Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Robbert Stam (HVCH): “Ik wil me graag in blijven zetten voor HVCH”

Robbert Stam meldde zich op zesjarige leeftijd aan bij de voetbalvereniging HVCH uit Heesch. Robbert, die altijd bezig was met de bal, kwam in de F5 te spelen, ging daarna over na de F2 en vervolgens naar de F1. Na één jaar in de E1 ging hij voetballen bij RKSV Margriet uit Oss. Terwijl hij nog een jaar in de E-jeugd mocht spelen werd hij direct in de D-jeugd geplaatst. Na één jaar D2 speelde Robbert vervolgens telkens in het hoogste elftal van elke leeftijdscategorie. Robbert was een talentje en werd geregeld opgeroepen voor de regio Maasbuurt waarmee hij wedstrijden speelden tegen teams uit dezelfde regio of tegen BVO’s. Na drie jaar in de B1 van Margriet te hebben gespeeld ging hij weer terug naar HVCH waar hij ging spelen voor de A1. Het waren mooie succesvolle jaren, zo weet ook Robbert zich nog te herinneren. Robbert: “Ja, ik heb heel wat hoogtepunten mogen meemaken tijdens mijn jeugdjaren zoals bv de kampioenschappen in de D1 en C1 bij Margriet. In de D hadden we echt een goed elftal en versloegen we regelmatig BVO elftallen. In de C1 promoveerden we naar de 2e divisie landelijk wat ook een vrij behoorlijk niveau was voor een club als Margriet. Ook het eerste jaar in de A in de tweede divisie landelijk was een mooi seizoen bij HVCH. Daar werden we derde met ploegen als MVV, Helmond Sport, PSV A2 en TOP Oss in de competitie. Daarnaast waren de toernooien die we in de jeugd van Margriet in Spanje speelden wel een hoogtepunt. Op die leeftijd met zijn allen voor een week naar Salou en Malgrat de Mar voor een voetbaltoernooi, geweldig was dat.” Een ander hoogtepunt vergeet Robbert en dat was waar elke voetballer denk ik wel van droomt en dat is debuteren in het eerste elftal van je cluppie. Robbert speelde op dat moment nog in de A1 maar mocht toen mee met het eerste elftal. HVCH speelde destijds in de 3e Klasse en stond met nog vier wedstrijden te gaan op een vierde plaats achter o.a. koploper Margriet. HVCH moest in Broekhuizenvorst aantreden tegen laagvlieger SVEB en voor Robbert was er een basisplaats weggelegd. HVCH won simpel (0-3) en Robbert liet een uitstekende indruk achter. Robbert: “Wel leuk dat ik toen meteen complimenten voor mijn optreden kreeg in de krant. Mijn moeder heeft het krantenknipsel daarvan nog bewaard.” Het gevolg van zijn goede optreden bij het vaandelteam en in de A1 was dat hij het daaropvolgende seizoen definitief werd opgenomen in de selectie en snel een basisplaats wist te bemachtigen bij het eerste elftal. In eerste instantie werd Robbert gepositioneerd als verdedigende middenvelder. Later schoof hij terug naar zijn vertrouwde positie als centrale verdediger daar waar zijn hart ligt. Maar hoe zou je Robbert als voetballer omschrijven? Robbert zelf heeft hier wel een mening over. Robbert:” Ik beschouw mezelf wel als een moderne verdediger die graag wil opbouwen en vanuit de zone voetbalt. Verder heb ik een goede trap en inzicht. Koppen, zowel aanvallend als verdedigend, is niet mijn favoriete onderdeel van het voetballen.” Robbert wist dus snel een basisplaats te bemachtigen welke hij niet meer uit handen gaf. Het ging dus goed met Robbert, maar niet alleen met hem maar ook met het team welke in de lift zat. Hij debuteerde dus in de 3e Klasse waar het team tweede werd achter kampioen Margriet. In de daaropvolgende vier jaar werd het team driemaal derde en eenmaal vierde. Driemaal mocht het ook de nacompetitie in voor promotie en tweemaal was het heel dichtbij. In het eerste seizoen (2002-2003) verloor het de finale van Wittenhorst (1-2). Het jaar daarna was het in de eerste ronde te sterk voor VVV’03 maar werd het in de tweede ronde uitgeschakeld door RKVB. Uit won HVCH met 0-1 maar thuis verloor het met 0-1 waarna strafschoppen de beslissing