Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Patrick Faassen (TSC’04):”Het waren roerige maanden”

Mister TSC’04 Patrick Faassen, wie kent hem niet? Patrick werd door zijn ouders op vijfjarige leeftijd aangemeld bij de voetbalvereniging Tiglieja, tegenwoordig genaamd TSC’04, en begon aanvankelijk als speler. Een jaar later stond hij ineens het doel te verdedigen. Patrick:” Tijdens een kinderfeestje bij een vriendje ben ik eens op goal gaan staan om penaltys te keepen en deze jongen maakte mijn trainer destijds hier op opmerkzaam. Het bleek dat ik er aardig wat aanleg voor had.” Vanaf toen was er geen andere plaats meer dan onder de lat voor Patrick. Dat is wat hij het liefste deed en waar hij het beste in was, daar was hij happy. Patrick ontwikkelde zich ook enorm en het was al snel duidelijk dat het de man voor de toekomst zou worden. Op reeds 16-jarige leeftijd mocht Patrick dan ook al debuteren in het eerste elftal in een oefenduel tegen VVV’03 en op 18-jarige leeftijd werd hij definitief aan de selectie toegevoegd en werd hij tevens direct keeper van het eerste elftal. In eerste instantie Tiglieja en daarna TSC’04 had één zekerheidje en dat was de doelman Patrick Faassen. Patrick begon bij Tiglieja in de 4e Klasse en wist direct in zijn eerste jaar met zijn teamgenoten promotie te bewerkstelligen. Daarna speelde Tiglieja vier jaar lang in de 3e Klasse en wist het in het seizoen 1998-1999 opnieuw te promoveren, deze keer naar de 2e Klasse. Het team uit Tegelen was niet af te stoppen en presteerde ook in de 2e Klasse top. Na een vijfde plaats in het eerste jaar werd het kampioen in het tweede jaar. Een absolute topprestatie van de formatie uit Tegelen die na vijftien jaar terugkeerde in de 1e Klasse. Patrick maakte het allemaal mee, althans bijna allemaal mee. In 2000 verkaste hij namelijk voor een half jaartje naar SuS Schaag in Duitsland. De mooiste tijd moest echter nog komen voor de inmiddels 40-jarige Limburger. Patrick:”Ja ondanks dat onze prestaties in de 1e Klasse misschien niet geweldig waren heb ik de tijd van mijn leven gehad. Vooral de tijd onder trainer Leo Beckers was zo mooi, hij was zo’n geweldige man en trainer.” Maar wat als hoogtepunt begon eindigde als dieptepunt. Tiglieja kon het niet bolwerken in de 1e Klasse en degradeerde, maar wie dacht dat het ergste nu wel was geschied had het goed mis. Het seizoen 2003-2004 werd namelijk een rampzalig jaar, een jaar welke hij het liefste zal vergeten maar waarschijnlijk nooit zal kunnen vergeten. Tiglieja was dus terug in de 2e Klasse maar werd het lachertje van die 2e Klasse. De eerste vijftien wedstrijden gingen verloren en vaak met grote cijfers. Zo ging Tiglieja bv met 0-15 onderuit tegen Venray. In maart had het een kleine ‘opleving’, Tiglieja speelde zowaar twee wedstrijden achter elkaar gelijk maar dat was het dan ook wel. De laatste vijf wedstrijden gingen weer verloren waardoor de ploeg dus degradeerde. In 2004 hield de vereniging Tiglieja op te bestaan en fuseerde het met FC Steyl. Onder de naam TSC’04 en met Patrick op doel begon de fusieclub in de 3e Klasse. TSC’04 beleefde een valse start en degradeerde direct in haar eerste beste seizoen. Nee het werd eigenlijk nooit meer hetzelfde. Die goede resultaten van destijds bij Tiglieja bleven uit. TSC’04 speelde vervolgens vijf jaar in de 4e Klasse en kon nooit een rol van betekenis spelen. Sterker nog in het seizoen 2009-2010 degradeerde het opnieuw en deze keer naar de 5e Klasse. De daaropvolgende jaren viel er eindelijk weer eens wat te vieren voor het team uit Tegelen en voor Patrick. Patrick:”Ja je kunt inderdaad eindelijk zeggen. Pffff het waren zware jaren gevolgd door gelukkig weer enkele mooie jaren. Mooie jaren onder Grad Xhofleer, een geweldige man, trainer maar vooral een goede vriend. Ik vergeet het kampioenschap in 2011-2012 ook nooit meer. Het was een geweldige ontknoping. Wij stonden samen met DEV Arcen bovenaan met nog één wedstrijd te spelen. DEV kwam vervolgens op eigen veld verrassend niet verder dan een gelijkspel terwijl wij wisten te winnen bij Bieslo. De ontlading was zo mooi, echt geweldig!” De laatste vier jaar speelt TSC’04 nu weer in de 4e Klasse. TSC’04 presteerde aanvankelijk goed maar de laatste jaren zakte het weer behoorlijk af en nam de onrust toe. Onrust rondom Patrick maar ook onrust binnen de vereniging. Patrick voelde zich zelfs genoodzaakt om te stoppen bij zijn cluppie waar hij inmiddels al 36 jaar lid van is. Patrick:” Eigenlijk was ik gestopt o.a. door onvrede over het beleid wat destijds gevoerd werd binnen de club. Toen ik “gestopt” was, werd ik gebeld door SuS Schaag waar ik na dat half jaar in 2000 nog veel bekenden en vrienden had zitten. Deze mensen hadden vernomen dat ik vrij was en hebben me gevraagd of