Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Rolan van Melis (Sparta’25):”We missen de ‘over mijn lijk’ mentaliteit”

Het roemruchte Sparta’25 verkeert in zwaar vaarwater. Vijf jaar lang speelde de ploeg uit Beek en Donk in de 1e Klasse, drie van de vijf jaar moest het vechten tegen degradatie. In het laatste jaar ging het dan toch verkeerd. Sparta’25 eindigde twaalfde en moest de nacompetitie in. Daarin was NWC uit Asten over twee wedstrijden de meerdere. <b>Rolan van Melis</b> Één van de spelers van vorig seizoen en die ook deel uit maakt van het huidige team is verdediger Rolan van Melis. Rolan ging pas op negenjarige leeftijd onder voetbal bij de vereniging waar hij nog nog steeds voor uitkomt namelijk Sparta’25. Hij begon in de E6 als aanvaller en speelde op die positie tot aan de D3. Op het moment dat hij in de D1 terecht kwam werd hij opgesteld als verdediger en deze positie heeft hij vervolgens nooit meer verlaten. Na twee jaar in de C1 te hebben gespeeld, twee jaar B1 en twee jaar A1 werd Rolan in 2007 opgenomen in de A-selectie. Op 19-jarige leeftijd maakte Rolan vervolgens zijn debuut voor het vaandelteam in het bekerduel uit tegen DVG dat met 0-2 werd gewonnen. Het was de eerste van de vele overwinningen die dat seizoen zouden volgen en waarin Sparta’25 het kampioenschap wist te pakken in de 3e Klasse D. Rolan was dus direct een vaste waarde en presteerde uitstekend dat seizoen. Zo goed dat hij werd benaderd door Hoofdklasser Deurne. Rolan ging de uitdaging aan maar succesvol werd het jaar niet. Rolan wist geen basisplaats te bemachtigen en tot overmaat van ramp liep hij vroeg in het seizoen ook nog een beenbreuk op. Na een jaar keerde hij terug naar Sparta’25 dat inmiddels was gepromoveerd naar de 1e Klasse. Terug bij Sparta’25 wist hij direct een basisplaats te heroveren is hij tot de dag van vandaag niet meer weg te denken uit de defensie van de inmiddels Beek en Donkse tweedeklasser. <b>Degradatie</b> Sparta’25 promoveerde in het seizoen 2008-2009 dus naar de 1e Klasse en heeft het daar op twee jaar na zeer lastig gehad. Op zich natuurlijk ook helemaal niet gek als je bekijkt dat de vereniging het doet met eigen materiaal. Vooral het seizoen 2012-2013 was een memorabel seizoen. Sparta’25 leek compleet kansloos na de eerste seizoenshelft maar herstelde zich wonderbaarlijk in de tweede seizoenshelft. Begin maart was de situatie nog steeds uitzichtloos maar toen ging het lopen bij de Beek en Donkenaren. Het team van Ronnie Couwenberg bleef in de volgende acht wedstrijden ongeslagen en verliet de degradatiezone. Waar iedereen zich min of meer al neer had gelegd bij degradatie speelde het team zich één duel voor het einde van de competitie veilig, een waanzinnige prestatie. Toch zat de schrik er nog steeds in bij velen en de vraag was direct hoe zou het volgende seizoen gaan lopen? Degradatie leek per jaar namelijk een stukje dichterbij te komen. Hoe lang zouden de Beek en Donkenaren het nog vol kunnen houden op dit niveau? Het antwoord volgde al vrij snel. Sparta’25 begon het seizoen in tegenstelling tot het jaar daarvoor nog eens niet zo slecht maar zakte naarmate het seizoen vorderde wel steeds verder af naar beneden. Men belandde in de gevarenzone en kwam daar niet meer weg. Zelfs rechtstreekse degradatie was nog mogelijk. Met nog één duel te gaan moest Sparta’25 op bezoek bij SV Meerssen terwijl concurrent Chevremont, dat op drie punten afstand stond van Sparta’25, het thuis opnam tegen Sportclub Susteren. Bij verlies van Sparta’25 en winst van Chevremont zou er een beslissingsduel worden gespeeld om wel of niet rechtstreekse degradatie. Het zag er even slecht uit