Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Robert Engels (Sparta’25): “De dag zelf heb ik intens beleefd”

Het zat spits Robert Engels van Sparta’25 de laatste jaren niet mee. Robert die afgelopen twee seizoenen goed was voor twaalf en negen doelpunten liep eind september vorig jaar een zware blessure op. Opnieuw een zware blessure kun je zeggen want in de laatste drie jaar was hij ook geruime tijd uitgeschakeld vanwege een scheenbeenbreuk en een sleutelbeenbreuk. Op 26 september scheurde hij dus zijn achillespees en begin oktober ging hij onder het mes. De revalidatie zou minimaal vijf tot acht maanden in beslag gaan nemen maar Robert liet zich niet uit het veld slaan en ging hard aan het werk op weg naar herstel. <b>Je bent in oktober geopereerd, hoe is de revalidatie daarna verlopen?</b> De revalidatie is in principe prima verlopen. Slechts 4 weken na de operatie kon ik al gedag tegen de krukken zeggen en zonder begeleiding lopen. Vijf weken na de operatie ben ik naar Gran Canaria op vakantie gegaan waar ik simpelweg zelfs een berg heb beklommen. De doktoren verklaarde mij voor gek, echter de pees voelde sterk en goed genoeg aan. Ik heb qua revalidatie van deze blessure dus zeker niet te klagen. Enig minpuntje van de blessure is dat ik geen gevoel heb aan de linkerkant van mijn voet, waarschijnlijk is daar een zenuw geraakt. <b>Je herstel verloopt dus via schema?</b> Klinkt misschien heel raar, maar ik heb totaal geen schema. Mijn schema bestond uit het behalen van de Alpe d’HuZes op 5 Juni 2014, en daar heb ik alles aan gedaan om het behalen. <b> Wat had je zelf in gedachte wanneer weer te voetballen?</b> Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik zelfs met de gedachte heb gelopen om compleet te stoppen met het voetballen, wat wil je na een gebroken scheenbeen, sleutelbeen en afgescheurde achillespees. Maar nu ik klaar ben met het fietsen kriebelt het toch weer en ga ik het hoogstwaarschijnlijk toch weer proberen. <b>Maak je komend seizoen weer deel uit van de selectie?</b> Die kans is zeker aanwezig. Ik heb besloten alvorens het seizoen begint aan te sluiten bij een begeleidende training van Erwin Gramser. Dit om te kijken of ik het plezier terug krijg en me verder, mentaal, niets in de weg zit om 100% ervoor te gaan. <b>Hoe ben je op het idee gekomen om deel te nemen aan de Alpe D’Huzes? Hoe is alles tot stand gekomen?</b> Het is idee is helaas tot stand gekomen door het in aanraking komen met deze verschrikkelijke ziekte. In mijn nabije kring gebeurde in een korte tijd erg veel met betrekking tot deze ziekte kanker. Als voorbeeld is mijn peetoom overleden. Direct wist ik dat dit goede doel iets was om het van me af te fietsen en een plekje te kunnen geven. <b>Hoe lang heb je getraind hiervoor? </b> Ik ben vanaf februari gaan trainen voor het fietsen, in totaal heb ik dus een voorbereiding van ongeveer 4 maanden gehad. Maar je moet dan wel indenken dat het minimaal 150 tot 200 km per week fietsen was, in de bergen. Het is geen directe keuze geweest om wel te fietsen en niet te voetballen, maar het voornaamste was dat ik tijdens het fietsen absoluut geen last had van de achillespees. Toch is de conditie extreem verbeterd en zijn de spieren ook wakker gebleven, dit zonder de pees te belasten. Uiteindelijk ben ik doorgeslagen in mijn fiets-trainingsschema en ben ik niet meer op het voetbalveld geweest. <b>Wat was je doel bij Alpe D’Huzes?</b> Viermaal de Alpe d’HuZes op te fietsen en alle narigheid een plekje te kunnen geven. Vanzelfsprekend is het belangrijkste doel geweest om zoveel als mogelijk geld in te zamelen om deze ziekte te bannen. <b>Hoe was de dag en hoe heb je hem beleefd? Kun je ook beschrijven hoe ook de dagen voorafgaand gingen?</b> Emotioneel, prachtig, gezellig echt een geweldige ervaring. De dag zelf heb ik intens beleefd. Ik ben om 02.30 in de nacht op de fiets geklommen en mijn laatste finish was om 18.00 uur in de avond, tel uit hoeveel uur je bezig bent. Daarnaast ben ik begonnen met een temperatuur van -3 graden welke in de middag opliep tot +29 graden, ook dat hakt erin. De dagen voorafgaand heb ik ook als zeer positief ervaren. Je moet weten dat er in totaal ongeveer 20 familieleden (vriendin, ouders, zus, schoonbroer, ooms, tantes, neven, nichten) op de berg aanwezig waren, dat zorgt voor een geweldige sfeer en stimulans om die berg op te vreten. <b>Heb je leuke reacties ontvangen?</b> 100%! <b>Eens maar nooit meer?</b> Eens en ooit weer, maar wanneer dat weet ik nog niet. Fotograaf: Ted Vlemmings