Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

INTERVIEW | Hans Borjans

Je hebt aangekondigd dat je na 45 jaar stopt als verzorger in de voetbalwereld.

Je bent , in verband met bereiken pensioen gerechtigde leeftijd , op afscheidsreceptie in Den Haag.

Je weet dat de dag erna bij CBS Heerlen een afscheid feest is gepland.

Je voelt je in Den Haag niet in orde en zakt in elkaar.

Je krijgt in het ziekenhuis een hart stilstand.

Je wordt 6 weken later wakker uit coma en bent vanaf je middel verlamd.

Dit alles overkwam onze gast  Hans Borjans en samen met zijn charmante echtgenote Marjo kijken we terug op dit bizarre verhaal maar ook naar de toekomst.

 

 

Aan het eind van het vorig seizoen heeft onze gast na 45 jaar afscheid genomen als verzorger in de voetbal wereld. Niet veel laten ging hij met zijn verdiende pensioen. Zijn werkgever CBS bood hem een afscheid receptie aan op het hoofdkantoor in Den Haag , waar Hans éénmaal per week ook actief is geweest  dat was op 21 februari 2018 en één dag later , 22 februari 2018 , zou het afscheid feest bij het CBS in Heerlen plaats vinden. Alle voorbereidingen waren getroffen.

Maar het liep helemaal anders !

Tijdens de festiviteiten op 21 februari in Den Haag voelde Hans zich steeds zieker worden op een gegeven moment is hij in elkaar gezakt. Na onderzoek en overleg werd Hans met de directie taxi van CBS naar zijn huis in Landgraaf gebracht. Alle festiviteiten werden geannuleerd. Maar het ging niet beter met Hans , hij was de draad kwijt en zijn korte termijn geheugen .Uiteindelijk heeft zijn echtgenote Marjo besloten 112 te bellen en Hans werd naar ziekenhuis gebracht. En dan krijgt Hans een hartstilstand en moet worden gereanimeerd . En daar stopt het voor Hans , hij raakt in coma en 6 weken later ontwaakt hij hieruit. Het eerste wat hij merkte was dat hij vanaf zijn middel verlamd was , hij kon niet meer lopen. De vreugde dat Hans ontwaakt was uit zijn coma sloeg over in radeloosheid.

Zijn echtgenote Marjo , zijn gezin , familie en vrienden hadden het heel zwaar gehad in de tijd dat Hans in coma lag , alle scenario`s zijn de revue gepasseerd , ook de ergste . Maar men bleef hoop houden . Echtgenote Marjo was het ankerpunt zij regelde de bezoeken aan Hans toen hij in coma lag en dat was ook nodig want de familie heeft heel veel steun gehad aan elkaar maar ook aan vrienden en kennissen , bekenden uit de voetbalwereld toonde hun interesse en wilde naar Hans toe. Marjo beheerde de agenda van de bezoeken en zo heeft Hans geen enkele dag alleen , zonder bezoek , gelegen. Er volgen leuke anekdotes over de vele reacties .

En dan volgt de lange periode van revalideren , 3 weken ziekenhuis , vervolgens 12 weken in revalidatie centrum Adalante , dan 6 weken dag therapie en tot op de dag van vandaag is Hans nog steeds aan het revalideren  En “stapje voor stapje “ gaat het beter met Hans , in huis kan hij al lopen zonder krukken maar buitens huis moet hij met twee krukken lopen. Daarnaast is de woning compleet aangepast , rolstoel vriendelijk gemaakt , de sanitaire  voorzieningen zijn aangepast .

Maar Hans Borjans is een vechter die niet snel opgeeft . Heel ironisch zegt hij na 45 jaar dat ik mensen heb verzorgd ben ik nu degene die nu verzorgd moet worden, een heel aparte ervaring.

Mijn grootste drive is  , mijn echtgenote Marjo en ons gezin maar vooral onze kleinkinderen !

We sluiten dit verhaal af met een mooie anekdote . Toen Hans ontwaakt was uit zijn coma mocht kleindochter Lieke ben hem op bezoek komen , een hele stap voor de kleine meid. Maar toen zij de kamer binnen stapte en zag dat opa de ogen open had sprak zij de legendarische woorden:

HIJ DOET HET NOG !

En dat was voor haar voldoende.

We vervolgen het interview en doen dit met Hans gesteund door echtgenote Marjo.

1.       Wie is ?

Ik ben op 4 juni 1951 geboren in de Vroedvrouwenschool in Heerlen. Ben getrouwd met Marjo en wij hebben 2 zonen  Rik – 40 jaar en Rob 34 jaar . Rik is getrouwd met Rachel en hebben 2 kinderen Mitch en Lieke. Rob is getrouwd met Nikky en ook zij hebben 2 kinderen Sem en Lot. Dus wij hebben 4 kleinkinderen en ja je zit aan tafel bij trotse opa en oma. En wij wonen in Landgraaf.

