Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Stephan Hesemans (EVVC): 'In beginfase nog vaak emotioneel'

John van Nielen was een echt voetbaldier en als voetballer ook zeer succesvol. Van Nielen begon bij amateurvereniging Den Dungen maar vertrok op zestienjarige leeftijd naar FC Den Bosch waar hij direct in het eerste elftal mocht debuteren Van Nielen debuteerde in het duel met Feyenoord en was verantwoordelijk voor de 1-1. Van Nielen was niet meer weg te denken uit het basisteam en kwam tot 183 officiële wedstrijden. Op dertigjarige leeftijd werd er longkanker geconstateerd maar deze strijd wist hij nog wel te winnen. Via de jeugd van RKSV Schijndel en later in combinatie als voetballer bij het eerste team van RKSV Schijndel rolde John vervolgens het trainersvak in. Hij ging aan de slag als jeugdtrainer bij FC Den Bosch en was daarna o.a. werkzaam bij Uno Animo, Roda Boys, Oisterwijk, VOAB en Avanti’31. In het seizoen 2011-2012 ging hij vervolgens aan de slag bij EVVC wat voor iedereen een onvergetelijke en dus een o zo succesvolle tijd werd. EVVC promoveerde van de 4e naar de 2e Klasse, een topprestatie. Met EVVC ging het dus geweldig maar met Van Nielen zelf niet. In augustus 2012 werd er maagkanker geconstateerd en in mei 2013 kreeg hij te horen dat ze niets meer voor hem konden doen. Het nieuws kwam kei en keihard aan maar hij liet zich ondanks dat niet uit het veld slaan. Van Nielen bleef zijn vak zo goed mogelijk uitoefenen en bleef fanatiek tot het aan het einde. In december 2013 werd het contract met Van Nielen nog met een jaar verlengd en nam men eveneens trainer Stephan Hesemans in dienst als assistent-trainer en beoogd opvolger. Raar, eng, confronterend; noem het zoals je het wil noemen. Hoe moet je hier mee omgaan? Stephan Hesemans wist net als Van Nielen ook het betaald voetbal te bereiken. Hesemans speelde drie jaar voor eerstedivisionist TOP Oss, waar hij twee jaar in het zogenaamde C-team speelde en één jaar behoorde tot de A-selectie. Hesemans kwam tot tien officiële wedstrijden voor de eerstedivisionist en wist daarin één keer doel te treffen tegen FC Eindhoven. Verder scoorde hij ook in een oefenduel tegen RKC Waalwijk en mocht hij ook een keer aantreden tegen Feyenoord. Na zijn avontuur bij TOP Oss vertrok Hesemans naar Maaskantse Boys waarmee hij kampioen werd in de 4e Klasse. Hesemans speelde vervolgens ook nog voor sv Top en sloot zijn actieve carrière af bij Avanti’31, min of meer noodgedwongen. Hesemans:”Op 23-jarige leeftijd liep ik een zware kruisbandblessure op. De lange revalidatie weerhield me er toen van om me te laten opereren, daarnaast werd toen gezegd dat met spierkracht en mijn minimale speling op de knie alle dagelijkse werkzaamheden zou moeten kunnen verrichten zonder problemen. Maar dat ging niet specifiek over voetballen. Ik wist in ieder geval wel dat het voetballen op behoorlijk nivo niet lang vol was te houden zonder voorste kruisband. Ik heb nog wel zo'n 7 jaar gevoetbald maar uiteindelijk was het wel beter om te stoppen vanwege die speling en het kraakbeen wat langzaam minimaal was geworden vanwege de diverse malen dat ik nog door die knie ben gegaan. Uiteindelijk ben ik op mijn 31e gestopt met voetballen bij SV Avanti'31 nog altijd zonder voorste kruisband.” Hesemans wilde in het voetbalwereldje betrokken blijven en besloot op het moment van die kruisbandblessure al een trainerscursus te gaan volgen. Na zijn actieve carrière werd Hesemans allereerst trainer van diverse jeugdelftallen bij Avanti’31 en ging hij daarna aan de slag als assistent -trainer van het vaandelteam dat toen nog onder leiding stond van John van Nielen. Zijn eerste job als hoofdcoach was bij vierdeklasser WEC uit Wijbosch. Het eerste jaar liep niet goed af maar in het tweede jaar (vijfde klasse) wist hij een periode te pakken met zijn team. De competitie werd afgesloten met een vierde plaats maar het mocht dus wel verder in de nacompetitie. Daar won het van Ravenstein (3-0) maar ging het nipt onderuit tegen NLC’03 (1-0) waardoor het ook in het seizoen 2011-2012 zou moeten uitkomen in de 5e Klasse. Drie mindere jaren zouden volgen, althans qua prestaties. Met WEC eindigde hij in het derde seizoen op een zesde plaats. Daarna ging Hesemans een nieuw avontuur aan bij Essche Boys waarmee hij tiende en negende werd. In zijn laatste seizoen bij Essche Boys begon het verhaal EVVC te spelen. Hesemans kreeg de kans geboden om bij een tweedeklasser aan de slag te gaan, een kans die hij natuurlijk niet zou mogen laten schieten. Toch wist hij ook dat het een lastige en zware periode zou worden. Lastig en zwaar om twee redenen. Natuurlijk om het feit dat Van Nielen waarschijnlijk niet meer lang te leven had