Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Zware tijden voor vierdeklasser MULO

De competitie is natuurlijk pas net onderweg en er kan en mag nog geen reden tot paniek zijn. Toch kun je je wel gaan afvragen waarom draait een team dat hoger zou moeten staan zo slecht. Het is namelijk wel een feit dat een goede competitiestart voor iedereen van groot belang is. Op het moment dat je net als MULO nu maar vier punten behaald uit zes wedstrijden dan blijf je waarschijnlijk de rest van het seizoen achter de feiten aanlopen. Je zult echt een uitstekende reeks moeten neerzetten wil je weg komen uit de onderste regionen. Drie overwinningen op rij zou voor een ploeg uit de onderste regionen een zeer goede prestatie zijn maar het is vaak niet genoeg om echt weg te komen. Een nederlaag en je staat er weer gewoon bij. Hoewel er dus maar zes wedstrijden zijn gespeeld hoor je het woord 5e Klasse al langzaam vallen, dat is ook logisch en daar ontkom je ook niet aan. Elke clubman zal zeggen:” Nee joh, wij gaan niet degraderen, het komt nog wel goed maar stiekem zal het woord steeds vaker in het koppie voorkomen. Een vereniging als MULO hoort niet thuis in de 5e Klasse daar is men het in Helmond wel over eens. De vereniging speelde eigenlijk altijd 3e of 4e Klasse en speelde zelfs in de beginjaren zeventig in de 2e Klasse. Eén keer bereikte het het dieptepunt om af te dalen naar de 5e Klasse, dat was in het seizoen 2006-2007. Het was een dramatisch seizoen. MULO won slechts drie van de tweeëntwintig wedstrijden en verloor er negentien. Tevens kreeg het ook nog eens drie punten in mindering. Het jaar daarna, in 2007-2008, was het heer en meester in de 5e Klasse en zag je dat de ploeg daar niets had te zoeken. MULO werd kampioen en had vijf punten meer dan de nummer twee Bruheze. MULO rechtte dus haar rug en stoomde door. Na het kampioenschap in de 5e Klasse werd het ook direct kampioen in de 4e Klasse en ging het dus binnen twee jaar van de 5e naar de 3e Klasse. Het eerste seizoen in de 3e Klasse leverde een achtste plaats op maar het jaar daarna was het al weer over en uit voor de Helmonders. Terug in de 4e klasse mocht de ploeg op het einde van het seizoen alweer spelen voor promotie. Na een derde plaats in de competitie moest het in de nacompetitie aantreden tegen HBSV. HBSV was over twee wedstrijden te sterk en uitschakeling was een feit. Het jaar 2012-2013 werd een topjaar voor MULO. Op de laatste speeldag pakte MULO de titel in de vierde klasse E. Eerder in het seizoen werd al de tweede periodetitel gewonnen waarna de ploeg stadsgenoot Bruheze voorbij ging op de ranglijst. De geelblauwen hadden de langste adem en bleven Bruheze voor. MULO had de meeste doelpunten voor en de minste tegen. MULO werd voor deze prestatie ook gekozen tot de beste ploeg van het jaar bij het ED-amateurvoetbalgala. De vreugde kon niet op bij de Helmondse voetbalvereniging en men keek alweer uit naar de derby’s die zouden gaan volgen tegen SC Helmondia, Mierlo-Hout en Rood Wit’62. Ook was het vertrouwen groot maar dat vertrouwen maakte al snel plaats onrust, zowel binnen de vereniging als de selectie. De chemie tussen de toenmalige trainer Rob Landsbergen en zijn spelers leek te zijn verdwenen en ook zat de trainer niet op één lijn met het bestuur. Eind december besloten beide dan ook, ondanks een eerdere contractverlenging, na het seizoen uit elkaar te gaan. Rob Landsbergen zou voor de groep blijven staan maar ook hier kwam verandering in. MULO stelde Angelo van de Heuvel aan ter ondersteuning van de staf waarop Landsbergen (in overleg met bestuur en Angelo) besloot te stoppen. Vanaf dat bekend werd dat Angelo volgend seizoen trainer zou worden, had het aanblijven van rob geen meerwaarde meer. Angelo nam het roer dus over maar de resultaten werden er aanvankelijk niet beter op. MULO verloor driemaal op rij, incasseerde twaalf goals en scoorde er zelf maar één. In de laatste zes wedstrijden, waar MULO al op behoorlijke achterstand stond, presteerde het team beter. Zo won