2.       Opleidingen ?

Ik ben naar de lagere school gegaan in Waubach dat was de jongensschool Sint Joseph daarna ben ik naar de ambacht school gegaan en heb mijn diploma elektriciën gehaald.

3.       Maatschappelijke loopbaan ?

Ik heb gewerkt bij GTI en bij Hoevenaars. En in deze periode heb ik mijn diploma masseur gehaald.

Ik werd benaderd door een heel goede kennis van mij Chris Caenen of ik geen zin had om in Duitsland als masseur aan de slag te willen gaan en die stap heb ik toen genomen. Een pracht tijd gehad . Ik had werktijden van 13.00 uur tot 21.00 uur. Maar moest ik voor wedstrijd mee als verzorger dan was er altijd iemand die mijn taken overnam.

En dan leuk verhaal, Hans had een vaste klanten kring opgebouwd in Duisland en als hij er dan niet was dan kwamen de klanten binnen en vroegen of “der Holländer da war “ en als Hans er niet was draaiden de klanten zich om en zeiden we komen morgen wel terug als Hans er is.

Maar na 2 jaar kwam er helaas een onverwacht einde aan dit dienstverband.

 

Mijn volgende uitdaging werd CBS  dat heeft 34 jaar geduurd tot en met mijn pensioen. Ik heb mij via het volgen van cursussen kunnen opwerken tot productiecoördinator van de postkamer. Ook hier een fantastische tijd gehad één maal per week was ik werkzaam in Den Haag en de overige dagen in Heerlen. De laatste 19 jaar is dit mijn kindje geworden. Geweldige collega`s gehad en leuke relaties hier aan over gehouden. Om een voorbeeld te noemen in mijn moeilijke periode aan begin van dit jaar heb ik veel steun gehad van mijn “baas” die in Rotterdam woont. Hij kwam ondanks de verre afstand regelmatig op bezoek of zocht contact met me.

4.       Dan even iets anders , heb jij zelf ook gevoetbald?

Ja maar ik ben laat begonnen , ik heb 2 jaar bij Rimburg bij de A jeugd gespeeld en vervolgens 3 – 4  jaar op het 2e team van Rimburg maar ik ben moeten stoppen vanwege mijn vele blessures.

 

 

5.       Toen was het voor jou duidelijk dat je verzorger wilde worden ?

Ja ik had de cursus voor sportmasseur gevolgd en mijn diploma`s gehaald. Ik ben toen begonnen bij de voetbalvereniging Kolonia dat toen speelde in Leenhof , de ouderen zullen nog wel weten het veld op de Schaesbergerweg met betonnen wand. Mijn verzorgers ruimte was toen een oude caravan. En dan komen de verhalen , hoe Hans als jeugdleider de kinderen geholpen heeft hun voetbalschoenen aan te trekken en jaren later lagen deze als volwassen mannen bij Hans op de massagebank. Of het verhaal van Lei Kuppers die hij als speler verzorgd had en die later hoofdtrainer werd en waarbij Hans toen verzorger was.

En zo passeren nog vele namen de revue.

Kolonia ging verhuizen naar nieuw complex en ik ben toen gestopt. Maar na maand kreeg ik diverse telefoontjes van verenigingen of ik bij hen aan de slag wilde als verzorger. Op een gegeven moment werd ik gebeld door de fysiotherapeut Piet Schreurs die ook actief was bij de voetbal vereniging Hopel. Hij regelde direct een afspraak met de toenmalige trainer Mick Vliegen , de penningmeester en hij zelf . Resultaat ik ging bij de Hopel aan de slag waar ik 10 jaar actief ben geweest.

Ik verzorgde thuis ook spelers van andere verenigingen waaronder spelers van RKONS en die vroegen diverse malen of ik niet naar RKONS wilde komen . Ik werd uitgenodigd door de toenmalige voorzitter de heer Quint en de heer Samson beiden van RKONS en na dit gesprek werd mijn nieuwe uitdaging RKONS.

En dit dienstverband ging na de fusie tussen RKONS en Kolonia verder bij de fusie club VV Schaesberg en heeft geduurd tot afgelopen seizoen.

6.       Wat opvalt is dat je lang bij verenigingen actief bent geweest, in de 45 jaar maar bij 4 verenigingen.

Klopt ik ben een verenigingsman , ik wisselde niet elk seizoen voor een paar centen meer .Nee voor mij was en is de sfeer , de ambitie en de uitstraling van een vereniging heel belangrijk. Ik hecht veel aan normen en waarden. Even terug komen op de vraag over 4 verenigingen  Kolonia – Hopel – RKONS en vv Schaesberg waar ik actief ben geweest.  Voor mij persoonlijk zijn dat er maar twee. Kolonia en RKONS zijn samen vv Schaesberg geworden en is dus één en de ander is de Hopel.  

