Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Raymond Koenraadt: “Ik wil op een positieve manier de poort verlaten”

De 43-jarige Raymond Koenraadt, in het dagelijks leven bedrijfsleider bij Forfarmers, begon op zevenjarige leeftijd met voetballen bij de voetbalvereniging Sparta’25 in Beek en Donk. Daar doorliep hij de gehele jeugdafdeling en werd hij tweemaal kampioen. Vooral het laatste kampioenschap in de A-Top was er eentje om in te lijsten. De Beek en Donkenaren, met o.a. Raymond Koenraadt, Mischa Werdens en Maurice Verberne in de gelederen, waren niet alleen oppermachtig in haar competitie maar tevens op het Brabants Kampioenschap. De A-Top van Sparta’25 drong door tot het Nederlands kampioenschap en behaalde daar knap een vierde plaats. Natuurlijk speelden zich daar ook enkele spelers in de kijker waaronder Raymond. Op 16-jarige leeftijd vertrok Raymond vervolgens naar FC Eindhoven waar hij uiteindelijk drie jaar in het tweede team heeft mogen spelen. Vervolgens vertrok Raymond naar Helmond Sport waar hij in totaal twee jaar onder contract heeft gestaan. Door een hardnekkige knieblessure was Raymond echter genoodzaakt om lager te gaan voetballen en kwam hij bij tweedeklasser Veloc (nu Gestel) terecht. Met dit team behaalde hij eenmaal een kampioenschap. Na Veloc volgde nog DBS (destijds Hoofdklasse) en Stiphout Vooruit. Bij laatstgenoemde ploeg was Raymond maar liefst negen jaar actief. In het seizoen 1999/2000 droeg hij voor het eerste de rood-wit-blauwe kleuren van Stiphout Vooruit en zette het team de beste prestatie neer sinds jaren. De invloed van Raymond op het team was duidelijk zichtbaar en het team begon steeds beter te presteren. Stiphout Vooruit eindigde de daaropvolgende vijf jaren steeds bij de eerste vier en wist in 2005-2006 zelfs promotie af te dwingen naar de 3e Klasse. In die 3e Klasse had de ploeg het wel heel lastig en moest het in het laatste seizoen van Raymond (2007-2008) knokken tegen degradatie. Via de nacompetitie wist de ploeg zich uiteindelijk te handhaven. Voor Raymond was het zoals gezegd het laatste seizoen. Het werd voor hem steeds moeilijker heelhuids uit de strijd te komen. Het lichaam was op en wilde niet meer en het herstel na elke wedstrijd duurde steeds langer. Raymond besloot vervolgens te stoppen met voetballen maar wilde het voetbalwereldje zeker nog geen vaarwel zeggen. Raymond:” Ik had voor mezelf al besloten de trainersdiploma’s te gaan halen. Echter door het feit dat zelf voetballen toch het mooiste was heeft dit ertoe geleid dat ik pas na mijn actieve carrière, ik was inmiddels 36, gestart ben met de opleiding.” Ondertussen werd Raymond door Stiphout Vooruit benaderd voor een rol als assistent-trainer. Natuurlijk greep Raymond deze kans met beide handen aan, niet alleen omdat hij toch al iets in het trainerswereldje wilde gaan doen maar ook omdat Stiphout Vooruit toch wel zijn cluppie was geworden. Het werd echter niet waarop hij gehoopt had. Sterker nog het werd een grote teleurstelling. Raymond:” Assistent-trainer zijn is weer iets apart en voor mij een lastige rol omdat ik ervaren heb dat dit een functie is waarbij je je moet conformeren aan een hoofdtrainer. Dit was voor mij nog niet zozeer het probleem omdat ik wel goede discussies kon voeren met de trainer, echter je ziet ook zaken die in jouw ogen anders kunnen/moeten waarbij je niet de eindbeslissing mag en kan nemen. Dit gaf uiteindelijk problemen omdat men er niet voor open stond. Uiteindelijk was er de noodzaak om te stoppen bij Stiphout Vooruit.” Met pijn in zijn hart nam Raymond afscheid van Stiphout Vooruit want zoals hij nu nog aangeeft is Stiphout Vooruit gewoon een hele leuke club. Toch had het afscheid ook een leuke bijkomstigheid voor Raymond. Direct nadat Raymond was gestopt bij Stiphout Vooruit nam oud-trainer Ton van Dijk namelijk contact met hem op. Raymond:” Met Ton heb ik altijd een goede band gehad. Als actief speler heb ik 5 mooie jaren onder hem mogen voetballen. Als aanvoerder gaf hij mij een bepaalde verantwoordelijkheid in en buiten het veld. Vooral in het veld was ik zijn verlengstuk. We wisten altijd direct te anticiperen op een omzetting in de