voor de Sparta’25 doordat Chevremont al snel op 2-0 kwam. Gelukkig voor de Beek en Donkenaren deed Sportclub Susteren haar sportieve plicht en wist het het duel alsnog naar zich toe te trekken (3-5). De opluchting was groot bij Sparta’25 en de ploeg mocht zich gaan opmaken met een treffen met NWC. Ondanks de slechte resultaten was het vertrouwen toch groot daar NWC een ploeg is die de Beek en Donkenaren wel ligt. Het eerste duel leverde ook een 3-1 overwinning op maar de return werd een groot drama. NWC overblufte Sparta’25 en stond binnen tien minuten op 2-0. Het zag er slecht uit voor Beek en Donkenaren en degradatie zat er dan toch aan te komen. In de laatste minuten viel de genadeklap, NWC kwam op 3-0 en degradatie was een feit. <b>Wederom in degradatiegevaar</b> Het hoofdstuk 1e Klasse was over en uit en men moest verder. Verder zonder sterkhouders Mischa Werdens, Bram Kluijtmans en Rene Brouwers en verder met een nieuwe trainer Stef Sijbers waar heel de vereniging meer dan tevreden mee was. De verwachtingen bij de buitenwereld waren hooggespannen en men had vertrouwen in het seizoen. Nu ruim een half jaar later is daar weinig meer van over. De resultaten zijn niet best en het rommelt een beetje in de groep. Sparta’25 staat borg voor sensationele wedstrijden en veel doelpunten, jammer genoeg voor de Beek en Donkenaren vaak wel in het voordeel van de tegenstander. De manier waarop men doelpunten tegen krijgt baart toch wel verreweg het meeste zorgen. Verliezen kan altijd maar de manier waarop dat dat de laatste wedstrijden gebeurd is zeer zorgwekkend. Tegen RKDVC werd er een 2-0 voorsprong uit handen gegeven en werd er nog 2-2 gelijkgespeeld, tegen Best Vooruit verloor men met 4-3 na 1-3 voor te hebben gestaan (3-3 viel in 88e min., 4-3 in 93e min.) en ook tegen ODC gaf men een 1-0 voorsprong met nog zeven minuten op de klok uit handen en verloor het nog met 1-2. De laatste acht wedstrijden, inclusief oefenwedstrijden, leverde in totaal één punt op. Sparta’25 speelde dus gelijk tegen RKDVC, verloor voor de competitie van WSC, Best Vooruit en ODC en verloor vriendschappelijk van Gemert en de laagvliegers in de 2e Klasse H SC Helmondia, Rood Wit’62 en Sparta’18. Wat is er nu aan de hand bij Sparta’25? Gaat dit nog goed komen? Hoe is de sfeer bij de groep? Deze en nog enkele vragen meer legden we voor aan de persoon die we eerder in dit artikel al hebben voorgesteld namelijk Rolan van Melis. <b>Vorig seizoen degradatie uit de 1e Klasse, onnodig?</b> Allereerst wil ik toch het feit aanhalen dat we al die jaren in de eerste klasse (5 seizoenen) met eigen jongens en geen financiële vergoedingen naar behoren hebben weten te presteren. Ik vind dat we over dit feit trots mogen en zelfs moeten zijn. Vorig seizoen hebben we ons niveau niet kunnen halen en uiteindelijk nacompetitie tegen NWC moeten spelen. Een bekende tegenstander waar we de afgelopen jaren altijd als winnaar van het veld stapte. Helaas kwam NWC dit keer over 2 wedstrijden als winnaar uit de bus waardoor degradatie een feit was. Door een blessure heb ik die wedstrijden niet mee gedaan maar dat maakte de degradatie niet minder pijnlijk. Ik heb daar persoonlijk wel moeite mee gehad. <b>Wat heeft het met jullie gedaan als groep constant maar tegen degradatie moeten spelen?