens juist vooruit te kijken naar die Derde Klasse. Lees hier hun verhaal. 

Allereerst van harte gefeliciteerd met het behaalde kampioenschap. Het is voor het eerst sinds tien jaar dat jullie weer gaan uitkomen in de derde klasse.

Jordy: Inderdaad, tien jaar geleden voor het laatst Derde Klasse en volgens mij nog wat meer jaar geleden dat het werd behaald via een kampioenschap. De vorige promoties waren via de nacompetitie. 

Hadden jullie vooraf ook daadwerkelijk de doelstelling om kampioen te worden uitgesproken? 

Jordy: Vanuit mijn rol als trainer is het denk goed om een doelstelling neer te zetten, omdat je aan de hand van die doelstelling tijdens het seizoen goede evaluatiemomenten kunt plannen. Aangezien de stand van vorig jaar, het mislopen van promotie in de finalewedstrijd van de nacompetitie, ga je met nagenoeg dezelfde groep het nieuwe seizoen in, waarbij je meteen als de gedoodverfde favoriet wordt beschouwd, maar ook ergens terecht. Hierdoor was kampioen worden voor ons ook zeker een doel. Daar gingen we allemaal volledig voor en met minder zouden we ook eigenlijk geen genoegen nemen.  

In eerste instantie zeg je promotie, dat blijft de hoofdprioriteit en we gaan zo lang mogelijk meedoen om het kampioenschap. 

Het seizoen begon ook heel erg goed, de eerste zes wedstrijden werden met duidelijke cijfers gewonnen, dat zal in het begin toch zeker een boost gegeven hebben. 

Jordy: Dat gaf zeker een boost, omdat het een aantal wedstrijden ook op een andere manier is gegaan dan de regulier gewonnen wedstrijden van vorig seizoen. We zagen daarin heel duidelijk een groot verschil in ‘volwassenheid’ (aldus Levi). Ik noem hierbij even de tweede wedstrijd, VV Bunde uit, waarbij we twee keer vanuit een achterstand toch de overwinning hebben weten binnen te slepen. Ik zag vanuit mijn rol een aantal facetten terugkomen waar we vorig jaar nogal wat steekjes hebben laten vallen. Dit jaar, zeker ook in de beginfase, hebben we laten zien dat het ook op een andere manier kan.
 

Levi: Vooral die wedstrijden waar we vorig jaar eigenlijk zouden verliezen, kijkend naar de wedstrijden die je op achterstand kwam of het liep even niet, op die momenten gingen we vaak op elkaar zeuren en dat ging ten kostte van ons spelletje. Dit jaar pakken we het gewoon goed op en als een volwassen team draaien de wedstrijd om. 

Dus ondanks dat het dit seizoen met nagenoeg dezelfde spelersgroep werd gestart, stond er toch een ander team dan vorig seizoen? 

Levi: De mindset was veel beter, volwassener.
 

Jordy: De mindset was beter, al hadden we in het begin ook nog wel te kampen met een groep die niet compleet was, waardoor de groep toch elke week varieerde.
 

Levi: Dan zie je wel dat de rest van de jongens dezelfde waarde hebben ten op zichtte van de spelers die er niet bij waren.
 

Jordy: Wat ook kenmerkend voor die fase was, dat vergeleken met vorig seizoen toen we heel vaak beslissend waren in de eerste helft of dat er iets gebeurde waardoor we in de tweede helft achter de feiten aan moesten lopen. In het huidige seizoen verliep dat veel anders. Het stond met vaak met rust nog 0-0, maar werd dat in de tweede helft recht gezet en zag je vervolgens dat wedstrijden alsnog met 4-0 werden gewonnen. Hierdoor hadden we na de eerste zes speelrondes een doelsaldo van maar liefst +20, met maar 4 doelpunten tegen. 

Daarna krijg je een mindere fase, met 0-0; 3-1 verlies; 1-2 verlies en nog een gelijkspel. Wat ging er toen bij jullie door het hoofd? Kwam de gedachte dat er misschien toch te hoog was ingesteld naar voren? 