moesten brengen. Hierin was RKVB de betere. Na een jaar zonder nacompetitie mocht het in 2005-2006 wederom een poging wagen en deze keer ging het wel goed. Driemaal scheepsrecht. HVCH versloeg in eerste ronde Maarheeze over twee wedstrijden, was daarna te sterk voor Blerick en in de finale na strafschoppen voor SVC 2000. Robbert was er toen overigens niet bij want hij verruilde in de zomer van 2005 HVCH voor hoofdklasser TOP. Een succes werd het overigens niet want terwijl HVCH dus promoveerde daalde Robbert met zijn TOP af van de Hoofdklasse naar de 1e Klasse. Toch heeft Robbert nooit spijt gehad van de overstap. Robbert: “Helaas degradeerden we dat jaar met SV Top en voor mij persoonlijk was het niet echt een gelukkig seizoen. Toch heeft het mij wel iets opgeleverd. Ik ben dat jaar vooral op mentaal gebied sterker geworden. Robbert keerde terug naar HVCH wat door denderde want na de promotie was er een mooie vierde plaats in de 2e Klasse gevolgd door een onverwacht kampioenschap. HVCH, Rhode, Milsbeek en NWC vochten om de titel. Rhode had de beste papieren maar ging in de voorlaatste ronde onverwachts onderuit waardoor HVCH ineens op de eerste plaats belandde. Met nog één wedstrijd te gaan kon het niet meer fout gaan en dat deed het ook niet. HVCH won bij Venlo met 0-5 en pakte voor het eerst een titel sinds 1996-1997. Het eerste jaar in de 1e Klasse werd geen succes en de ploeg degradeerde direct terug. Maar HVCH was de 2e Klasse ontstegen want de ploeg maakte samen met wederom NWC de dienst uit. De spanning was groot. Met nog één wedstrijd te gaan stond HVCH drie punten voor op NWC, één punt zou dus voldoende zijn. HVCH kwam op slag van rust op achterstand bij Wilhelmina’08 maar wist een kwartier voor tijd de belangrijke 1-1 te scoren. Deze score wist de ploeg uit Heesch vast te houden waardoor het tweede kampioenschap binnen drie jaar een feit was. HVCH eindigde uiteindelijk met negenenveertig punten bovenaan met NWC op achtenveertig en de nummer drie Nulandia op 34. Een nieuwe kans dus in de 1e Klasse en deze keer ging het goed! Heel erg goed. In het eerste jaar werd HVCH derde en pakte het de tweede periode. In de nacompetitie kon het vervolgens geen potten breken tegen Deurne. Het tweede jaar werd een onvergetelijk seizoen maar dan eigenlijk in het negatieve zin van het woord. HVCH was het hele jaar top, nou ja hele jaar op vier wedstrijden na. HVCH schoot de startblokken uit en won het ene na het andere duel. Winst van de eerste periode was dan ook een logisch gevolg. Maar de ploeg bleef goed draaien ook na het behalen van die eerste periode. HVCH bouwde een aardige voorsprong op en leek regelrecht op het kampioenschap af te stevenen. Wat zou er nog verkeerd kunnen gaan? Nou heel veel! HVCH verloor van de concurrenten Schijndel en Someren, won vervolgens nog wel van Heidebloem maar ging in de laatste wedstrijd onderuit tegen degradant Laura Hopel Combinatie. Wat niemand had verwacht gebeurde toch, HVCH gaf een kampioenschap weg. Zes punten voorsprong met nog vier wedstrijden te gaan waren zomaar weg. Het ongeloof was groot, de teleurstelling was groot. HVCH moest zich gaan opladen voor de nacompetitie en dat viel niet mee. Het werd ook geen succes. Geldrop werd nog wel verslagen maar daarna was Someren tweemaal te sterk. Het seizoen wat zo mooi begon eindigde in mineur. Het leek ook zijn doorslag te hebben op het daaropvolgende seizoen. HVCH was geen schim meer van de ploeg van het jaar daarvoor. De titelkandidaat was nu ineens een degradatiekandidaat geworden. Tot op de laatste speeldag moest de ploeg tegen degradatie knokken. In het allerlaatste duel kwam het op achterstand tegen HVV Helmond wat nacompetitie zou betekenen maar gelukkig voor iedereen die HVCH lief had wist de ploeg nog de gelijkmaker te produceren en zich zodoende te handhaven. Na twee hectische jaren keerde de rust terug