ik de A1 daar wilde komen trainen. Dat heb ik ook gedaan, maar na 4 weken was ik al assistent bij het 1e, en keeperstrainer voor de hele club erbij….De A1 werd na de winterstop uit de competitie genomen omdat het telkens de vraag was of er genoeg spelers waren. De seniorenkeepers ben ik wel blijven trainen.” Met een scheef oog bleef hij natuurlijk wel TSC’04 volgen want dat was toch de vereniging waar zijn hart lag. Het deed hem ook pijn om te zien hoe het de vereniging verging. Er was veel onrust en daarbij waren de resultaten ook niet om naar huis te schrijven. Op het moment dat TSC’04 Patrick benaderde voor hulp hoefde hij dan ook niet lang na te denken. Patrick:” Toen in Duitsland de a1 werd opgeheven, werd ik gevraagd om Huib Zegveld mee te ondersteunen bij het 1e omdat Casper Tielen ziek werd. Hier heb ik niet lang over na moeten denken. Ik kon Huib vrij goed en wilde hem heel graag helpen. Na een week of 3 werd mij door het nieuwe bestuur (op aanraden van Huib) gevraagd of ik het niet wilde overnemen totdat Casper weer beter was. We waren toen al rond voor het nieuwe seizoen dat ik de hoofdtrainer zou worden. Hier heb ik direct ja op gezegd omdat het toch mijn club is en de spelers zijn in de loop der jaren stiekem toch wel vrienden geworden. Die laat je niet stikken! Ik heb het toen ook geheel belangeloos voor de club gedaan.” Maar het bleef niet alleen bij coachen. Patrick, die ook lange tijd de jeugd van TSC’04 had getraind en op aanraden van Grad Xhofleer zijn trainersdiploma behaalde, trok op een gegeven moment ook weer zijn keepershandschoenen aan. Patrick:”TSC’04 had een keepersprobleem en ik kreeg vervolgens van Casper Thielen de vraag voorgelegd om toch weer plaats te nemen onder de lat. Zodoende heb ik zelfs in de nacompetitie als trainer/speler gespeeld.” Zoals hierboven aangegeven werden de resultaten dus niet beter. De eerste wedstrijd onder leiding van Patrick werd nog wel gewonnen (Bieslo 2-3) maar daarna werd het slechter en slechter. TSC’04 wist zelfs nog maar één wedstrijd te winnen en zakte af naar de gevarenzone. Uiteindelijk moest het genoegen nemen met een twaalfde plaats en moest het twee finalewedstrijden spelen tegen Vorstenbossche Boys voor klassenbehoud. Gelukkig voor iedereen die TSC lief heeft werden de wedstrijden eenvoudig gewonnen (3-0 en 1-5) en mag het dus komend jaar opnieuw uitkomen in de 4e Klasse. Een enorme moeilijk periode werd dus alsnog afgesloten met een klein succesje. Patrick:” Het waren inderdaad roerige maanden. Schorsingen, blessures en mentaliteitstrubbelingen maakten dat het niet vanzelf ging, met een plaats in de nacompetitie voor handhaving tot gevolg. Huib en ik hebben het niet makkelijk gehad. We deden alles samen. We spraken alles door en namen samen de beslissingen. Uiteindelijk kregen we het net op tijd op de rit en speelden we tegen Vorstenbossche Boys de twee beste wedstrijden van het seizoen en de afgelopen drie jaar.” Hoe dan ook de formatie uit Tegelen is ontsnapt aan degradatie. Feit is wel dat er dingen zullen moeten veranderen want anders gaat het komend seizoen alsnog mis. Ook Patrick is zich daar volkomen van bewust maar heeft er vertrouwen in. Vertrouwen in de groep en vertrouwen in een goede afloop. Patrick:” Komend seizoen willen we gezien de vele wisselingen er eerst een hechte groep van maken, die plezier in voetbal uit gaat stralen en voor elkaar door het vuur gaat. Resultaat komt dan vanzelf. We willen graag verzorgd voetbal gaan spelen en willen de bovenste helft van de middenmoot aantikken. Alles wat meer is, is meegenomen.” Patrick heeft er in ieder geval al weer zin en vandaag gaat het dan ook eindelijk weer beginnen. Heel het gezinnetje Faassen zal er weer op uittrekken want voetbal staat op één. Vrouwlief gaat altijd mee en ook de kinderen spelen bij TSC’04, samen zijn ze dan ook zes dagen in de week op het voetbalveld te vinden. Vandaag zal het dus een begin maken aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen en dan staat er volgend weekend al iets heel moois op het programma. Patrick:” Vrijdagavond zullen we vertrekken naar Duitsland, naar Schaag waar we bij aankomst nog een keer zullen trainen. Daarna zullen we gezamenlijk met het 1e team van SuS Schaag (die ook hun trainingskamp hebben daar) de avond doorbrengen op het sportpark aldaar. Op zaterdagmorgen en zaterdagmiddag zal er nog een keer getraind worden waarna we de avond zullen doorbrengen op het dorpsfeest. Zondagmorgen is er dan een gezamenlijk ontbijt met een lichte training en s’middags om 14 uur spelen we tegen SuS Schaag onze eerste wedstrijd. We hebben er enorm veel zin! Dit weekend zal zeer goed benut worden om in ieder geval de onderlinge banden in de selectie aan te trekken. We gaan er een leuk weekend van maken!”