</b> Op sommige momenten heeft dat in ons het beste naar boven gehaald. Voor mijn gevoel hebben we, op vorig seizoen na, altijd wel stabiel in de eerste klasse gepresteerd. Ook laten zien dat we beter zijn dan een degradatie kandidaat om er uiteindelijk in te blijven. Het gevoel van tegen degradatie spelen heb ik eigenlijk alleen vorig seizoen gehad. Uiteraard is dat een slecht gevoel maar laat je wel tot het uiterste gaan. Ik heb ook niet het idee dat ons als groep dit slecht gedaan heeft. De komende 3 duels zijn in mijn ogen cruciaal en wil daarna ook pas praten over eventueel degradatie voetbal. Er zijn nu nog 12 wedstrijden te spelen en we staan dicht bij elkaar. Dat er overwinningen nodig zijn begrijp ik als geen ander. <b>Hoe verliep de voorbereiding op het seizoen met nieuwe trainer?</b> Met het aanstellen van Stef Sijbers had Sparta een ambitieuze trainer binnen gehaald met een goed en bewezen CV. Bovenal heeft hij meerdere keren aangetoond goed om te kunnen gaan met een jonge groep en daar het maximale uit te halen. De klik was er snel en de voorbereiding begon daarom voorspoedig. Een nieuwe wind die naar mijn mening positieve dingen bracht. Helaas heb ik zelf de voorbereiding vanaf de tribune mogen mee maken door een liesblessure die me bijna en jaar aan de kant heeft gehouden. <b>Wat was de doelstelling?</b> De trainer was daar heel duidelijk in. Het eerste half jaar ‘aftasten’ en aan elkaar wennen. Vanuit die positie wordt vervolgens een doelstelling bepaald. Dat klinkt misschien vrijblijvend maar dat is het zeer zeker niet. Met de komst van Stef kwam er voor ons ook een nieuw tactiek een nieuwe opvatting van voetbal. Aanvallend voetbal met veel druk naar voren vanuit een 4-3-3 formatie. Voor veel spelers een hele omschakeling en ons daar op door ontwikkelen was dan ook een van de belangrijkste doelstellingen. In de eerste helft van het seizoen de basis leggen om van daar uit verder te gaan. <b>Hoe groot is het gemis van spelers zoals bv Bram Kluytmans, Rene Brouwers en Mischa Werdens?</b> Simpel, dat is groot. Ervaring is vaak van onschatbare waarde. Het gaat vaak om de kleine dingen, elkaar aanvoelen in het veld zonder veel woorden, weten wat er gevraagd wordt in situaties en de kleine aanwijzingen. Daarnaast zijn dit spelers die voetbal ademen met de juiste mentaliteit. Helaas lopen we elk jaar weer tegen het feit dat er ervaren spelers vertrekken/stoppen om diverse redenen. Voor een club als Sparta ’25 is het lastig, vaak onmogelijk, om deze speler(s) zomaar te vervangen. Natuurlijk biedt dit mogelijkheden voor jeugd en andere spelers maar naar mijn mening hebben we de laatste jaren te veel kwaliteit ingeleverd wat op kort termijn niet op te vangen is. <b>Hoe verliep in jou ogen de eerste seizoenshelft?</b> De eerste seizoenshelft heb ik volledig vanaf de zijkant kunnen bekijken door mijn blessure dus dat geeft denk ik wel andere inzichten. Ik vind dat de eerste seizoenshelft slecht tot dramatisch verlopen is. Te vaak zijn we door het ijs gezakt en hebben we de verwachtingen niet waar kunnen maken. <b>Zelfs oefenwedstrijden gaan verloren tegen ploegen uit de onderste regionen van 2H? Het vertrouwen werd er niet groter op? Of werd het gewoon gezien als een wedstrijdje?</b> Dat klopt. Ik ben van mening dat elk verlies, ongeacht welke tegenstander, slecht is voor het vertrouwen. Echter ben ik ook wel van mening dat er niet altijd waarde gehecht moet en kan worden aan de uitslagen in een vriendschappelijke wedstrijd. Sommige zien dit inderdaad als ‘wedstrijdje’ en zal dan ook niet of nauwelijks effect hebben op het vertrouwen. Persoonlijk waren deze wedstrijden voor mij in het kader van mijn herstel maar ik kan me ook tijden herinneren dat we geen enkele moeite hadden met dit soort ploegen. <b>Inmiddels zijn jullie afgezakt naar een nacompetitieplek doordat jullie verschillende wedstrijden nog weg gaven? Hoe is het in toch mogelijk dat jullie telkens weer een voorsprong weggeven en telkens in de slotfase?