Jordy: Het viel wel mee, in die zin dat de uitslag bij bijvoorbeeld SC Jekerdal (0-0) niet meer dan terecht was, dat was gewoon een goed georganiseerde ploeg. Ik kan me indenken dat voor de buitenwereld het oogt alsof er paniek is ontstaan, maar zelf heb ik dat geen enkel moment zo ervaren. Zeker als je kijkt naar de andere drie wedstrijden, Berg ’28 uit (3-1 verlies) had je met rust al met 4-1, 5-1 voor moeten staan, onterecht doelpunt afgekeurd, missen nog wat spelers, al wil ik daar niet de oorzaak naartoe schuiven, omdat dat juist een kracht is van dit seizoen. Er was geen vaste kern van 11 spelers, het waren er zelfs 16 of 17. Hierdoor werd er altijd scherp getraind, niemand was zeker van zijn plaats. 

Het was een fase waarin het voetbal niet achter bleef en ik het zelf ook niet beschouw als een mindere fase, het rendement uit de kansen die we creëerde was toen veel te laag. Dan kwam ook nog eens erbij kijken dat de tegenstanders uitermate goed profiteerde van de enkele kansjes die zij kregen. 

Je had dus wel altijd het gevoel dat het wel goed zou komen. Het was een klein dipje die eigenlijk iedere ploeg in meer of mindere mate elk seizoen wel kent? 

Levi: Dat zelfvertrouwen hebben we eigenlijk het hele seizoen wel ervaren.
 

Jordy: Dat zag je ook heel goed terugkomen, want het einde van die fase speelde we thuis tegen RKVCL en ik denk die wedstrijd op dat moment wel één van de meest cruciale wedstrijden in het seizoen is geweest, waarbij direct weer de ommekeer heeft plaats gevonden en wel weer dat spel naar ons toe hebben getrokken. Dat resulteerde ook in een goede 3-0 overwinning op RKVCL. 

Na die vier mindere wedstrijden speel je eigenlijk als een waardige toekomstige kampioen uit, je wint je wedstrijden regelmatig met grote uitslagen en speelt nog maar drie keer gelijk. Merkte je zelf ook dat je weer terug in die flow kwam en het wel goed zou komen? 

Jordy: Even los van de uitslagen denk ik dat je dit seizoen, op één week na, altijd bovenaan hebt gestaan. Je bent dan eigenlijk het hele seizoen door de te kloppen ploeg. Ik kan me nog herinneren, vorig jaar na de wedstrijd tegen SCG uit, stond er een artikel in de krant met de kop ‘Walram nu echt titelkandidaat’. Op dat moment probeerde ik toch de druk weg te nemen bij de groep, omdat ik vond dat we op dat moment te wisselvallig waren. We hadden hele hogen pieken, maar ook diepe dalen. Dit seizoen was het een stuk minder wisselvallig. We wisten dat we ook de mindere wedstrijden moesten winnen al dan niet met mooi voetbal. Ik heb ook duidelijk gemaakt dat we dit jaar de te kloppen ploeg zijn en we daar ook mee om moeten gaan. Dan komt er ook een stukje druk bij kijken, maar ik denk dat we ten op zichtte van vorig seizoen daar stappen in hebben gemaakt.
 

Levi: Ik denk dat we juist de wedstrijden waar we het niet van ons voetbal moesten hebben, maar van onze werklust, we onszelf zijn gaan overtuigen dat we die wedstrijden ook konden winnen. Daardoor hebben we ook constant met de druk weten om te gaan.
 

Jordy: En tevens altijd zeer kritisch naar de eigen prestaties blijven kijken. De feiten waren dat we de minst gepasseerde verdediging hadden en de meeste doelpunten maakten, maar in de groep waren we elke training heel kritisch naar elkaar hoe het toch nóg beter kon. Die focus bleven we ook wekelijks vasthouden. 

Dan komen we ondertussen uit bij 23 april. De dag, de datum, de kampioenswedstrijd. 

Jordy: De weken/ maanden ervoor kijk je toch al met een schuin oog naar voren, naar wat realistisch zou zijn om als streefdatum te kunnen zetten om iets te kunnen beslissen. Wetende dat dat SV Hulsberg thuis ging worden, was natuurlijk een optimaal affiche, maar ook wetende dat je dan minimaal 10 punten voor moest staan op de nummer twee. Tot twee weken ervoor zag dat er eigenlijk nog helemaal niet naar uit. Maar uiteindelijk heeft onze naaste concurrent nog een aantal punten laten liggen en hebben wij doorgepakt. Dat resulteerde erin dat wij op die 10 punten uitkwamen en dus een kampioenswedstrijd met SV Hulsberg als tegenstander.
 

