Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Paul Jans: ”Kwiek Venlo, een goed georganiseerde volksclub!”

De 32-jarige Paul Jans begon op 5-jarige leeftijd met voetballen bij het kleine RKVV Keldonk. Na vijf jaar vertrok de talentvolle Paul naar Sparta’25 waar meer mogelijkheden lagen om echt door te groeien. Bij Sparta’25 was hij één van de betere spelers en dat bleef niet onopgemerkt. Paul werd geselecteerd voor het Brabants elftal waar hij uiteindelijk tweemaal Nederlands kampioen mee werd. Paul was een opvallende speler binnen dat team omdat hij de enige was die nog voor een amateurteam uitkwam, de overige spelers genoten allemaal een opleiding bij een profclub. Hier kwam natuurlijk al snel verandering in. VVV Venlo toonde interesse en Paul mocht een jaar lang meetrainen en speelde ook reeds enkele oefenwedstrijden. De 13-jarige Paul maakte indruk en vertrok definitief naar VVV Venlo om vervolgens de jeugdopleiding te doorlopen. Hij ging toen bij een gastgezin wonen om niet teveel hoeven te reizen. Tot het jaar 2000 speelde Paul in de jeugdopleiding van VVV en in dat zelfde jaar zag Paul zijn lang gekoesterde droom uitkomen, spelen voor VVV Venlo 1. Hij mocht op 21 oktober 2000 invallen in de 79e minuut bij het duel FC Eindhoven-VVV Venlo (1-0 verlies). Zijn eerste echte basisplaats had hij op 26 mei 2001 in het thuisduel tegen FC Zwolle (0-3 verlies). Zijn eerste doelpunt liet hij aantekenen in het uitduel tegen FC Zwolle op 8 februari 2002 (0-2 winst). In totaal speelde Paul 148 wedstrijden (33 doelpunten) voor VVV Venlo voordat hij naar eredivisionist NEC vertrok. Paul: “Ik ben eerst naar NEC Nijmegen gegaan omdat ik de kans die ik kreeg om in de eredivisie te spelen uiteraard niet wilde laten lopen. Jammer genoeg kon ik daar geen basisplaats bemachtigen waardoor ik na een jaar weer terug ging naar VVV Venlo. Ik kwam tot tien wedstrijden maar kwam na een kleine blessure op de tribune terecht wat ik erg vreemd vond omdat ik daarvoor steeds een basisspeler was. In de winterstop heb ik vervolgens besloten om weg te gaan, en ben ik naar Rot Weiss Essen gegaan.” Ook Rot Weiss Essen werd geen succes verhaal. In het seizoen 2008/2009 verkaste Paul vervolgens naar FC Den Bosch waar hij twee seizoenen lang voor zou uitkomen. Naar eigen zeggen maakte hij daar de succesvolste periode door. Paul: “Ik heb na mijn kruisbandblessure bij FC Den Bosch een succesvolle 2e seizoenshelft gehad in het seizoen 2009/2010. Velen hadden de hoop in mij opgegeven maar trainer Marc Brys en de medische staf bleven in mij geloven, daar ben ik ze echt dankbaar voor.” Wat Paul ook in positieve zin bij bleef was de periode bij FCV Dender EH in België wat ineens op zijn pad kwam. Paul zou namelijk in het seizoen 2011-2012 aanvankelijk naar topklasser Dijkse Boys gaan tot daar dus de Belgische ploeg kwam. De eerste helft van de competitie verliep zeer moeizaam voor Paul maar in de tweede seizoenshelft kwam hij ijzersterk terug voor FCV Dender EH wat onder leiding stond van Vital Borkelmans. Ondanks de uitstekende tweede seizoenshelft kwam er ook een einde aan het avontuur bij FCV Dender EH en vertrok hij naar topklasser De Treffers. Het werd een nare periode voor Paul. Paul: “Ik wist na de 5e competitie wedstrijd dat er iets niet klopte, dat het niet helemaal eerlijk ging bij De Treffers. Een collega / concurrent MOEST daar spelen op mijn positie. Dat hebben ze na het seizoen ook toegegeven. Op dat moment heb ik wel eens gedacht om te stoppen. Het zit alleen niet in mijn karakter om op te geven, maar lang en moeilijk was het wel. Ik was blij dat het seizoen afgelopen was en dat sv Venray op mijn pad kwam.” Vol goed moed en zin begon hij bij SV Venray. De sfeer binnen de selectie was uitstekend en de resultaten waren er dan ook naar. Bij de winterstop stond de ploeg bovenaan en had het de periode gewonnen. Maar wederom was Paul het geluk niet gegund, er kwamen problemen en de spelers werden er de dupe van. Paul werd zelfs weggestuurd. Paul: ” Het jaar met sv Venray was een heel leuk jaar met onze groep, uiteraard ging het voor de winterstop helemaal geweldig! Ook ik had het nodig, want na de teleurstellingen bij De Treffers wilde ik ook weer vlammen. Na de winterstop kwamen helaas de problemen en werden de resultaten ook stukken minder, helaas. Uiteindelijk speelde ik mijn laatste wedstrijd voor sv Venray tegen Schijndel, ik kreeg 2x geel dus rood, alleen kan dat nooit een reden zijn om mij weg te sturen. Alleen was dit voor de trainer blijkbaar de ideale gelegenheid om van me af te komen. Twee weken daarvoor hadden we nota bene nog een gesprek over het nieuwe seizoen en was ik nog DE speler, als ik zou blijven dan zou ik waarschijnlijk veel jongens over de streep trekken om ook te blijven. Achteraf blijkt dat dat tegen wel meer jongens gezegd is haha... Ze wilde gewoon van me af omdat ze problemen hadden. Nou zeg dat dan gewoon...” Na twee jaar vol ellende kwam daar zijn huidige club Kwiek Venlo op zijn pad. Paul:” Ik ken Peter Janssen al een hele tijd van al die jaren in Venlo, en zo hebben we het er weleens over gehad om daar te gaan voetballen. Na de gebeurtenissen bij sv Venray, vond ik het tijd om meer op het maatschappelijke te gaan richten en meer tijd te hebben voor het gezin. Daarom is Kwiek Venlo voor mij ideaal en kon ik mijn "afspraak" nakomen.” Bij de goed georganiseerde volksclub, zoals Paul het zelf zegt, heeft hij het uitstekend naar zijn zin. Alles is helemaal top geregeld zowel op als buiten het veld. Alles is aanwezig, trainingspakken, kleding…. Alles. Ook de derde helft is geweldig, samen met zijn teamleden pakt hij lekker een drankje en regelmatig is er een dj of zanger te vinden in de kantine van Kwiek Venlo. Paul lijkt zijn geluk te hebben gevonden en is zeer tevreden. Paul:” Ik wist totaal niet wat ik zou kunnen verwachten, maar ik kan weinig negatiefs vinden. Ik heb de juiste keuze gemaakt. Voetballend gezien had ik het zelf op begin van het seizoen wat lastig, en was het niet goed, een hamstring die wat irriteerde waardoor ik niet voluit kon gaan. Ik voelde me ook wat beperkt in de spits en kreeg te weinig ballen of mijn voortzetting was te matig. Na een wedstrijd of 6 speel ik vanaf het middenveld en kan ik me meer uitleven, en lekker voetballen. Sindsdien gaat het lekker met mij en het elftal en moeten we dit zo doortrekken.” Paul is dus tevreden, althans nog niet helemaal want er is nu nog één ding wat hij perse wil; kampioen worden!