bij HVCH en werd de ploeg zowel vorig als dit seizoen zesde. Voor Robbert was het het laatste seizoen. Robbert, die voor het laatst in competitieverband scoorde op 27 april in uitduel tegen DESO, heeft er dan dertien seizoenen op zitten, twaalf bij HVCH en één bij TOP. Het was een carrière vol hoogtepunten en dieptepunten en mooie herinneringen. Zo weet ook Robbert. Robbert: “Ja er is inderdaad veel gebeurd in deze jaren. Hele leuke en mooie dingen maar ook dingen waar ik eigenlijk liever niet meer aan terug wil denken. Hoogtepunten bij de senioren waren toch vooral de kampioenschappen in de 2e klasse in 2008 en 2010 (we degradeerden weer in 2009). Daarnaast de uitverkiezing bij de kliksport awards als beste speler van mijn klasse in 2010 en 2012. In 2007 speelden we bij HVCH ter ere van het 75 jarige jubileum van de club tegen PSV. Dit was ook een geweldige ervaring. We stonden op het veld tegen onder andere als Cocu, Kluivert, Koné en Michael Reiziger. Ja en dan de dieptepunten. Dit is denk ik wel duidelijk! De dieptepunten waren de degradatie uit de 1e klasse in 2009 en het verlies van de kampioenswedstrijd in 2012 in de 1e klasse. Pfff. Maar dan heb je nog enkele dingen welke ik nooit zal vergeten. Gekke dingen zoals en ongeluk met de spelersbus op weg naar een wedstrijd, medespelers die tijdens de voorbespreking binnen komen lopen en een frietje speciaal, levensloop maken voor leden van de staf die 50 worden, geweldige herinneringen. Maar het meest opmerkelijke is toch wel, en ik noem geen namen, dat een medespeler ooit het slipje van zijn moeder, die in de wasdroger aan zijn scheenbeschermer was gaan plakken, uit zijn tas tevoorschijn haalde. Om nooit te vergeten, haha.” Een onvergetelijke tijd, een tijd waarin hij werkte onder verschillende trainers en hij het op mocht nemen tegen vele goede spelers. Over enkele wil Robbert nog wel iets kwijt. Robbert:” Bij de senioren heb ik 5 trainers meegemaakt waarvan Henry van Alebeek in mijn ogen toch de beste was. Hij ademde voetbal en was niet alleen tactisch sterk, maar ook een zeer sociale man. Nam altijd de tijd voor alles en iedereen en wilde ons echt beter maken. Hij wilde ook graag de club op organisatorisch gebied helpen en stak echt veel tijd in HVCH. Niet veel trainers houden het 6 seizoenen vol bij eenzelfde club. De trainer die mij vanuit de jeugd altijd is bijgebleven is Sander Strik, huidige trainer van Herpinia. Geweldige man die alles voor zijn jongens over had. En ja dan mijn tegenstanders. Heb vele goede gezien maar als er één boven uitspringt in mijn ogen is dat wel de revelatie van het seizoen Thijs van Pol. Thijs van Pol van Gemert is toch wel één van de beste die ik tegen ben gekomen. Snel, fysiek, sterk en een echte afmaker. Vorig jaar, toen hij nog bij Someren speelde maakte hij er zomaar even vier tegen ons. En als je ziet hoe hij het dit jaar heeft gedaan!” Het zit er nu in ieder geval allemaal op voor Robbert. Op 10 mei speelde hij zijn allerlaatste competitiewedstrijd voor het eerste elftal van HVCH tegen Moerse Boys. Deze werd succesvol afgesloten (3-0) waardoor HVCH ook volgend seizoen in de eerste klasse mag uitkomen. Drie dagen later, op 13 mei, werd Robbert een afscheidswedstrijd aangeboden door de vereniging. Hierin nam HVCH het op tegen een team dat samen werd gesteld door Robbert. Het team bestond uit spelers waar hij gedurende zijn carrière mee heeft gespeeld. Het was een ware happening en wederom een dag om nooit te vergeten. Hoe nu verder en blijft Robbert betrokken bij de vereniging? Robbert: “Ik twijfel op dit moment nog maar ik denk dat ik me aan ga sluiten bij het 4e elftal van HVCH. Daar spelen meerdere oud selectie spelers en ook vrienden van me. Verder wil ik me ook graag blijven inzetten voor de vereniging. Onlangs is besloten dat ik de technische commissie rondom het eerste van HVCH 1 ga versterken.