Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Van Stiphout (Toxandria):”We willen vooral plezier uitstralen”

Maarten van Stiphout, in het verleden speler van SC Helmondia en Sparta’25, stond in het seizoen 1994-1995 voor het eerst als hoofdtrainer voor een groep. Van Stiphout ging aan de slag bij Handel waar hij vier jaar werkzaam was en waar hij reeds in het tweede jaar kampioen werd. Van Stiphout vertrok vervolgens naar VOW waar hij twee jaar werkte en ging daarna ook voor twee jaar aan de slag bij Braakhuizen. Daarna belandde hij in 2002-2003 bij Boekel Sport. In zijn eerste seizoen kreeg hij de taak nieuwkomer Boekel Sport, dat het jaar daarvoor tweede was geworden in de 5e Klasse, te behouden voor de 4e Klasse. Van Stiphout slaagde daar in al ging het niet makkelijk. Het tweede jaar was helemaal top! Boekel Sport deed het geweldig en pakte een zeer knappe tweede plaats achter kampioen SES. Jammer genoeg kon het deze prestatie het jaar daarna niet herhalen en eindigde het enigszins teleurstellend op een tiende plaats. In het seizoen 2005-2006 vertrok Maarten van Stiphout naar vijfdeklasser Bavos. Bavos was een ploeg die zo graag een stabiele vierdeklasser wilde worden maar daar maar niet in slaagde. In de beginjaren 2000 promoveerde Bavos tweemaal naar de 4e Klasse maar keerde het jaar daarna ook weer direct terug. Bavos dacht met Van Stiphout een trainer in huis te hebben gehaald die dat kunstje wel kon flikken en dat was ook het geval. In het eerste seizoen was er nog een vijfde plaats in de 5e Klasse maar in zijn tweede seizoen wist hij via de nacompetitie te promoveren. De vraag was nu: zou Bavos het nu eindelijk wel een keer kunnen redden in de 4e Klasse. Zou het verblijf langer duren dan één jaar. Ja, daar slaagde de ploeg deze keer wel in maar in het tweede jaar wel zonder Van Stiphout die naar SC Helmondia vertrok. Vanaf het moment van vertrek naar SC Helmondia braken er mindere tijden aan voor Van Stiphout. De resultaten bleven uit en de klik was er niet echt. Bij Ollandia werd er een achtste en tiende plaats behaald en bij ELI en Olympia’18, waar men vroegtijdig afscheid nam van hem, sloot hij het seizoen af met een zesde en negende plaats. Nee dit was een tijd die hij misschien wel snel wil vergeten, niet om de vereniging zelf maar wel om de manier van werken. De visies lagen vaak ver uit elkaar. Van Stiphout zelf blijft er echter vrij nuchter onder en geeft aan dat dit bij het vak hoort. Van Stiphout:” Bij Ollandia heb ik inderdaad twee jaar gewerkt, waar het in het eerste jaar erg goed ging maar het 2e seizoen de klad er wat in kwam en mijn visie (jonge spelers het vertrouwen blijven geven) niet meer strookte met het beleid van de club en enkele oudere spelers in verzet kwamen. SC Helmondia is de club waar ik zelf ooit begonnen ben met voetballen en waar ik vooral heb geprobeerd op mn eigen manier mijn visie over te brengen. Stadse clubs blijken toch niet zo mijn ding te zijn! Eli is ook maar een kortstondig avontuur geweest. Het was een club bij mij om de hoek. Ik denk dat dat met name de reden is geweest waarom het niet klikte en als je de historie qua trainers er op nakijkt “doen ze” het ook graag met mensen uit eigen gelederen! Desondanks kijk ik er zeker niet op terug alsof dit verkeerde keuzes zijn geweest ofzo. Ik denk dat iedere trainer wel eens bij clubs heeft gewerkt waar het even minder liep dan verwacht!” Feit was wel dat Van Stiphout zonder club kwam te zitten op een voor een trainer heel ongelukkig moment (april 2014). De trainerscarrousel start vaak al in november/december en de kans dat je in april nog een ploeg gaat vinden is dan ook uitermate klein. De verenigingen zijn dan ook al vaak voorzien van een (nieuwe) trainer. Het was dus afwachten voor Van Stiphout, een onzekere tijd brak aan. Soms moet je dan ook een beetje geluk hebben en dat overkwam de in Gemert woonachtige trainer. Promovendus Toxandria uit Rijkevoort was al contractverlenging overeengekomen met trainer Henk Driessen maar deze gaf eind mei 2004 aan toch te willen stoppen