Levi: Hierdoor wist je ook dat het niet makkelijk ging worden, daar hebben we het namelijk al vaker zwaar tegen gehad, maar overtuigender dan die 5-0 overwinning hadden we het niet kunnen neerzetten. We hadden ze geen centimeter gegeven. 

Het stond met rust nog 0-0, hadden jullie ergens het idee dat het nog zou mis gaan? 

Jordy: Als je kijkt naar de wedstrijden ervoor die we met een nipte overwinning afsluiten, dan was het veldspel wel beduidend minder. In de wedstrijd tegen SV Hulsberg was met name het voetbal, waar we het doorgaans toch van moeten hebben weer aanwezig. SV Hulsberg had de tactiek om heel ver in te zakken, waardoor het speelveld voor ons eigenlijk heel klein werd en we heel veel met de lange bal zijn gaan werken. In de eerste helft bleven de grote kansen nog uit, maar door één actie vlak na rust werd de wedstrijd opengegooid en dan zie je dat de tegenstander wat meer moet komen. Hier hebben we alleen maar van kunnen profiteren.
 

Levi: Het was vooral zaak om in de eerste helft niet mee te gaan in het vechtvoetbal van de kant van SV Hulsberg. Dat was vorig jaar wel anders en kwam ons dan vaak niet ten goedde. Door het niet mee te gaan in het vechtvoetbal kregen we langzaam maar zeker de overhand. 

Dan valt die 1-0 eindelijk en loopt het los. Die eerste goal moet toch zeker wel een bevrijdend gevoel gegeven hebben. 

Jordy: Je bent de hele tijd naar dat moment aan het toeleven. In de rust had ik het goede gevoel en dat probeerde ik ook aan de groep over te brengen. Dan heb je ook nog het geluk dat die goal ook nog vlak na rust valt. Op dat moment voelde het voor mij ook als een bevrijding en voor de jongens denk ik ook. Daarbij denk ik ook dat de SV Hulsberg blij mag zijn dat het bij die 5-0 gebleven is. 

Dan tikken de laatste seconden weg, fluit de scheidsrechter af en zijn jullie officieel kampioen. Wat was het eerste dat door je heen ging? 

Levi: Een en al gekte, een en al feest. We hadden onze doelstelling bereikt dus dan wordt dat ook goed gevierd.

 

Jordy: Hoe kritisch ik dan ook weer kijk, alle euforie voor de jongens, maar de wijze waarop je het binnen haalt. Waar ik het meest tevreden over ben is de overtuigende manier waarop we het in die wedstrijd hebben laten zien, met het overtuigende spel. Dat zal ook denk ik ook bij de meeste mensen nog heel lang blijven hangen. Als je dan ook nog eens de eerste periode pakt, de tweede en derde periode bovenaan staat, 10 punten los staat, de meeste doelpunten voor en de minste tegen krijgt, dan denk ik dat je wel toe bent aan een stap hogerop. 

Dan ga je dus vanzelf naar volgend seizoen kijken, zijn jullie als spelers en trainers klaar voor die derde klasse? 

Levi: Ik denk dat het ons alleen maar ten goede komt, dat we meer aan het voetballen komen. In de vierde klasse wordt je nog onderbroken door hard voetbal en veel lange ballen. In de derde klasse krijg je toch meer voetbal in het spel, waardoor je met deze ploeg veel beter uit de verf kan komen.
 

Jordy: Je zag in deze klasse dat 7 van de 10 wedstrijden dat de tegenstander heel ver inzakte en gokte op enkel momenten in de wedstrijd om tot scoren te komen. In de derde klasse krijg je meer ploegen tegenover je die ook willen voetballen. We hebben de afgelopen twee seizoenen ook al regelmatig geoefend tegen derde, tweede en zelfs eerste klassers om voor je zelf een meetmoment te creëren. Vanuit dat oogpunt gezien kunnen we wel leuke ogen gooien in de derde klasse. 

Heb je dan ook al een doelstelling in je hoofd voor komend seizoen? 

Jordy: Eigenlijk wil ik de lat altijd heel hoog leggen, zowel voor de groep als voor mezelf. Ik zou ook voorzichtig durven zeggen dat ik wel voor een periode zou willen gaan. Ik denk dat dat ook wel strookt met de denkwijze van de meeste spelers. 

In de wandelgangen wenst VV Walram 1 veel succes met hun nieuwe uitdaging in de derde klasse.

Tekst: Dionne Vasmeer