organisatie of als er tactisch wat moest gebeuren. Nadat ik gestopt ben bij Stiphout Vooruit heeft Ton mij direct gevraagd of ik bij RKVV Erp zijn assistent wilde worden. Met de achterliggende gedachte dat het destijds mogelijk het laatste jaar voor Ton zou worden bij Erp ben ik daar ingestapt met de hoop om mogelijk zijn opvolger te worden.” Raymond, die inmiddels zijn UEFA-C diploma had behaald en bezig was met UEFA-B diploma, had het direct goed naar zijn zin bij zijn nieuwe club. Alles leek te kloppen. Raymond: “Mijn eerste jaar als assistent trainer verliep naar behoren. Ik heb daar mijn eigen ding kunnen doen bij Erp 2 en men gaf mij de gelegenheid om mezelf door te ontwikkelen als trainer. Ton nam mij serieus en stond open voor mijn mening en visie.” Begin november 2009 besloten Erp en Ton van Dijk in overleg dat de samenwerking tussen de twee na vijf jaar zou stoppen en dat bood dus mogelijkheden voor Raymond. Er waren tussen Raymond en Erp niet zozeer concrete afspraken over het eventueel opvolgen maar het zou wel tot de mogelijkheden kunnen behoren. Ook vertrekkende coach Ton van Dijk attendeerde Erp op Raymond als opvolger. Twee weken na de bekendmaking van het vertrek van trainer Ton van Dijk werd Raymond voorgesteld als de nieuwe coach van Erp met ingang van het seizoen 2010-2011. Zowel Ton als Raymond waren verheugd en wilden beiden maar één ding; het seizoen goed afsluiten en als het kon met een kampioenschap. Het vaandelteam van Erp slaagde daar ook in maar ook het tweede team, dat dus onder hoede stond van Raymond, deed het uitstekend en behaalde een keurige vierde plaats in de reserve tweede klasse. In augustus 2010 beleefde Raymond zijn vuurdoop als hoofdcoach. Hij stond direct voor een enorme uitdaging namelijk handhaving in de 3e Klasse. Erp speelde in totaal drie jaar eerder in de 3e Klasse. Twee keer sloot het het seizoen af met degradatie en eenmaal werd het zesde (beste prestatie ooit). Zou Raymond er met zijn team in slagen zich te handhaven in de 3e Klasse? Het antwoord was volmondig ‘ja’. Erp werd in haar eerste jaar vierde en moest alleen Heeswijk, Prinses Irene en Mierlo-Hout voor zich dulden. Ook in het tweede jaar deed de ploeg het naar behoren. Erp eindigde op een zesde plaats. In de volgende twee seizoenen schreef Erp geschiedenis onder leiding van Raymond. In 2012-2013 opende Erp de competitie sterk met zeven overwinningen op rij. De eerste periode ging naar Erp en tevens had het de eerste plaats stevig in handen. Ondanks een daaropvolgende mindere periode bleef het deze positie vasthouden al voelde Erp wel de hete adem van EVVC in haar nek. Het werd een spannende strijd tussen Erp en EVVC totdat de maand maart/april aanbrak. Erp won op eigen veld met 2-1 van EVVC en nadat EVVC vervolgens ook verloor van DAW en gelijkspeelde tegen Rhode leek de beslissing te zijn gevallen. Drie wedstrijden voor het einde kon Erp de titel pakken in het thuisduel tegen Rhode. De ploeg speelde echter gelijk waardoor het het feestje nog een week moest uitstellen. Op 28 april 2013 was het dan toch zover. Erp werd kampioen in de 3e Klasse! Het verhaal van vorig seizoen is inmiddels wel bekend en meerdere malen besproken op onze website. Voor het eerst in de historie mocht Erp uitkomen op 2e Klasse niveau en wederom verraste het vriend en vijand. Hoewel het begin qua veldspel nog eens niet zo slecht was bleven de punten uit. Lange tijd leek het er op dat de ploeg zou moeten strijden tegen degradatie. Directe degradatie zou het niet worden daar Berghem Sport en HVV Helmond al snel op grote achterstand geraakten. Erp kende echter een waanzinnig slot waardoor het niet alleen de dans ontsprong maar tevens de laatste periode won. Het was het wonder van Erp. De ploeg blaakte van vertrouwen en leek tot veel in staat wat ook tot uiting kwam in de nacompetitie. Erp schakelde in een ware thriller GSV’28 uit en wist in de finale ook Laura Hopel Combinatie tweemaal te verslaan. Het sprookje bleef maar voortduren en Erp promoveerde dus voor het eerst in de historie naar de 1e Klasse. Het zijn natuurlijk geweldige resultaten voor een club als Erp maar ook geweldige resultaten voor een beginnend