7.       Welke trainers heb je gedurende de 45 jaar allemaal meegemaakt?

Sjaak Bosma, Wiel Smeets en Lei Kuppers bij Kolonia en ik vergeet er waarschijnlijk nog enkele. Bij de Hopel waren dat Mick Vliegen 4 jaar en Henk Verheezen 2 jaar , met Henk zijn we kampioen geworden. En als laatste bij de Hopel , Joep Kaesler .

Bij RKONS waren dat Wim Logister, Mick Vliegen maar liefst 8 jaar en John Meuser .In het fusiejaar tussen RKONS en Kolonia was het John Meuser later opgevolgd door Bert Starmans  dan Ed Hendriks , Ed werd opgevolgd door Eric Marees en zijn opvolger was Jean Hoedemakers dat duurde tot de Kerst toen heeft Wim Vrösch het voor een half jaar overgenomen en de laatste 5 jaar Rene Smeets.

8.       Een respectabele lijst van trainers , aan wie bewaar je de beste herinneringen ?

Het is een cliché antwoord ik kon wel met bijna iedere trainer goed opschieten maar er zijn  twee  trainers die ervoor mij bovenuit steken dat zijn Mick Vliegen en John Meuser met deze trainers had ik wel een bijzondere klik.

9.       Wat is geheim van een goede verzorger ?

Vakkundigheid is wel het belangrijkste punt . Een verzorger is de vertrouwens persoon van de spelers , die , als zij op de behandeltafel lagen hun verhaal wel doen en deze verhalen moeten ten alle tijden binnen de muren van de behandel ruimte blijven. En via cursussen jezelf op de hoogte blijven houden van de nieuwste ontwikkelingen op je vakgebied , dus in jezelf blijven investeren.

10.   Je gaf aan dat je thuis ook een eigen praktijk ruimte had waar je actief was.

Ja in het begin was het rustig en overzichtelijk maar in de loop van de tijd kwamen er niet alleen voetballers bij mij thuis maar ook de worstelaars van de bekende vereniging Simson uit Landgraaf , ook mensen die in andere sporten actief waren . Daar buiten heb ik veel mensen , die niet is de sport actief waren , kunnen helpen.

Of ik nog weet welke verenigingen hun spelers naar mij stuurden? I weet ze niet allemaal maar om er enkele te noemen : Waubachse Boys , uit Duisland was dat onder anderen de voetbalvereniging Frelenberg waar Hans Stein actief was als trainer. De voetbalvereniging vv Palemig , RKONS en SV Coriovallum. Een aantal van deze verenigingen bestaan al niet meer.

 

Ook tijdens mijn ziekte heb ik van veel mensen die bij mij thuis geholpen werden veel leuke en positieve reacties ontvangen en dat heeft mij goed gedaan. Ze zijn me nog niet vergeten en dan zie je hoeveel contacten dat je hebt. Niet vergeten , Piet Schreurs waarmee ik 23 jaar heb samen gewerkt en waarmee ik nog altijd een prettig contact heb.

11.   Wat was en is de rol van je gezin , je echtgenote Marjo en de kinderen in de afgelopen 45 jaar geweest ?

Marjo is altijd voetbalminded  geweest . Zij keek meer naar voetbal op TV dan ik. Zij was er bij wedstrijden ook bijna altijd bij . Ik weet nog dat bij uitwedstrijden , onze jongens waren toen nog klein , zij achter in de bus de jongens voeding gaf. Binnen ons gezin was alles afgestemd op massage en verzorgen .Na het werk op zaterdag en op zondag waren er altijd mensen bij ons thuis die behandeld werden. Dit is jarenlang het ritme binnen ons gezin geweest . Je moet eigenlijk aan onze jongens vragen hoe zij het ervaren hebben. Marjo was en is de spil binnen ons gezin zij heeft altijd achter mij gestaan zonder haar was het ook allemaal niet gelukt . Je moet nagaan , mijn ritme was werken CBS –thuis verzorgen – dan naar de vereniging minimaal 3 maal per week en daarnaast cursussen volgen.

Maar het was passie en plezier , geld was en is bijzaak. Doel was om de mensen fit te krijgen.

Dus naar mijn gezin ,  CHAPEAU !

12.   Wanneer wist je dat je zou gaan stoppen als verzorger ?

Weet je er is veel veranderd in de voetbalwereld en daarnaast zijn wij fanatieke kampeerders als het even kan dan zijn wij te vinden op onze favoriete camping in Luxemburg. En het kamperen dat beviel ons erg goed. Dus de afgelopen paar jaar was ik al bezig met denken over stoppen als verzorger. Uiteindelijk is het besluit genomen om aan het eind van het vorig seizoen te stoppen. Dat was mei 2017, ik had niet verwacht dat het afscheid nemen van de voetbalwereld, voor mij zo makkelijk was.