maar ook om de uitdaging aan te gaan bij een tweedeklasser; een tweedeklasser die ook al jaren succesvol was. Het werd een roerige, hectische, emotionele en zware periode. Hesemans:”John van Nielen was erg succesvol bij EVVC, daarnaast kende ik John persoonlijk door onze eerdere samenwerking bij SV Avanti en hij heeft me nog een half jaar getraind bij Maaskantse Boys, John was toen interim trainer, ik speler. We reden vaak samen vanuit Schijndel naar Maren-Kessel. Wat belangrijk voor me was dat John zelf graag wilde dat ik naar EVVC zou komen, maar ook de club, die nog een wedstrijd van Essche Boys zijn komen kijken. We zouden samen beginnen bij EVVC, John was ernstig ziek en wilde zo lang als mogelijk aan EVVC verbonden blijven en andersom wilde EVVC dit ook graag, ik zou hem daarbij ondersteunen en als het fysiek nodig was overnemen. Hij belde me in december met deze vraag, en toen kwam alles in een stroomversnelling want John overleed op 31 maart. Het kwam hard aan. Het afscheid in het stadion van FC Den Bosch was indrukwekkend. Ik vond John een mooi persoon en een fantastische trainer. Zowel sportief als emotioneel was het dus geen makkelijke opgave. Vooral in het begin merkte ik ook dat ik nog emotioneel was bij bijvoorbeeld kleine successen van het team. Daarbij moest mijn eigen vertrouwen ook groeien om John te kunnen vervangen. Uiteindelijk ben ik blij dat ik het gedaan heb want ik heb veel daarvan geleerd. De samenwerking nu met staf en spelers is een mooie en goede samenwerking, daarnaast zijn de vaste grote groep met supporters en alle vrijwilligers van EVVC een uniek geheel die allemaal meeleven en altijd mee vooruit denken om de club stapje voor stapje beter te maken en dat is wat deze club zo mooi maakt.” Hesemans was ook intens gelukkig na zijn eerste seizoen als hoofdcoach bij EVVC. EVVC draaide een uitstekend seizoen. Het vaandelteam eindigde vijfde, won tien wedstrijden, speelde zesmaal gelijk en verloor er tien. EVVC won o.a. in spectaculaire wedstrijden van de nummers één, twee en drie. Zo werd kampioen WSC met 3-2 verslagen (93e minuut), nummer twee Heeswijk met 0-2 en de nummer drie Helvoirt met 4-2 (na een 1-2 achterstand). Ook werd het tweede elftal kampioen. In het tweede, het huidige, seizoen presteert het team van Hesemans ook weer goed en dat terwijl men het seizoen begon zonder enkele belangrijke spelers en gedurende het seizoen spelers moest missen vanwege blessures.. EVVC begon nog wel wat stroef maar verloor in de laatste zeven wedstrijden voor de winterstop nog maar één keer. Verder boekte het drie overwinningen en speelde het drie keer gelijk. EVVC sloot de eerste seizoenshelft af met een achtste plaats met perspectief op meer. Hesemans, zelf ook redelijk tevreden over de prestaties van zijn team, blikt terug op de eerste seizoenshelft. Hesemans:”De huidige tweede klasse is er een met minimale verschillen onderling. Bijna onvoorspelbaar, hoewel ik Heeswijk en Helvoirt de belangrijkste titelkandidaten vind. BVV, SC Helmondia, Erp en Volharding zijn in mijn ogen gevaarlijke outsiders voor de titel. Wij zelf hebben in het begin van het seizoen behoorlijk wat wijzigingen in de as moeten ondergaan. Roel vd Heijden was gestopt vanwege een blessure en Jaap v Schaijk, 35 jaar, koos er voor om een stapje lager te gaan voetballen (in het 2e). En ook Pim vd Doelen hebben we lange tijd moeten missen met de ziekte van Pfeiffer. Gelukkig is die nu langzaam aan het terugkomen en heeft hij de laatste wedstrijd op 20 december tegen Erp volledig gespeeld, zijn 1e volledige dit seizoen. Deze 3 bepalende spelers zijn goed vervangen, we hebben er een goede eerste seizoenshelft opzitten gezien het aantal spelers dat we hebben moeten vervangen. Inmiddels zijn er nog 2 spelers in die as geblesseerd geraakt. Gezien dat feit denk ik dat we een zeer behoorlijke 1e seizoenshelft hebben gedraaid. Bij de hervatting van de competitie verwacht ik dat we weer breder zijn in onze mogelijkheden, inmiddels hebben een aantal spelers zich goed gemanifesteerd waardoor er na de winterstop meer concurrentie komt op het moment dat een aantal spelers terugkomt. Daarnaast is het altijd goed om te zien hoe de overgekomen A jeugd zich ontwikkeld in de selectie, zij maken een behoorlijke overstap en sommige laten zien het nivo aan te kunnen, dit is nog niet constant maar hier kunnen ze wel naar toe groeien. Ik ben in ieder geval van mening dat als we in de top vijf kunnen eindigen dat we het dan uitstekend hebben gedaan. Wat echter het belangrijkste is dat de jeugdspelers zich zo ontwikkelen dat we met het tweede uiteindelijk nog een stapje hoger kunnen en dat het 1e in die 2e klasse op termijn om de prijzen kan gaan voetballen.”