het van Helden en FC Oda en speelde het gelijk tegen de latere kampioen Rood Wit’62 en Baarlo. Het bleek allemaal niet genoeg te zijn want op het moment dat men punten ging pakken deed de concurrentie dat ook. Gevolg degradatie. In de zomer gebeurde er veel bij MULO. Maar liefst elf spelers besloten de selectie te verlaten (waaronder topscorer Frank van Rijt) maar daar tegenover stond ook de komst van veertien spelers. Deze selectie zou dan ook gewoon weer in het linkerrijtje mee moeten kunnen doen. In de voorbereiding speelde MULO drie wedstrijden alvorens men begon aan het bekeravontuur. Men verloor van derdeklasser Braakhuizen (5-1), haalde uit tegen vierdeklasser HBSV (3-9) en verloor nipt van tweedeklasser Rood Wit’62 (5-4). Mede door de laatste twee wedstrijden begon men hoopvol aan het bekertoernooi. In de eerste speelronde zorgde het meteen voor een verrassing door Boekel Sport te kloppen met 1-3. In de tweede speelronde kreeg men vervolgens een enorm pak slaag van tweedeklasser SC Helmondia (7-1) waardoor het al bijna zeker was uitgeschakeld. De laatste wedstrijd tegen Oranje Zwart was er één om des keizers baard omdat SC Helmondia al vast stond als groepswinnaar. MULO en Oranje Zwart deelden de punten. Een wisselvallige voorbereiding dus waarbij moet worden aangetekend dat de ploeg wel heel veel doelpunten tegen kreeg (23 in 6 wedstrijden). Begin september begon men aan de competitie en het team van Angelo van de Heuvel kon direct haar borst natmaken. Men moest eerst op bezoek bij Bavos (dat vorig seizoen uitstekend presteerde) en kreeg daarna Ysselsteyn op bezoek. Maar MULO kwam de beide wedstrijden goed door. Uit tegen Bavos werd er een punt behaald en thuis tegen Ysselsteyn zelfs drie punten. Men kon tevreden zijn, men had vertrouwen maar in de derde wedstrijd liep dat vertrouwen een deukje op. In de derby tegen Bruheze werd er met verrassend met 1-2 verloren. Vanaf dat moment ging het slechter en slechter en kreeg de ploeg met schorsingen te maken en zat het gewoonweg allemaal niet mee. Nu na zes wedstrijden is de ploeg te vinden op een voorlaatste plaats en vragen we aan routinier Leon Langedijk wat er loos is met de ploeg. Leon:” Het is een mix van factoren dat we zo weinig punten hebben tot nu toe. We begonnen redelijk goed met 4 uit 2 tegen Bavos en Ysselsteyn. Maar ook in die wedstrijden wisselde we al goede momenten af met slechte. Onnodige fouten waar tegengoals uit voortkomen, veel kansen om zeep helpen... Daarnaast hebben we 2 x een rode kaart gehad, waardoor we een groot gedeelte van de wedstrijd met 10 man moesten spelen. Dat helpt natuurlijk ook niet mee. Daarnaast zijn we ook gedeeltes van wedstrijden afgetroefd op strijd / overtuiging... Het is niet dat er geen inzet is, maar er zijn gewoon fases in wedstrijden geweest waarin we het gif missen wat de tegenstander op dat moment wel brengt. En als je geen duels wint, kom je er niet. Op dat moment missen we echt een type van Bommel die iedereen wakker kan schudden en neer kan zetten op het moment dat we dat nodig hebben, een type Bart van den Bersselaar die er een aantal jaren geleden nog was hier.” Maar ondanks de mindere resultaten is er in principe nog niets aan de hand en is de competitie nog lang, dat vindt ook Leon. Leon:”In deze klasse kun je van iedereen winnen en van iedereen verliezen. We zitten nu in een negatieve flow waarin het ook vaak niet mee zit (bijv. de onterechte rode kaart bij Mariahout), maar het grootste deel ligt toch aan onszelf. We moeten als team de mouwen op gaan stropen en elkaar op een positieve manier gaan opnaaien om 'het tij te keren' (om er maar een cliché uit te gooien). Één winstpartij kan ook weer ineens het begin van een positieve serie zijn, maar dat moeten we zelf gaan beseffen en doen.” De ploeg heeft een week de tijd om er eens goed over na te denken en er zal dan ook genoeg besproken worden. In het volgende duel tegen Handel zal het in ieder geval beter moeten want elke nederlaag die er bij komt maakt het alleen maar zwaarder.