Sinds augustus 2017 ben ik maar  enkele maal op een voetbalveld geweest . Maar als het even kon was genieten met de kinderen en kleinkinderen op de camping.

13.   Toch zal je op 12 oktober weer even op het veld staan tijdens het afscheidsfeest dat voor jou georganiseerd is.

Dat klopt , en daar verheug ik mij enorm op. Als ik zie hoeveel reacties ik ontvangen heb van mensen die die avond allemaal willen komen en welke mensen er achter de organisatie zitten van dit afscheidsfeest ( Kampioensteam RKONS 2000 ) dan geeft mij dit een enorm goed gevoel. Maar ook stuk dankbaarheid dat men dit voor mij doet. Geweldig.

 

 

 

 

En dan de vragen van ……………………………….

1.       Karakter?

Perfectionist en de aanvulling door Marjo een doodgoed mens.

2.       Levensmotto?

Geniet van het leven , want je leeft maar een keer.

3.       Bewondering voor?

Mijn echtgenote Marjo . Zij heeft mij altijd ondersteund met wat ik ook maar gedaan heb. En wat zij tijdens mijn ziekte allemaal heeft mee gemaakt en heeft geregeld . Zij is mijn toppertje.

4.       Spijt van ?

Nee , ik heb nergens spijt van.

5.       Angst voor?

Hij kijkt mij aan en zegt ik weet het niet zelfs niet na de 6 weken coma.

6.       Hobby`s?

Naar de camping met Marjo , de kinderen en kleinkinderen. Hoe mooi is dat want weet je dat onze zonen getrouwd zijn met twee zussen en daar onze vier kleinkinderen bij , wat wil je dan nog meer ?

7.       Ambities?

Lekker gezond oud willen worden .

8.       Carnaval of wintersport ?

Carnaval , wij zijn allemaal carnavalisten in ons gezin . En 28 jaar lid van de carnavals vereniging de v.v. De Geete van de Groenstraat. Natuurlijk gaan we naar zittingen en we hebben ook in Zaate Harmonie gespeeld .

9.       Slechte eigenschap ?

Ik kan geen nee zeggen en dan lachend alleen tegen Marjo wel.

10.   Schouwburg bezoek , boek of film ?

Heel duidelijk , schouwburg . Naar muziek uitvoeringen gaan.

11.   Avondje stappen of etentje ?

Avondje stappen , dan zijn wij de laatsten die he café verlaten we sluiten het nog net niet af. Maar wij niet alleen ook onze vrienden waar wij mee op stap zijn.

12.   Bier , water of wijntje ?

Bier .

13.   Wie zijn je voorbeelden ?

Ik heb niet echt voorbeelden ik leef mijn eigen leven . Ik heb wel boek gelezen van de vroegere verzorger van het Duits elftal.

14.   Krijg inspiratie van ?

Mitch – Lieke – Sem en Lot onze kleinkinderen zij inspireren altijd.

15.   Wat zou je absoluut nog eens willen doen ?

Met vliegtuig een tocht maken.

16.   Wat is je ultieme doelstelling ?

Hoe ouder je wordt hoe minder doelstellingen je krijgt. Nu heb je het leven anders leren waarderen.

17.   Tot slot , waar zien we je over 10 jaar ?

Lekker in de zon op terras met pilsje en praten over voetbal.

Het was een interview met Hans en Marjo Borjans dat veel impact gaf . We hebben kennis gemaakt met echte winnaars , realisten die in de afgelopen zware tijd altijd positief zijn blijven denken , hoe moeilijk het ook was. En dat positieve dat zie je in de huidige situatie , met Hans gaat het “stapje voor stapje “beter. Tijdens ons interview schudde hij de ene na de andere anekdote uit zijn mouw om maar te zwijgen over de talloze namen die over tafel vlogen. Maar we hebben ook kennis gemaakt met familiemensen die het gezin hoog in hun vaandel hebben staan. Dat blijkt ook wel hoe betrokken zij praten over hun gezin, de kinderen ,hun partners en de kleinkinderen. Wij zullen Hans missen op de voetbalvelden hij was jarenlang een van de toon aangevende verzorgers en gezichten in het amateurvoetbal . Een perfectionist die zich zelfs druk maakte over het rand gebeuren en de kleding rondom het team.

 Wij danken Marjo en Hans voor het prettige gesprek , wensen hen sterkte met de verdere revalidatie van Hans, veel plezier op de camping met de kinderen ,partners en kleinkinderen en dan zien we Hans terug op het terras in de zon met pilsje en met passie praten over voetbal !

TEKST en INTERVIEW

HEIN SMITH.