Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Willie en Annie Broeksteeg, 2 HVCH mensen met een blauw/wit hart

Willie is geboren en getogen in Heesch heeft zelf ook altijd gevoetbald bij HVCH, is in de jeugd begonnen en Willie heeft het weten te schoppen tot het 1e elftal. Door veel blessureleed moest hij al op zijn 25e de voetbalschoenen aan de wilgen hangen. Maar om het voetballen helemaal vaarwel te zeggen ging ook wel weer een beetje te ver, in 1984 kwam er een vacature vrij voor leider van het 1e elftal en tot op de dag van vandaag is hij nog steeds leider. Willie is er altijd, of het nu de trainingen zijn op de dinsdag- en donderdagavond, of de wedstrijden op zondag, oefenduels, beker of competitie het maakt Willie niet uit hij is er gewoon. Willie is er altijd, maar je hoort hem niet, hij doet zijn werk, shirtjes uitdelen, ballen controleren, vlaggen klaarleggen, vuile was innemen, het standenbord in de kantine bijwerken, de jongens even een hart onder de riem steken als het even wat minder gaat, een praatje maken met de trainers, even de scheids een hand geven, al dat soort zaken zijn voor Willie. Ook kijkt Willie stiekem mee over de schouder van de trainer(s) of ze wel de juiste speler bij het juiste rugnummer hebben staan, dan gaat het van “hé trainerke , wel blijven opletten, hè” ook bij de spelers is Willie graag gezien, als er weer eens iemand zijn kousen of trainingsshirtje is vergeten, kloppen ze bij Willie nooit tevergeefs aan “hier jungske, denk eraan wel gewassen terug”. Natuurlijk gaat er wel eens iets fout, maar om een fout van Willie te kunnen ontdekken moet je toch lang zoeken, een keertje de shirtjes vergeten maar ja dat kan de beste overkomen. Binnen het team is Willie onmisbaar, niet alleen voor de spelers maar ook de staf en voor het bestuur een ieder waardeert enorm wat hij allemaal doet voor het team. Willie is getrouwd met Annie, samen hebben ze 2 dochters gekregen en inmiddels ook al weer 2 kleinkinderen. (Wat inhoudt dat Willie en Annie nu ook op de zaterdag morgen al vroeg op het voetbalveld staan, om de hun kleinzoon aan te moedigen.) Toen de kinderen wat groter werden is Annie op de zondag met Willie meegegaan naar HVCH, om Willie wat te ontlasten. Maar al snel zag het bestuur dat Annie een goede gastvrouw was en tot op de dag van vandaag is ze nog steeds de gastvrouw is bij de thuiswedstrijden van het 1e elftal. Een ieder die op zondagmiddag de bestuurskamer bij HVCH wel eens is binnengelopen weten hoe het daar aan toe gaat, niemand komt iets te kort of het nu voor de wedstrijd, in de rust, of na de wedstrijd is Annie staat altijd klaar met een bakkie koffie of een ander drankje. Ook bij de uitwedstrijden is Annie te vinden, niet alleen om de jongens aan te moedigen, maar ook om de mannen tijdens de, vaak lange, busreis heerlijk te verwennen met broodjes kaas, ham en zelfs met gebakken ei, waar ze al in alle vroegte mee bezig is om het allemaal voor elkaar te maken. De broodjes zijn nog maar nauwelijks op of ze staat al weer klaar met fruit, een bak snoep, of voor een ieder wat te drinken. Dit alles maakt de busreis voor de mannen een stuk aangenamer. Ook voor de terug reis is er altijd wel iets te snoepen of te drinken in de bus. (volgens sommige spelers komt er binnenkort een frietpan in de bus) 30 jaar is al een lange tijd, voor Willie houdt dat in dat hij al 685 competitieduels heeft meegemaakt voor HVCH en ongeveer 250 overige wedstrijden (beker- en oefenduels) dus ruim 900 keer de shirtjes uitgedeeld, vuile was verzameld enz. Nog steeds doet hij dat met het grootste plezier maar ook met nauwkeurigheid, geen shirtje, broek of sok wordt vergeten, alles gaat mee naar huis alwaar Annie er weer voor zorgt dat de mannen de volgende wedstrijd weer in een keurig schoon gewassen shirtje en broek kunnen spelen. Niemand staat stil bij de hetgeen wat Willie en Annie voor het team doen, maar om het elftal te kunnen laten functioneren zijn deze mensen hard nodig, een trainer bij HVCH zei eens: “de jongens hoeven alleen maar aan voetbal te denken, de rest; daar moeten wij voor zorgen”. Deze regel staat nog steeds bovenaan bij HVCH. Dus Willie en Annie heel veel dank wat jullie voor ons doen zowel voor het team als voor de club HVCH en we hopen nog jaren van jullie hulp te kunnen maken, maar eerst maar eens op naar de 1000e wedstrijd! Tekst: Appie Visscher