bij de vereniging uit Rijkevoort. De reden voor het plotselinge vertrek bij de promovendus uit de 6e Klasse D zou liggen in de privésfeer. Toxandria moest daarop in allerijl op zoek naar een nieuwe trainer maar waar zou je die moeten vinden? De kersverse vijfdeklasser nam ook contact op met In de Wandelgangen die op haar beurt de vereniging in contact bracht met Van Stiphout. Beide partijen gingen snel om tafel en bereikten een overeenstemming. Zowel als trainer als vereniging blijft het altijd afwachten met de keuze die je hebt gemaakt, je kunt er een goed gevoel bij krijgen maar dat is het dan ook wel. Verder zul je toch echt moeten afwachten hoe de klik is tussen trainer en spelers en hoe bv ook de resultaten uitpakken. Gelukkig viel deze tot op de dag van vandaag goed uit, heel goed zelfs. Van Stiphout lijkt zijn club te hebben gevonden en Toxandria haar trainer. Toxandria presteerde, op het slot na, uitstekend in het eerste jaar 5e Klasse. Vier ploegen staken er bovenuit namelijk Excellent, Estria, HBV en DSV maar daarna kwam toch wel Toxandria. Het team wist negen wedstrijden te winnen, speelde tweemaal gelijk en verloor elf keer waarvan vijfmaal in de laatste zes wedstrijden. Toxandria eindigde op een gedeelde vijfde plaats en bleef o.a. VIOS’38 en Sambeek ruimschoots voor. Twee ploegen (de nummer één en twee) die het voorgaande jaar samen Toxandria promoveerden naar die 5e Klasse. Een enorm goede prestatie zeker ook met het feit dat Toxandria haar topscorer Frank Havens was kwijtgeraakt aan Volharding. Maar het werd nog allemaal beter voor Toxandria. Dit seizoen was de ploeg heer en meester in de 5e Klasse G. Toxandria begon vrij aardig aan de competitie met drie overwinningen, twee gelijke spelen en één nederlaag maar daarna geraakte de ploeg op stoom en was het niet meer af te stoppen. Toxandria lag op ramkoers en sloopte vooral tussen november en februari de ene na de andere ploeg. Toxandria versloeg Sambeek met 7-0, SVS en Astrantia met 0-5, De Willy’s met 6-1, Menos met 0-6 en HRC’27 met 5-0. Het was wel duidelijk wie er kampioen zou gaan worden: Toxandria. Op 1 mei, drie wedstrijden voor het einde, pakte Toxandria dan ook de welverdiende titel (laatste kampioenschap 96-97) door op eigen veld gelijk te spelen tegen Holthees waarna het nu na tien jaar zal terugkeren in de 4e Klasse. Maarten van Stiphout is dan ook een gelukkig man en blikt ook nog even terug op deze twee geweldige jaren. Van Stiphout:”Ik kende Toxandria al een beetje uit mijn tijd bij Boekel Sport. Ik wist tot aan vorig seizoen niet zo heel veel van het team wat er stond maar zoals altijd ben ik na mijn aanstelling er onbevangen ingegaan op de eerste trainingen en dat werkt nog steeds prima! Vorig seizoen is eigenlijk de opmaat geweest naar het afgelopen seizoen en het kampioenschap. In het trainersjargon heet dat geloof ik teambuilding maar er is vorig seizoen echt iets gebeurd met deze groep. De manier van werken op de trainingen en het gebeuren rondom de wedstrijden is bij iedereen aangeslagen en niet geheel onbelangrijk zijn we een systeem gaan voetballen waar iedereen maximaal tot zijn recht komt en dat is dit seizoen alleen nog maar beter geworden met als gevolg het kampioenschap!” Een kampioenschap overigens met Frank Havens weer in de gelederen die terugkeerde van een mislukt avontuur van Volharding. Frank Havens was in de 6e Klasse een veelscorende spits die daardoor ook onder interesse kwam te staan. Hij vertrok naar Volharding waar hij het heel zwaar had. Het eerste elftal was te hoog gegrepen en zelfs ook in het tweede elftal had hij het niet makkelijk. Bij Toxandria zelf had men zoiets van wat moeten wij zonder Havens maar daar dacht Van Stiphout anders over. De Gemertenaar, die het natuurlijk wel jammer vond dat hij was vertrokken, had zelfs het idee dat andere spelers nu wel eens beter zouden kunnen renderen. Van Stiphout:” Het vertrek van Frank was natuurlijk voor mijn tijd. Zoals ik al aangaf ben ik vorig seizoen gaan werken met het materiaal en de spelers die voor handen waren en daar