coach. Dit seizoen dus voor het eerst in de 1e Klasse. De afgelopen jaren waren mooi maar de verwachting was en is misschien toch wel dat dit niveau te hoog gegrepen is/was voor Erp. Hoe kan een ploeg die vorig seizoen achtste werd in de 2e Klasse zich handhaven in de 1e Klasse? Hoe kan een ploeg uit het kleine plaatsje Erp (ongeveer 5000 inwoners) het gaan redden tegen grote verenigingen met een rijk verleden. Het lijkt onmogelijk maar je weet natuurlijk nooit in het voetbal. Wat we wel kunnen zeggen is dat Erp het op dit moment gewoon heel erg goed doet in de 1e Klasse en het best presteert van alle ploegen welke zijn gepromoveerd uit de 2e Klasse. RKSV Minor, vorig seizoen kampioen in de 2e Klasse G, is momenteel terug te vinden op een negende plaats in de 1e Klasse D. Wilhelmina’08, vorig seizoen kampioen in de 2e Klasse H, staat momenteel twaalfde in de 1e Klasse D en NWC dat eveneens via de nacompetitie promoveerde is de nummer laatst in de 1e Klasse D. Erp zelf staat momenteel achtste (1e Klasse C) en wist drie wedstrijden te winnen, eenmaal gelijk te spelen en viermaal te verliezen. Komende zondag moet Erp inhalen tegen de nummer elf EFC en zou het dus misschien wel eens afstand kunnen nemen van de onderste regionen. We kunnen in ieder geval wel zeggen dat Erp opnieuw verbaast en succesvol is. Ondanks dat heeft Raymond onlangs wel de beslissing genomen om Erp na dit seizoen te verlaten en op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging. Raymond: “Laat ik voorop stellen dat het niet zomaar even een beslissing is geweest. Ik werk nog steeds met veel plezier bij deze mooie club. Het is een goed georganiseerde vereniging met mensen die er vol voor gaan. Er ligt een duidelijk en realistisch beleidsplan voor gehele vereniging. Het beleid om te werken met gediplomeerde trainers op de hoofdgroepen heeft de afgelopen jaren zijn vruchten af geworpen. Ook voor de toekomst hoeft men zich geen zorgen te maken omdat er over enkele jaren weer een goede lichting aan zit te komen. De faciliteiten om goed te kunnen werken als trainer zijn perfect geregeld. Ik heb mij totaal geen zorgen hoeven te maken om het trainingsmateriaal of overige zaken die voor een trainer belangrijk zijn. Het is ongelooflijk met wat voor passie en inzet deze materiaalmensen werken. Zij verdienen een grote pluim! Kortom een fantastische club waar ik veel vrienden aan ga overhouden en een club die ik dankbaar blijf dat ik als beginnend trainer de kans heb gekregen mij te ontwikkelen tot de trainer die ik nu ben. Mede hierdoor heeft het mij niet koud gelaten om een keuze te maken. Vooral als mens. Als trainer was er ik vrij snel uit. Na 5 jaar en met de successen, 1 kampioenschap in de 3e klasse en het jaar erop promotie via de nacompetitie naar de 1e klasse, lijkt het mij goed dat onze wegen elkaar scheiden. Soms lees je dat trainers en clubs uiteen gaan omdat de chemie weg is, dat wil ik niet. Als je nog ¾ jaar moet samenwerken, moet er zeker nog chemie zijn. Daarom wil ik dat voor zijn. Ik wil de doelstelling, handhaven in de 1e klasse, behalen en op een positieve manier de poort verlaten.” Hoe graag een trainer ook wil, toch zie je vaak dat de chemie dan wel verdwijnt nadat een trainer kenbaar heeft gemaakt dat hij aan het einde van het seizoen vertrekt. Zeker als men veel verliest. Raymond zelf is daar niet bang voor. Raymond:” Nee absoluut niet! De spelers en club wilden graag door met mij. De chemie is niet weg en Erp zou Erp niet zijn als we niet voor 100% voor onze doelstelling gaan.” Raymond wil dus met zijn team handhaving bewerkstelligen en wil dan volgend jaar een nieuwe start maken bij een nieuwe club. Wie zijn nieuwe werkgever gaat worden is nog niet bekend wel wat hij zelf voor ogen heeft. Raymond: “Ik wil zeker zo hoog mogelijk trainen. Het behalen van het diploma UEFA A zit mij momenteel een beetje in de weg. Los daarvan zijn daar ook weer oplossingen voor. Of clubs dit willen laat ik in het midden.  Daarnaast lijkt het mij ook leuk om bij een 2e of 3e klasser weer iets moois op te bouwen. Ik laat het de komende weken even op mij afkomen wat er voorbij komt. De carrousel moet nog op gang komen.