Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Volharding Prinses Irene onvoorspelbare wedstrijd

Volharding speelt al een halve eeuw op minimaal 2e klasse niveau. Het is feitelijk een regionale vereniging, want al op jonge leeftijd komen talentvolle jeugdspelers uit de verre regio naar Vierlingsbeek via een scoutingapparaat. Ze worden zelfs met een busje opgehaald als de afstand te groot is! Daardoor krijgen de regionale spelers al op jonge leeftijd een binding met de vereniging, die ze vaak lang trouw blijven. Een prognose doen over de uitslag van zondag valt niet mee, want de mannen van Volharding spelen bijzonder wisselvallig, al zijn ze thuis wel erg sterk. Grote overwinningen worden afgewisseld met onverwachte nederlagen. Wat ze wel doen is heel veel scoren, maar liefst 58 doelpunten wist men te maken. Het elftal van de vetrekkende coach Henk Evers, Sjoerd van der Coelen volgt hem volgend seizoen op, laat echter achterin ook regelmatig een steekje vallen. Ze zijn dit seizoen goed bezig in het bekertoernooi, als ze de volgende wedstrijd winnen van Stormvogels ’28, dan mag men meedoen aan het grote KNVB bekertoernooi. Prinses Irene speelde zondag een bijzonder goede wedstrijd tegen de virtuele koploper Wilhelmina ’08, met het 1-1 gelijkspel kreeg de ploeg van Hans Groenendijk echt te weinig. Als het elftal zo speelt als afgelopen zondag, dan liggen er ook mogelijkheden tegen Volharding. Het blijft wel oppassen voor het scorend vermogen van de Vierlingsbekers. Zo staan Vincent Buijssen (17x ;foto)) en Kevin Reijnders (15x) hoog op de topscorerslijst. De elftallen staan veilig in de middenmoot en hebben dus niets te verliezen. Het belooft dan ook een open wedstrijd te worden, tussen twee ploegen die attractief willen en kunnen voetballen. De thuiswedstrijd werd destijds door onze mannen gewonnen met 2-0, door doelpunten van Teun van Schadewijk en Tim v.d. Brand. Die overwinning was toen de start van een goede reeks, het zou mooi zijn als het elftal dat nog eens kan herhalen. Tekst: Adri van Lokven