liepen we op een haar na deelname aan de nacompetitie mis. Frank is zeker een belangrijke speler geworden voor Toxandria, met name natuurlijk vanwege zijn scorend vermogen. Hij heeft ook pech gehad met blessures aan het begin van het seizoen maar daarna hebben we hem goed in weten te passen en is hij ook aan de slag gegaan met het spelen in de spitspositie zoals wij dat graag zien en wat het beste is voor het team. In wedstrijden waar het minder marcheerde qua voetbal is het makkelijk om te denken : Frank scoort vandaag toch wel een keer en dus leunen we maar op onze prima verdediging maar zo zit ik zelf niet in elkaar en hebben we ook te veel voetballend vermogen in het team om daar steeds maar op terug te vallen. Uiteindelijk is de totale teamprestatie de reden van het kampioenschap en dit ongelooflijk mooie seizoen wat we gedraaid hebben. Thuis alles gewonnen, slecht 1 keer gelijk gespeeld ! Welke club uit de regio kan dit navertellen ! Supporters en alles rondom de club is super enthousiast en hebben elke week zo meegeleefd met de wedstrijden die we gespeeld hebben. Met name voor hen ben ik ook zo blij dat we zo overtuigend ook kampioen zijn geworden met maar liefst 8 punten voorsprong. Zijn we met zijn allen dan ook super trots op en ik kan je vertellen daar geniet iedereen nu nog van want volgens mij is er elke week wel ergens een klein feestje, haha.” Nee je kunt wel zeggen dat Van Stiphout op zijn plek is. Natuurlijk kan zoiets snel veranderen dat weet je ook als trainer. Het ene jaar ben je die geweldige trainer en het andere jaar komt er ineens veel kritiek op je. Dit is inherent aan het trainersvak. Maar voorals nog is het genieten, genieten en nog eens genieten bij Toxandria waarbij hij het logischerwijs enorm naar zijn zin heeft. Van Stiphout:”Toxandria is een prima club. Ik kan en mag er in ieder geval naar hartenlust werken en het is gebleken dat de manier van werken en mijn aanpak gewoon past bij deze groep en club. We doen geen gekke dingen maar willen vooral plezier uitstralen, er mag, nee er moet ook gelachen kunnen worden op de trainingen. De omstandigheden voor het trainen zijn bij Tox ook prima. Goed trainingsveld, we trainen gevarieerd en met goede oefenstof, we laten de spelers zelf regelmatig nadenken over het maken van keuzes en een groot deel van de trainingen zit een idee achter wat alles te maken heeft met de speelwijze op zondags. Lopende het vorige seizoen zijn er een hele hoop puzzelstukjes in elkaar gevallen en het leuke natuurlijk is dat we zo’n jonge groep hebben, de jongste is 18 en de oudste 28, dat is een gemiddelde van 23 jaar! In het nieuwe seizoen komen er nog eens 10 nieuw A-junioren over die mee gaan trainen met de selectie, welke club kan dat ook zeggen op dit moment? Dat is natuurlijk heerlijk werken en de gemiddelde opkomst op trainingen ligt rond de 25 spelers ! Top dus !” Ja en dan nu de 4e Klasse. Eindelijk kun je zeggen. Tien jaar heeft het geduurd maar volgend seizoen is het dan zover. In de periode tussen 2002 en 2006 kwam het vier seizoenen uit in de 4e Klasse. De hoogste notering toen was een vierde plaats in het seizoen 2004-2005 en verder werd er een zesde, negende en elfde plaats gepakt. Waar is het huidige Toxandria, dat het volgend jaar overigens zal gaan doen zonder Havens die op lager niveau gaat voetballen, toe in staat. Van Stiphout zelf denkt veel. Van Stiphout:” Ik zal er niet van opkijken als wij het in de 4e klasse ook gewoon heel erg goed gaan doen. Het is even afwachten of Jeroen van Raaij weer helemaal fit is en zijn oude niveau kan gaan halen want dan hebben we veel mogelijkheden op het middenveld ! Ik kijk in ieder geval reikhalzend uit naar de start van de nieuwe competitie. Hopelijk doet de KNVB ook gewoon wat ze moeten doen en komt er een leuke indeling uit de bus rollen met veel derby’s. Ik heb binnen de club al de voorspelling gedaan dat de eerste wedstrijd Tox – Olympia’18 zal zijn en dan doen we dat ook gewoon heel erg op de eigentijdse manier op de zaterdagavond als seizoensopener met veel publiek.”