</b> We hebben een jonge en onervaren ploeg. Dat speelt zeker mee. Voor mijn gevoel weten we (nog) niet goed genoeg wat er voor nodig is om uiteindelijk de overwinning veilig te stellen en missen we de ‘over mijn lijk’ mentaliteit. Daarnaast vind ik dat er te weinig vanuit de verdedigende rol wordt gedacht. Voor mij persoonlijk hoeft het voetbal niet altijd goed te zijn, als er maar resultaten gehaald worden. En voor de resultaten mag en moet je soms ver en diep gaan. <b>Is dit conditioneel of sluit de angst er gewoon in?</b> Ik geloof niet dat dit een conditioneel punt is. Angst zal zeker ook mee spelen. Verliezen na een voorsprong kan altijd een keer voorkomen maar bij ons is dat te vaak gebeurt dus ik kan me best voorstellen dat bij sommige jongens dit het geval is. <b>Wat dit doet met de groep? Hoe hard komen deze nederlagen aan?</b> Voor mij komt een nederlaag eigenlijk altijd wel hard aan maar om eerlijk te zijn weet ik niet of dat voor iedereen ook zo is. De een heeft er meer moeite mee dan een ander, dat zal denk ik overal zo zijn en ik spreek in deze dan ook alleen namens mijzelf. <b>Hoe is sfeer in de groep, en sfeer tussen spelers-trainer?</b> Bij slechte prestaties zie je altijd dat de sfeer minder is dan wanneer een ploeg volop punten pakt. Dat zal bij ons niet anders zijn dan ergens anders. We hebben een groep waarbij de helft al jaren mee draait en de helft vrij nieuw is, ook dat moet aan elkaar wennen en heeft toch wel tijd nodig. De sfeer tussen de spelers en trainer is naar mijn mening over het algemeen goed. Individuele relaties tussen speler en trainer kan ik niet over oordelen. Er zullen altijd spelers ontevreden zijn om diverse redenen. <b>Waar hoort Sparta’25 in jou ogen in thuis?</b> De afgelopen jaren heb ik altijd gezegd dat wij in de eerste klasse thuis horen, afgaande op eigen ervaringen en resultaten die we behaald hebben. Echter merk je door de jaren heen ook dat het lastig is om dat niveau vast te houden. Zeker omdat er elk jaar weer kwaliteit wordt ingeleverd en tegenstanders druk zijn met het werven van kwaliteit. Ik denk dat we met Sparta ’25 op een punt staan dat er weer gebouwd moet worden en bekeken moet worden waar de lat ligt. Het is voor mij nog te vroeg om echt te zeggen waar we thuis horen maar de prestaties en het niveau wat we op dit moment halen doet wel pijn. Als we er voor kunnen zorgen dat wee stabiele tweede klasser zijn mogen we tevreden zijn. Ondanks de slechte resultaten geloof ik wel degelijk dat wij in de tweede klasse thuis horen en dat zou ook de basis moeten zijn voor de toekomst. We hebben het meerdere malen laten zien dit jaar maar ik weet als geen ander dat de resultaten uiteindelijk tellen. <b>Hoe moet dit in jou ogen worden omgedraaid? Is dit nog te herstellen?</b> Ik ben er van overtuigd dat dit te herstellen is. Wat we hier voor moeten doen zal intern besproken worden. Wel hoop ik dat iedereen het besef heeft waar we staan en waarom. Zonder dit besef zal het in mijn ogen lastig worden. Daarnaast zullen wij (de ervarenere jongens) meer van zich moeten laten horen en het goede voorbeeld geven. <b>De resultaten waren niet best, een groep kan alleen maar vertrouwen krijgen door wedstrijden te winnen. Wat vond je van de tegenstanders in de winterstop? Had je voor jou gevoel niet beter tegen goede derdeklassers kunnen spelen dan bv tegen Gemert?</b> In deze periode hadden mindere tegenstanders misschien beter geweest. Het is duidelijk geworden dat we ons op geen manier kunnen meten met de ploegen uit de eerste en hoofdklasse. Natuurlijk speel je deze wedstrijden met een reden maar, achteraf gezien, zou het beter zijn geweest als we aan ons vertrouwen hadden kunnen werken.